Είμαι η Αγαθή και είμαι ένα τυπικό δείγμα millenial. Στα 30 μου έχω αλλάξει πάνω από 15 είδη εργασίας και πάνω από 20 αφεντικά ( μετρημένα στο βιογραφικό, αδιάσειστα τα στοιχεία).
Ξέρω οτι δεν είμαι μόνη μου. Εκεί έξω στον κόσμο των ελεύθερων επαγγελματιών, των συνεργατών και των συμβούλων, των καλλιτεχνών και των βιοποριστών υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί, που σαν εμένα κάνουν ταχυδακτυλουργικά με 2 και 3 δουλειές, αλλάζουν μανιασμένα γραμμές στο τηλέφωνο και προσπαθούν να συντάξουν τα έσοδα-έξοδα στο τέλος του μήνα (κοινώς υπολογίζουν πόσα ΔΕΝ πήρανε). Είμαστε εκείνοι που σας ακούμε να γκρινιάζετε πόσο χάλια είναι το αφεντικό σας και σκεφτόμαστε, εγώ έχω 3 τέτοιους. Εκείνοι που τιναζόμαστε από τον ήχο της υπενθύμισης στο κινητό. Εκείνοι που καθόμαστε με ένα καφεδάκι και πεταγόμαστε γιατί συνειδητοποιήσαμε οτι πέρασε και άλλο deadline. Moυ μίλησα λοιπόν, μου απάντησα, και γλίτωσα την ψυχανάλυση ( ή και όχι). Παραδειγματιστείτε.
Kαταρχήν, θα ήθελα να ξεκινήσουμε με εκείνες τις ερωτήσεις που σας έστειλα στο mail…
-Σε ποιο mail; (τσεκάρει μανιασμένα 4 λογαριασμούς google και 2 από άλλους παρόχους). Θα είναι στο παλιό. Ωχ, είχαν στείλει εδώ και το συμβόλαιο, πριν από 2 εβδομάδες, αφού δεν το τσεκάρω τους είπα. Μισό λεπτό, να απαντήσω.
-10 λεπτά αργότερα-
Ναι, τις ερωτήσεις… Λοιπόν, γιατί δουλεύω 4 δουλειές. Πάμε. Λοιπόν, στην περίπτωση μου δεν είναι βιοποριστικό, μάλλον συγκυριακό, γιατί ούτε από τις 4 μαζί μπορώ να ζήσω (νευρικό γέλιο).
Συνήθως έχω μια κύρια δουλειά που με βολεύει στο ωράριο και αποδίδει μια σχετικά λογική οικονομική βάση. Αλλά συνήθως είναι βαρετή έως αδιάφορη. Την χρειάζομαι όμως για να μπορώ να δουλεύω τις άλλες δουλειές χωρίς να πεινάω πολύ. Η δεύτερη δουλειά μου είναι να γράφω. Γιατί το αγαπώ, το χρειάζομαι και με κρατάει στα λογικά μου. Η τρίτη δουλειά μου είναι από το σπίτι, λίγες ώρες, έχει μείνει αμανάτι από παλιά και νιώθω άσχημα να δηλώσω παραίτηση. Η τέταρτη δουλειά δεν έχει καμία σχέση με τις 3 προηγούμενες, είναι επάνω στον χορό, το δεύτερο πάθος μου, και καταφέρνω να το συνδυάζω ώστε να ισοφαρίσω τα μαθήματα που δίνω με εκείνα που παρακολουθώ.
Πόσες ώρες δουλεύετε;
-Γύρω στις 30-40 την εβδομάδα, όσο και ένας υπάλληλος. Το πρόβλημα δεν είναι οι ώρες καθαρής δουλειάς, όσο ο άπειρος χρόνος που φεύγει για το διοικητικό. Θα έλεγα οτι η 5η δουλειά είναι να είμαι γραμματέας του εαυτού μου και είναι τουλάχιστον το ίδιο απαιτητική όσο οι άλλες.
Το παν είναι το σύστημα. (Εδώ η πρωταγωνίστρια βγάζει με μια άρρωστη λάμψη στα μάτια ένα τετράδιο από την τσάντα). Αυτή είναι η ατζέντα μου (Δραματική παύση).
Μιλήστε μας λοιπόν για την οργάνωση…
-Εάν θέλετε να έχετε έναν σχετικό έλεγχο πάνω στις υποχρεώσεις σας, όλα πρέπει να είναι σημειωμένα με κωδικό χρώματος. Έχω 4 χρώματα στυλό για 4 δουλειές. Με αυτά σημειώνω τον χρόνο που καταλαμβάνει, τα deadlines, τις συναντήσεις κλπ.
(Παρατηρώ οτι όσο προχωρούν οι σελίδες τα χρώματα ανακατεύονται, ώσπου μένουν μόνο ορνιθοσκαλίσματα στη Β Γραμμική με κόκκινο στυλό).
ΕΕΕμ, και δουλεύει το σύστημα;
-Μέχρι να ξεχάσεις την κασετίνα με τα 4 στυλό σπίτι. Μετά απλά σημειώνω ό, τι προλάβω. Η μάλλον ό, τι δεν προλαβαίνω. Να, εδώ, προσπάθησα να σημειώσω με τους μαρκαδόρους του γιου μου και μετά ανακάλυψα οτι χρειαζόμαστε καινούριους μαρκαδόρους. Multitaksing.
Έχετε να προτείνετε κάποια εφαρμογή για οργάνωση στο κινητό μήπως;
-Ναι. Λέγεται ξυπνητήρι. Δουλεύει κάθε φορά, εκτός όταν στέλνει μήνυμα η Προστασία του Πολίτη και απορρυθμίζεται για πάντα η ώρα. Γενικά με το κινητό η μόνη σωτηρία είναι να έχεις διαφορετικές συσκευές για διαφορετικούς αριθμούς. ¨Έτσι ξέρεις τι θέλεις και τι δεν θέλεις να σηκώσεις. Επίσης, τα τηλέφωνα των αφεντικών να είναι καταχωρημένα με διακριτικούς τίτλους, για να ξέρεις τι να περιμένεις. Τα ονόματα μόνο ξεγελούν, χρειάζεσαι τη σωστή δόση αδρεναλίνης για να αντιδράσεις έγκαιρα. Προτείνω “Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΠΕΡΑΣΕ”, “ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ”, “ΣΗΚΩΣΕ ΑΦΟΒΑ ”.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζετε στις εργασιακές σας σχέσεις;
-Να μην μπερδεύω ονόματα και τοποθεσίες. Να μπορώ να πατάω διακόπτη από τον ένα άνθρωπο στον άλλο. Να μπορώ να εκτιμήσω την αναλογία πραγματικού επείγοντος και διάθεσης γκρίνιας σε καθετί που σκαρφίζονται τα αφεντικά, ώστε να τα βάζω σε σωστή χρονική προτεραιότητα. Το κόλπο είναι να μην πέσουμε έξω στις πραγματικές υποχρεώσεις προς τους πελάτες, δίνοντας όμως την εντύπωση οτι η εκάστοτε επιθυμία του ανώτερα ιστάμενου λαμβάνεται υπόψη. Να σημειωθεί οτι συνήθως αυτό είναι αδύνατο. Όταν τα καταφέρω θα πάω να διδάξω στο Θιβέτ.
Τα οικονομικά πως τα διαχειρίζεστε;
-Κρατάω λίστα ποιος χρωστάει πόσα. Με χρωματιστό στυλό, μολύβι, σε excel, σε post–it στο ψυγείο, σε ο,τι βρω. Γιατί όλοι χρωστάνε, το θέμα είναι το ποσό και το πότε πέρασε η προθεσμία να πληρώσει. Αφήστε που όταν ξεκινάω αυτήν την κουβέντα, συνήθως είναι γιατί έχουν αργήσει τραγικά και είναι η 12η υπενθύμιση και είναι Σάββατο και είμαι με τις πυτζάμες και φτιάχνω πρωινό και τώρα που το σκέφτομαι πρέπει να τους ξαναπάρω τους συγκεκριμένους γιατί είχαν πει οτι την Δευτέρα θα έμπαιναν τα λεφτά.
Ποια ψυχοτρόπα χρησιμοποιείτε για να ανταπεξέλθετε;
-Τίποτα. Στην πραγματικότητα μου αρέσει, δυστυχώς. Δεν θα το έκανα, αν δεν ήταν έτσι. Η συνεχής εναλλαγή παραείναι ενδιαφέρουσα. Καταφέρνω να κάνω όλα τα πράγματα που αγαπώ. Έχω έσοδα που δεν μπορούν να κοπούν όλα μαζί. Δοκιμάζω συνέχεια καινούριες δεξιότητες. Τώρα που κοιτούσα το βιογραφικό μου, ετοιμάζοντας τη συνέντευξη, συνειδητοποίησα οτι ήταν κάτι που έκανα ανέκαθεν και μου έμαθε περισσότερη πειθαρχία και υπευθυνότητα απ’ ότι 12 χρόνια στο σχολείο.
Θα συμβουλεύατε κάποιον να αλλάξει μια κύρια εργασία με 2-3 part–time;
-Νομίζω οτι όποιος βρήκε ήδη τις 2-3 δεν χρειάζεται τις συμβουλές μου. Είναι σημάδι της εποχής μας αυτή η “πολυεργατικότητα”. Πολλά πτυχία, πολλές ειδικεύσεις, πολλές απαιτήσεις και πολλή εργασία που μπορεί να “σπάσει” σε μικρότερες δόσεις και να ανατεθεί σε εκείνον που είναι ο απολύτως κατάλληλος. Τα παιδιά μας δεν πιστεύω οτι θα ζήσουν μαζικά το υπαλληλικό 8ωρο. Οι δουλειές θα αλλάζουν γρήγορα, θα δημιουργούνται από τους ίδιους και θα μπαίνουν στην άκρη όταν βαρεθούν. Η ζωή θα μοιάζει λίγο με το σκρολάρισμα στα social media.
Tι θέση έχουν τα εργατικά δικαιώματα σε αυτόν το απόλυτα ρευστό τρόπο εργασίας;
-Εξαιρετική ερώτηση, δεν έχει απαντηθεί από τα κεντρικά. Σίγουρα η νομοθεσία θα ασχοληθεί κάποτε και κάπως με αυτό. Δεν είναι μόνο η πλευρά της μαύρης παρα- εργασίας . Είναι και το οτι, εντελώς αναπάντεχα, αναδύεται ένα είδος ανταλλακτικής εργασίας-οικονομίας χωρίς χρήματα στη μέση. Μαθαίνω στο παιδί σου πιάνο και εσύ κρατάς το δικό μου όσο λείπω σε εξωτερικές δουλειές. Υπάρχουν τράπεζες χρόνου στο διαδίκτυο που συμμετέχουν αρκετοί άνθρωποι. Αυτό για μένα είναι πραγματική κοινωνική συνεκτικότητα.
Πως βλέπετε το μέλλον σας σε 5 χρόνια;
-Ελπίζω χωρίς συνεντεύξεις για δουλειά με τέτοιες τετριμμένες ερωτήσεις. Δεν έχω ιδέα με τι άλλο θα ασχοληθώ, αρκεί να είναι κάτι που με εκφράζει και αυξάνει την οικονομική μου σταθερότητα, χωρίς να παίρνει πολύ από τη ψυχική μου υγεία. Ιδανικά θα ήθελα να είναι 2 δουλειές το πολύ ταυτόχρονα. Κάτι δικό μου και ίσως και μια συνεργασία. Αυτό σε περίπτωση που δεν έρθει άλλη πανδημία, οικονομική κρίση, τεχνολογική επανάσταση ή κοινωνική αναταραχή. Χλωμό το βλέπω δηλαδή. Πάμε και όπου βγει.
Η πρωταγωνίστρια και εγώ βάζουμε Χ στο κουτάκι που γράφει “Συνέντευξη με τον εαυτό μου”.
Από εμένα μπορώ να προσθέσω οτι την είδα ελαφρώς αγχωμένη, συστημικά αποδιοργανωμένη, αλλά αρκετά ικανοποιημένη. Δεν ξέρουμε αν θα κάνει καριέρα σε κάποια από τις 4 ενασχολήσεις, αλλά δεν φαίνεται να την ανησυχεί και πολύ. Σε έναν κόσμο που αλλάζει πιο γρήγορα από όσο γράφω, πάω τώρα στις δικές μου υπόλοιπες 3 δουλειές. Όπου βγει, συνάδελφοι!
