Πριν από τη συναυλία τους στις 18 Ιουλίου, στο ιστορικό Φεστιβάλ Ρεματιάς «Νύχτες Αλληλεγγύης» του Δήμου Χαλανδρίου*, επικοινωνήσαμε με τους Magic de Spell για μια κουβέντα που ξεπέρασε τα όρια μιας ακόμη ζωντανής εμφάνισης.
Με 45 χρόνια αδιάκοπης πορείας, η μακροβιότερη μπάντα της ελληνικής ροκ έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα σε δύο γενιές ακροατών, ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του ελληνικού ροκ. Στις φετινές τους καλοκαιρινές συναυλίες η μνήμη συναντά το σήμερα, μέσα από ένα συγκινητικό και δημιουργικό αφιέρωμα στους μεγάλους της ελληνικής ροκ.
Ελπίζουμε να συνεχίσουν για χρόνια ακόμα να μας ενώνουν υπό τους ήχους τους.
*Η είσοδος για τη συναυλία των Magic de Spell στο Φεστιβάλ Ρεματιάς είναι ελεύθερη

45 χρόνια Magic de Spell! Όταν κοιτάζετε πίσω, τι σας κάνει μεγαλύτερη εντύπωση;
Magic De Spell: Σκεφτόμαστε μερικές φορές τη μεγάλη αντίφαση που περιέχουν οι στίχοι του Μανώλη Ρασούλη: «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Αν μας έλεγε κάποιος το 1980 ότι το 2026 θα παίζαμε ακόμη, θα παθαίναμε σοκ. Αλλά τώρα, μας φαίνεται τόσο φυσικό!
Πόσο καθοριστική ήταν η μετάβαση από τον αγγλόφωνο στον ελληνικό στίχο για την ταυτότητα και την πορεία σας;
MDS: Ήταν η πιο καθοριστική απόφαση που πήραμε στη διαδρομή μας. Λατρεύουμε ακόμη τη δεκαετία μας των 80s, τότε που ήμασταν αγγλόφωνοι, όμως ο ελληνικός στίχος μας βοήθησε να μιλήσουμε πιο άμεσα στις καρδιές των ακροατών μας και να δημιουργήσουμε τραγούδια με διαχρονικά νοήματα που ακούγονται σήμερα, δύο γενιές μετά από τότε που γράφτηκαν.
Θα σταθώ στα δύο εμβληματικά πλέον κομμάτια σας, το «Εμένα οι φίλοι μου» και το «Sarajevo». Έχετε καταλάβει τι είναι αυτό που τα έχει κάνει τόσο διαχρονικά;
MDS: Το «Sarajevo» είναι ένα αντιπολεμικό τραγούδι. Εκφράζει κάθε τόπο και κάθε εποχή. Λέει την αλήθεια του με ειλικρίνεια και αυτό ήταν και είναι ζητούμενο. Το «Εμένα οι Φίλοι μου», είναι η μελοποίησή μας πάνω σε ποίημα της απόλυτης επαναστατικής ποιήτριας της γενιάς μας. Της Κατερίνας Γώγου. Η διαχρονικότητα του τραγουδιού κρύβεται στα λόγια της.
Έχετε ζήσει την εποχή του βινυλίου, της κασέτας, των CD, του downloading και πλέον του streaming. Πώς έχει αλλάξει αυτή η μετάβαση τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται αλλά και ακούγεται η μουσική;
MDS: Όλα έχουν αλλάξει. Και έχουν αλλάξει σε βάρος του concept μουσικού έργου. Έχουμε πλέον όλο και λιγότερα σπουδαία albums. Μπορεί να γεννιούνται εκατομμύρια νέα τραγούδια κάθε μέρα στον κόσμο, αλλά τα περισσότερα από αυτά φιλοδοξούν να σε απασχολήσουν για ένα με δύο λεπτά και ύστερα να χαθούν για πάντα. Έχει αλλάξει επίσης ο τρόπος της παραγωγής και το ΑΙ απειλεί να ισοπεδώσει τα πάντα, μέσα από μια καλοστημένη και ραφιναρισμένη αδιαφορία. Χωρίς αιχμές, υπερβάσεις και νεωτερισμούς. Οι διαδικτυακές πλατφόρμες βασιλεύουν. Θέλουμε να κάνουμε ένα νέο χειροπιαστό vinyl album, με τον παλιό, πατροπαράδοτο και ανθρώπινο τρόπο παιξίματος και παραγωγής.
Στη διαδρομή σας δεν φοβηθήκατε να πάρετε θέση απέναντι σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Θεωρείτε ότι ο καλλιτέχνης/δημιουργός, πέρα από το έργο του, έχει ευθύνη να μιλά δημόσια;
MDS: Νομίζουμε, πως ο καλλιτέχνης, οφείλει να παίρνει θέση, υποστηρίζοντας τα νοήματα και τις αλήθειες των τραγουδιών του. Τα οποία με τη σειρά τους διαμορφώνουν τις συνειδήσεις αρκετών ακροατών. Πιστεύουμε πως η τρόπος ζωής και οι πράξεις ενός ανθρώπου της τέχνης, δεν μπορούν να είναι αντίθετες με το έργο του. Ιδιαιτέρα όταν πρόκειται για έργα με κοινωνικό ή κινηματικό περιεχόμενο που εμπνέουν και μεταφέρουν δυναμικά, αιτήματα και ελπίδες της κοινωνίας.
Τι είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα;
MDS: Το ότι επιβεβαιώνεται ο Τζωρτζ Όργουελ και οι δυστοπικές προφητείες του, μέσα σε μια αυξανόμενη κοινωνική ηττοπάθεια.
Το ροκ συνδέθηκε με την έκφραση των κοινωνικών ανησυχιών κάθε εποχής. Σήμερα, μέσα σε ένα περιβάλλον υπερπληροφόρησης και social media, διατηρεί την ίδια δύναμη κοινωνικής παρέμβασης;
MDS: Θεωρούμε πως διατηρεί αρκετή από τη δύναμή του. Όσο περίπλοκα και αν έχουν γίνει τα πράγματα, όσο κι αν ζούμε στην εποχή της εικόνας, της ταχύτητας και της στιγμής, όσο θολό και αν γίνεται το τοπίο, πάντα οι ανήσυχοι άνθρωποι θα αναζητούν κάτι αληθινό. Και αυτό το αληθινό, βρίσκεται σε κάθε μορφή τέχνης και όχι στα social media.
Οι νέοι σήμερα μεγαλώνουν σε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από εκείνον των δεκαετιών που η ροκ «ήταν στα πάνω της». Σημαίνει αυτό κάτι για τη μουσική αυτή;
MDS: Το ροκ πότε δεν ήταν η μουσική της πλειονότητας των ανθρώπων. Ούτε ακόμη και στην εποχή των 70s. Σήμερα, είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Όμως βλέπουμε όλο και περισσότερα νέα παιδιά στις συναυλίες και αυτό ζωντανεύει την ελπίδα.
Στην Ελλάδα, χρόνια τώρα, η ποίηση και η μουσική «φλερτάρουν» εντόνως. Τι κάνει αυτές τις δύο μορφές τέχνης να συναντιούνται τόσο συχνά;
MDS: Στον τόπο μας, έχουν υπάρξει μεγάλοι ποιητές που φωτίζουν τις ζωές και τη σκέψη μας. Ο ποιητικός λόγος δεν είναι ποτέ εφήμερος και οι μεγάλοι συνθέτες του παρελθόντος, μας έδωσαν μελοποιήσεις υψηλού επιπέδου. Έτσι, άνοιξαν το δρόμο για νέες, σύγχρονες προσεγγίσεις. Υπάρχει παράδοση πάνω σ’ αυτό.
Το ελληνικό ροκ έχει περάσει πολλές φάσεις. Πώς βλέπετε τη σημερινή σκηνή; Υπάρχουν νέα συγκροτήματα που σας κάνουν να χαμογελάτε με αισιοδοξία;
MDS: Σίγουρα υπάρχουν εκπληκτικά νέα συγκροτήματα! Αυτό που τους λείπει, είναι η στήριξη. Ο τρόπος για να επικοινωνήσουν τη μουσική τους στον κόσμο. Το ελληνικό ροκ όμως, πάντα βρίσκει το δρόμο του. Κάπου θα υπάρξει μια μικρή ρωγμή στο μουσικό κατεστημένο και αυτές οι νέες μπάντες θα ξεπηδήσουν και θα δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία. Έχει αρχίσει να συμβαίνει ήδη.
Από τη νέα γενιά μουσικών στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως είδους, υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που σας αρέσει να ακούτε ή που σας έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον;
MDS: Βέβαια υπάρχουν! Πάρα πολλοί μουσικοί πειραματίζονται και ψάχνονται σε νέους, γόνιμους μουσικούς και νοηματικούς δρόμους. Σαν παράδειγμα, αναφέρουμε τους «Κοινούς Θνητούς», με τους οποίους μάλιστα είχαμε τη μεγάλη χαρά να συνεργαστούμε πρόσφατα σε δύο τραγούδια.
Στη συναυλία σας στο Φεστιβάλ Ρεματιάς θα αποτίνετε φόρο τιμής σε μορφές όπως ο Σιδηρόπουλος, ο Άσιμος, ο Πανούσης και ο Πουλικάκος. Γιατί αυτοί;
MDS: Αυτοί οι άνθρωποι μας άφησαν παρακαταθήκη τα τραγούδια και το αξιακό τους σύστημα. Αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της ιερής βίβλου του ελληνικού ροκ. Πρόκειται για την ιστορία μας. Που καθένας πρέπει να γνωρίζει, για να προχωρήσει μπροστά. Στον μοναδικό επιζώντα από αυτούς, Δημήτρη Πουλικάκο, ευχόμαστε να παραμένει δραστήριος και δυνατός. Να μας επηρεάζει για πολλά χρόνια ακόμη.
Οι συναυλίες σε ανοιχτούς δημοτικούς και πολιτιστικούς χώρους έχουν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και συχνά φέρνουν κοντά ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, προτιμήσεων κ.λπ. Τι σημαίνει για εσάς να συμμετέχετε σε έναν θεσμό όπως το Φεστιβάλ Ρεματιάς;
MDS: Και μόνο ο τίτλος του Φεστιβάλ Ρεματιάς, «Νύχτες Αλληλεγγύης», μας αγγίζει βαθιά. Επιπλέον, αυτό το Θέατρο είναι ένας από τους πιο όμορφους και ανθρώπινους χώρους της πόλης. Ξέρουμε ότι θα συναντήσουμε εκεί τους δικούς μας, αλλά και διαφορετικούς ανθρώπους, με τη διάθεση να ακούσουν και να συμμετέχουν. Ανυπομονούμε!
Έπειτα από τόσα χρόνια στη σκηνή, τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σας δίνει κίνητρο;
MDS: Η ίδια η ζωή, με τις ανατροπές, τις ελπίδες και τις ματαιώσεις της, την οποία θέλουμε να την περιγράψουμε. Οι αλήθειες που θέλουμε να επικοινωνήσουμε. Ο κόσμος που μας στηρίζει και ιδιαίτερα οι πολύ νέοι άνθρωποι, που όλο και περισσότεροι από αυτούς έρχονται στα live μας.
Αν ο κόσμος καταστρεφόταν αύριο και έπρεπε να αφήσετε πίσω ένα μόνο τραγούδι από ολόκληρη τη δισκογραφία σας για τον πιθανό μελλοντικό ακροατή, ποιο θα ήταν και γιατί;
MDS: Θα αφήναμε το «Sarajevo» σαν παρακαταθήκη για την ειρήνη. Για ένα ιδεατό μελλοντικό κόσμο, χωρίς τις σφαγές, τις γενοκτονίες και τις αιματοχυσίες του σήμερα.
Τι είναι ροκ τελικά;
MDS: Για μας το ροκ, και ειδικότερα το ελληνόφωνο, είναι ό,τι ήταν το ρεμπέτικο για τους ρεμπέτες· ό,τι ήταν τα blues για τους μαύρους της Αμερικής. Είμαστε σίγουροι πως κάπως έτσι θα το καταγράψει η ιστορία τελικά.

Οι Magic De Spell είναι οι:
Θοδωρής Βλαχάκης: Ντράμς
Γιώργος Αρχοντάκης: Μπάσο
Δημήτρης Μποτής: Πλήκτρα
Μιχάλης Σκαράκης: Φωνή
Μαρίνος Σοφίου: Κιθάρα
Τον ήχο επιμελείται η Ρομίνα Μούτου
Οργάνωση Παραγωγής: Ρετιρέ Productions
Τα αμέσως επόμενα live:
17/7 Αλυκές Δροσιά Χαλκίδας – «Ippokampos»
18/7 Χαλάνδρι – Θέατρο Ρεματιάς
25/7 Ροκ Συνάντηση Κιάτου (+ Δημήτρης Καλαντζής)
13/8 Κέρκυρα, Αλυκές Λευκίμμης – Φεστιβάλ Αλυκών (+ Δημήτρης Καλαντζής)
18/8 Λέσβος – «Από την Ανεμώτια…στο Sarajevo» 10ο Φεστιβάλ Αμπελουργίας Ανεμώτιας Λέσβου
Magic De Spell On
Facebook
Spotify
YouTube
Instagram















































































































