Τα αρχαία χρόνια, οι καλλιτέχνες καταξιώνονταν μέσα από την δουλειά τους. Οι μουσικοί συμμετείχαν σε φεστιβάλ αληθώς ανοιχτά για όλους, τα ραδιόφωνα ήταν υποχρεωμένα να παίξουν κομμάτια τους και τα λάιβ εκεί έξω δεν ήταν χιλιάδες.
Η Πέλυ Σταύρου δίνει τον δικό της αγώνα με την μουσική, κόντρα σε ένα σύστημα που δεν ευνοεί τους ρομαντικούς και τους «παλιομοδίτες». Ευχαριστώ από καρδιάς τον φίλο και συνεργάτη στα πάλκα Θωμά Φώτη που έκανε τον κόπο να μου μιλήσει για την περίπτωσή της.
Αξίζει να την γνωρίσετε κι εσείς.
Πού γεννήθηκες και πού μεγάλωσες; Τι εικόνες και ακούσματα κουβαλάς από τα παιδικά σου χρόνια;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Γεννήθηκα σ’ ένα περιβάλλον όπου η μουσική ήταν πάντα παρούσα, γι’ αυτό τα ακούσματα των παιδικών μου χρόνων είναι βαθιά χαραγμένα μέσα μου. Από μικρή ηλικία άκουγα ελληνικό έντεχνο και λαϊκό τραγούδι, μεγάλους δημιουργούς. Πιστεύω πως όλα αυτά τα ακούσματα, συνειδητά ή ασυνείδητα, αποτελούν σήμερα τη βάση πάνω στην οποία χτίζω τη δική μου μουσική ταυτότητα.
Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τη μουσική; Θυμάσαι πότε κατάλαβες ότι θέλεις να ασχοληθείς μαζί της;
Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική ήρθε πολύ νωρίς, από τα ακούσματα του σπιτιού και τις στιγμές που η μουσική συνόδευε την καθημερινότητά μας. Νιώθω πως η μουσική ήταν πάντα εκεί. Αυτό που θυμάμαι έντονα είναι πως κάποια στιγμή είδα στην τηλεόραση ένα παιδί που έπαιζε μπαγλαμά και ζήτησα από τον πατέρα μου να μου αγοράσει έναν. Σταδιακά, κατάλαβα ότι η σχέση μου με τη μουσική δεν ήταν απλώς ένα χόμπι. Όσο περνούσαν τα χρόνια, συνειδητοποιούσα πως ήταν ο τρόπος να επικοινωνήσω καλύτερα. Εκεί γεννήθηκε και η επιθυμία να ασχοληθώ πιο σοβαρά μαζί της και να την κάνω μέρος της ζωής μου.
Υπήρξε κάποιος άνθρωπος που σε ενθάρρυνε να ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο;
Φυσικά. Ήταν οι γονείς μου, που από την πρώτη στιγμή που εξέφρασα την επιθυμία να ασχοληθώ με τη μουσική ήταν δίπλα μου και με παρότρυναν να ακολουθήσω το όνειρό μου.
Πώς θα περιέγραφες τη μουσική σου ταυτότητα σε κάποιον που δεν σε έχει ακούσει ποτέ;
Η μουσική μου ταυτότητα κινείται στο έντεχνο-λαϊκό, με έντονες ροκ επιρροές. Με εκφράζει η συναισθηματική αφήγηση του έντεχνου και η αμεσότητα του λαϊκού, ενώ η ροκ αισθητική δίνει ένταση και δυναμισμό. Προσπαθώ, μέσα από τις ερμηνείες μου, να ενώσω αυτά τα στοιχεία σ’ έναν ήχο που εκφράζει συναίσθημα, δύναμη και αυθεντικότητα.
Ποιες είναι οι βασικές σου μουσικές επιρροές, ελληνικές και ξένες;
Μεγάλωσα ανάμεσα σε διαφορετικούς μουσικούς κόσμους. Στο σπίτι άκουγα έντεχνο, λαϊκό και ρεμπέτικο, ενώ παράλληλα ανακάλυπτα καλλιτέχνες όπως οι Queen, ο Michael Jackson και οι Nirvana. Ίσως γι’ αυτό η μουσική μου ταυτότητα βρίσκεται κάπου εκεί ανάμεσα στο έντεχνο-λαϊκό και τη ροκ αισθητική. Αγαπώ το συναίσθημα και την αλήθεια των στίχων, αλλά και την ένταση και την ελευθερία που φέρνει η ροκ έκφραση.
Υπάρχει κάποιο τραγούδι που νιώθεις πως σε αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτή την περίοδο της ζωής σου;
Αν έπρεπε να διαλέξω ένα τραγούδι, αυτό θα ήταν το «Μπάλωμα» της Νατάσσας Μποφίλιου. Νιώθω ότι μιλάει για τη δύναμη που βρίσκουμε μέσα από τις ρωγμές και τις εμπειρίες μας. Αυτή την περίοδο με αντιπροσωπεύει γιατί βρίσκομαι σε φάση προσωπικής και καλλιτεχνικής ωρίμανσης, όπου κάθε δυσκολία γίνεται κομμάτι της διαδρομής μου.
Υπάρχει κάποια στιγμή πάνω στο πάλκο ή στο στούντιο που θυμάσαι ως καθοριστική ή ιδιαίτερα συγκινητική;
Υπάρχουν αρκετές στιγμές που κρατώ μέσα μου, αλλά μία από τις πιο καθοριστικές ήταν η συνεργασία μου με τη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμουν 18 χρονών όταν συμμετείχα στη συναυλία που πραγματοποιήσαμε στον Λόφο του Λυκαβηττού και θυμάμαι να ζω κάθε λεπτό με δέος. Το να βρίσκομαι στη σκηνή δίπλα σε μια τόσο σπουδαία ερμηνεύτρια ήταν ένα ανεκτίμητο μάθημα και μια εμπειρία που με σημάδεψε καλλιτεχνικά και ανθρώπινα. Μέχρι σήμερα τη θεωρώ μία από τις πιο μεγαλειώδεις στιγμές της πορείας μου.
Πώς βλέπεις το μουσικό τοπίο στην Ελλάδα σήμερα για έναν νέο καλλιτέχνη;
Νομίζω ότι σήμερα ένας νέος καλλιτέχνης έχει περισσότερα εργαλεία και περισσότερες δυνατότητες από ποτέ να ακουστεί. Ταυτόχρονα, ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και η πρόκληση δεν είναι μόνο να δημιουργήσεις καλή μουσική, αλλά και να ξεχωρίσεις. Παρ’ όλα αυτά, βλέπω μια ζωντανή σκηνή, με νέες φωνές, πειραματισμό και διάθεση για έκφραση.
Οι πλατφόρμες streaming βοηθούν πραγματικά τους νέους δημιουργούς ή δημιουργούν και νέες προκλήσεις;
Οι πλατφόρμες streaming έχουν ανοίξει πόρτες που παλαιότερα ήταν κλειστές για τους νέους δημιουργούς, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να μοιραστούν τη μουσική τους σε παγκόσμιο κοινό χωρίς ενδιάμεσους. Ωστόσο, έχουν δημιουργήσει και νέες προκλήσεις. Θεωρώ ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, αρκεί να υπηρετεί τη μουσική και όχι να καθορίζει την καλλιτεχνική κατεύθυνση.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό όνειρο που έχεις μέχρι σήμερα;
Να μπορώ να ζω μέσα από τη μουσική, παραμένοντας πιστή σε αυτό που εκφράζω καλλιτεχνικά, και να βλέπω τα τραγούδια μου να βρίσκουν θέση στις ζωές των ανθρώπων.
Τι είναι αυτό που θα ήθελες να μάθει ο κόσμος για σένα πέρα από τη μουσική;
Πέρα από τη μουσική, θα ήθελα ο κόσμος να ξέρει ότι είμαι ένας άνθρωπος με ενσυναίσθηση, που του αρέσει να βοηθά και να προσφέρει στους γύρω του. Αυτό είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου που θεωρώ πολύ σημαντικό.
Ακούστε την Πέλυ Σταύρου:
