Υπάρχουν τόσες δραστηριότητες και tours να κάνεις στην Αθήνα (και στα πέριξ)! Αλλά μετά βλέπεις ότι υπάρχει και αυτό και ότι δεν μοιάζει με τίποτα άλλο και δεν μπορείς να μην ενθουσιαστείς! Όταν πρωτοάκουσα για το railbiking στα Μέγαρα και κατάλαβα τι ακριβώς είναι, μόνο που δεν φώναξα «Τι ιδεάρα!» – ήταν το plot twist που χρειαζόμουν αυτήν την κατά τ’ άλλα βαρετή εβδομάδα. Ευτυχώς στο «Η Πόλη Ζει» υπάρχουν κι άλλα τρελά παιδιά και είπαμε να πάμε να το ζήσουμε και να μην αφήσουμε την περιέργεια να μας φάει.
Φτάνεις 20-30 λεπτά νωρίτερα (ναι, εδώ η συνέπεια δεν είναι απλό suggestion, είναι απαραίτητη), κάνεις check-in, αν χρειάζεται πας τουαλέτα (γιατί μετά δεν έχει, μετά μόνο πίσω από καμιά αγαύη), βολεύεσαι στο καθισματάκι σου και γνωρίζεσαι λίγο με τα πετάλια και το φρένο, ενώ η ομάδα (χαμογελαστότατη και ευγενέστατη) σου κάνει το μπρίφινγκ. Κανόνες, κράνη, καλαθάκια για τα πράγματά σου, όλα στη θέση τους. Μια πειρατική σημαία ανεμίζει και έχεις μπει στο mood για τα καλά.
Δεν χρειάζεται να είσαι αθλητής. Δεν χρειάζεται να έχεις skill. Αν ξέρεις να κάνεις πετάλι, το ’χεις – τόσο απλό! Είναι leisure activity, δεν είναι Tour de France, ούτε θα κάνετε κόντρες με τα άλλα ποδήλατα. Μέχρι 20 άτομα σε κάθε διαδρομή, για να μη γίνει πανηγύρι και χαθεί η μαγεία.
Και μετά ξεκινάς. Δεξί, αριστερό. Αρχίζεις να συνηθίζεις την κίνηση και τη θέση. Αρχίζουν να απλώνονται μπροστά σου τα τοπία. Κάνεις ποδηλασία πάνω σε ράγες. Ναι, πάνω σε ράγες. Σε έναν ιστορικό σιδηρόδρομο 130 χρόνων, που αντί για τρένα φιλοξενεί εσένα και τους φίλους σου, το σύντροφο, τη μαμά. Από τα Μέγαρα μέχρι την Κακιά Σκάλα και πίσω, περίπου 14 χιλιόμετρα συνολικά με μόνο το πρώτο πεντάλεπτο να είναι ελαφρώς ανηφορικό (χωρίς να είναι και ζόρικο όμως).
Θάλασσα δίπλα σου, βουνό από την άλλη, και ένα τοπίο που ανακαλύπτεις σιγά σιγά για πρώτη φορά. Ξεδιπλώνεται μαγικά, μετά από στροφές, πίσω από βράχια, μπροστά στα πόδια σου. Σταματάς σε σημεία, ακούς ιστορίες από τον Αρτέμη (ή τον εκάστοτε οδηγό) στα ελληνικά ή στα αγγλικά, γνωρίζεις τα παλιά βιομηχανικά κατάλοιπα της περιοχής, τα στρατιωτικά απομεινάρια της, την ιδιαίτερη βλάστηση κι αν ο καιρός είναι καθαρός, βλέπεις μπροστά σου καθαρά τον Σαρωνικό και τη Σαλαμίνα. Στάση στην εγκαταλελειμμένη Ασβεστοποιία, σε ένα σημείο γεμάτο «Αθάνατους» (αυτό ας μην το προδώσω, καλύτερα να το δεις), και μέχρι την παραλία Βαρδάρη. Σου εξηγούν με πολύ fun τρόπο τι να προσέξεις, λεπτομέρειες που κανονικά θα προσπερνούσες. Κι όσο κάνεις πετάλι και πάλι, απ’ το ηχείο του πρώτου βαγονιού ακούγεται και το soundtrack από τους «Πειρατές της Καραϊβικής». Αυτό λέγεται «το ζω στο έπακρο». Θα το διαπιστώσατε ήδη λογικά κι απ’ τις φωτογραφίες.
Τούνελ. Από το φως στο σκοτάδι και πάλι πίσω. Λίγο spooky το σημείο, μετά ξανά απλωτή η θάλασσα μπροστά σου κι είναι όλη η διαδρομή τόσο κινηματογραφική! Ο Θανάσης έχει τρελαθεί να φωτογραφίζει με την κάμερα, η Γαβριέλλα να τραβάει βιντεάκια με το κινητό κι εγώ να διακόπτω (ευγενικά ελπίζω) τον Αρτέμη για να το παίξω καλή μαθήτρια ακόμα κι εδώ – αν είναι δυνατόν!
Έχει κι άλλες ώρες, αλλά εμείς κάναμε το απογευματινό τουρ, μετά τη δουλειά, και στην επιστροφή πετύχαμε και ηλιοβασίλεμα. Στην επιστροφή, εκείνη τη χρυσή ώρα των φωτογράφων, έπεσε ησυχία από όλους. 20 άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, διαφορετικά μπακράουντ, να κάνουμε πεταλιές και να χαιρόμαστε το αεράκι, τα φωτάκια μακριά, τη θέα της θάλασσας. Αν δεν πείστηκες ως τώρα, ήρθε η ώρα να σε ενημερώσω ότι υπάρχει και νυχτερινό tour, με low lighting και απόλυτη ησυχία – ιδανικό αν θες να κάνεις ένα μικρό reset από τα πάντα.
Ο Γιώργος και ο Αρτέμης έχουν στήσει κάτι που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο στην Ελλάδα. Είναι το μόνο μέρος που μπορείς να το κάνεις αυτό, σε μια ιδιωτική διαδρομή που δεν μοιράζεσαι με κανέναν άλλο. Τελικά δεν ήταν μόνο φανταστική ως σύλληψη η ιδέα, αλλά τη δικαιώνουν και η οργάνωση, η ασφάλεια, το vibe.
Μικρό αλλά σημαντικό: το εισιτήριο το κλείνεις μόνο online. Κλείσε νωρίς, γιατί γεμίζει πριν πεις «πετάλι». Μπορείς να πας εύκολα είτε με ΚΤΕΛ από το Θησείο (σε αφήνει ακριβώς απ’ έξω), είτε με προαστιακό και μετά λίγο περπάτημα ή ταξί.
Και μιας και θα είσαι εκεί, μη φύγεις έτσι. Τα Μέγαρα έχουν ιστορία. Αξίζει να κανονίσεις και διανυκτέρευση (δες το Αρχαιολογικό Μουσείο, πήγαινε για μπάνιο στη θάλασσα, δοκίμασε το φαγητό, κάνε ακόμα και wine tasting. Είδες τα Μέγαρα;)
Ετοιμάσου για Μέγαρα και railbiking. Όχι απλά δεν θα το μετανιώσεις αλλά δεν θα το χορταίνεις.
28ης Οκτωβρίου 197, Μέγαρα
https://railbiking.gr/
YouTube
Facebook | Instagram | TikTok
