Οι οδοί υπάρχουν για να συνεννοούνται οι άνθρωποι… Ναι καλά, θα πω εγώ, και απόδειξη είναι κάποιες ονοματοδοσίες οι οποίες όχι μόνο δεν κάνουν τίποτα πιο εύκολο αλλά ίσα ίσα δυσχεραίνουν την επικοινωνία τόσο που κάνουν τις εποχές που οι άνθρωποι επικοινωνούσαν με σήματα καπνού να φαντάζουν οάσεις. Είναι και γραμμένες με κεφαλαία οι ταμπέλες των οδών κι εκεί αρχίζει η κατάσταση να ξεφεύγει, να μοιάζει με γλωσσοδέτη, με κάποιο περίεργο παιχνίδι γνώσεων ή με μάθημα ορθοφωνίας. Μεγάλη τύχη να μη ζεις σε οδό με κάποιο από τα παρακάτω ονόματα… Σκέψου μόνο τι θα γινόταν στις παραγγελίες για σουβλάκια…
Παράξενα ονόματα οδών που με το που τα ακούς το μυαλό σου αρνείται να κάνει την οποιαδήποτε σύνδεση. Δε θυμίζουν τίποτα γνώριμο: ούτε όνομα, ούτε μέρος, δεν καταλαβαίνεις αν είναι μία λέξη ή δύο, αν είναι επιφώνημα, αν είναι παρατσούκλι, αν σου κάνει κάποιος πλάκα στην τελική. Παθαίνεις κοκομπλόκο. Άπειρα error περνάνε από την οθόνη του εγκεφάλου σου.
Το μόνο που καταφέρνεις να αναφωνήσεις είναι: «Πώς είπατε;…»
ΑΛΛΑ, πριν καείς εντελώς, θα σου πω εγώ από πού προήλθαν και πώς προφέρονται.
Οδός ένατη: ΜΠΙΜΠΙΖΑ (ΙΛΙΟΝ)
ΜΠΙΜΠΙΖΑ (ΙΛΙΟΝ)
Από όλα τα ονόματα που θα μπορούσαν να μπουν σε πινακίδα οδού, κάποιος, κάπου, κάποτε, αποφάσισε πως η Μπίμπιζα ήταν η ιδανική επιλογή. Σαν βρεφικό επιφώνημα. Σαν λέξη που θα έφτιαχνε η γάτα σου αν πάταγε καταλάθος το πληκτρολόγιο. Σαν Ίμπιζα… από το Ίλιον. Σαν παραποίηση τίτλου βιβλίου του Τριβιζά: Ο ταύρος που έπαιζε μπίμπιζα (aka Ο ταύρος που έπαιζε πίπιζα). Δεν ξέρεις αν είναι πρόσωπο, επίθετο, παρατσούκλι ή αποτέλεσμα λογοπαίγνιου μεταξύ δύο πιωμένων ποιητών. Δεν ξέρεις αν προφέρεται με στόμφο, με ελαφρύ τραύλισμα ή με δόση ειρωνείας. Το μόνο σίγουρο είναι πως, όταν το ακούς, ο εγκέφαλός σου κάνει μπιζζζζζζζ.
Και κάπου εδώ, όπως σε κάθε καλό επεισόδιο «Πώς είπατε;», είμαι έτοιμη να σας αποκαλύψω από πού ξεφύτρωσε τούτο το λεκτικό καλλιτέχνημα.
Ο Μιχάλης Μπίμπιζας, Νεολιοσιώτης αντιστασιακός, αγωνίστηκε κατά των ναζί και των φασιστών. Ξεκίνησαν τρεις αγωνιστές για σαμποτάζ. Είχαν στόχο να καταστρέψουν τον ραδιοφωνικό σταθμό, που λειτουργούσε και τότε στη Ραδιοφωνία. Συνελήφθησαν όμως, πριν να πετύχουν τον σκοπό τους. Τους επιβίβασαν σε καμιόνι για να τους μεταφέρουν στον χώρο εκτελέσεων. Κατά τη διαδρομή οι δύο σύντροφοί του (ο ένας ήταν ο σιδηρουργός Κώστας Λιακόπουλος) πήδησαν από το φορτηγό και εξαφανίστηκαν. Έτσι γλίτωσαν τον θάνατο. Ο Μιχάλης δεν κατάφερε να ξεφύγει και εκτελέστηκε στο Γουδί. (στοιχεία: Αικατερίνη Σινάνη – Παπαδήμα).
Πηγή: https://www.ilion.gr/wp-content/uploads/2021/03/Dromoi-k-Plateies-me-Istoria-2.pdf
Έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία, κι εμείς του το ανταποδώσαμε με το να κάνουμε κάθε διανομέα φαγητού της Αθήνας να παθαίνει εγκεφαλικό.
*Ευχαριστώ για ακόμη μία φορά τον Λέανδρο Σλάβη, ο οποίος προσέφερε την πολύτιμη βοήθειά του για την εξιχνίαση της υπόθεσης Μπίμπιζα.
