Ο Γιώργης Μανωλάκης λίγο πριν το live στο Theatre of the No

Την Παρασκευή 22 Μαΐου στις 21:30, το Theatre of the No υποδέχεται το Μανωλάκης Couleur Locale Trio, με τον Δημήτρη Κλωνή στα τύμπανα και τον Δημήτρη Τσεκούρα στο κοντραμπάσο.

Λίγοι μουσικοί της σύγχρονης κρητικής σκηνής έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την παράδοση σε ένα τόσο ανοιχτό και ζωντανό πεδίο μουσικής εξερεύνησης όσο ο Γιώργης Μανωλάκης. Με αφετηρία το λαούτο και βαθιές ρίζες στην κρητική μουσική, ο δεξιοτέχνης δημιουργός χτίζει έναν προσωπικό ήχο που συνομιλεί με τον αυτοσχεδιασμό και τη σύγχρονη ηχητική αναζήτηση. Μέσα από πρωτότυπες συνθέσεις και ελεύθερες μουσικές διαδρομές, το τρίο υπόσχεται μια βραδιά γεμάτη ένταση, ρυθμό και ηχοχρώματα χωρίς σύνορα.

Με αφορμή αυτή την εμφάνιση, συνομιλήσαμε με τον Γιώργη Μανωλάκη.

Μεγαλώσατε μέσα σε μια βαθιά μουσική οικογένεια στην Κρήτη. Ποιες είναι οι πρώτες μουσικές εικόνες ή ήχοι που θυμάστε να σας καθόρισαν;

Αυτό που θυμάμαι είναι η εικόνα του πατέρα μου και ήχοι του λαούτου και της λύρας που έπαιζε ατελείωτες ώρες στην αυλή του σπιτιού μας στο χωριό.

Ο πατέρας σας, Κώστας Μανωλάκης, υπήρξε ο πρώτος σας δάσκαλος. Τι κρατάτε σήμερα από εκείνη τη μαθητεία, όχι μόνο μουσικά αλλά και ανθρώπινα;

Από τη μαθητεία δίπλα στον πατέρα μου κρατάω πάρα πολλά πράγματα. Κάποια από τα σημαντικότερα είναι το να είμαι αληθινός όσο μπορώ και να σέβομαι και να αγαπάω ό,τι κι αν κάνω.

Το λαούτο στα χέρια σας αποκτά έναν πολύ σύγχρονο και «ηλεκτρικό» χαρακτήρα. Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να πειραματιστείτε με πετάλια και νέες ηχητικές υφές, σε μία εποχή μάλιστα που ακόμη δεν ήταν τόσο σύνηθες;

Η ανάγκη του πειραματισμού μου με πετάλια και τον πιο ηλεκτρικό ήχο στο λαούτο, γεννήθηκε όταν άκουσα για πρώτη φορά τη μουσική και το παίξιμο του Jimi Hendrix, όπως και γενικότερα της rock σκηνής της δεκαετίας του 1970.

Ποια είναι τα στοιχεία της παραδοσιακής μουσικής που σας γοητεύουν και σας ωθούν στο να τη διαχειριστείτε με αυτό τον τρόπο;

Ένα στοιχείο που γοητεύει κατά κύριο λόγο είναι το στοιχείο του ρυθμού αλλά και ο διαφορετικός χειρισμός μέσα από τα πετάλια των ίδιων των μελωδιών.

Πόση ελευθερία κρύβει μέσα της η κρητική μουσική;

Η κρητική μουσική ανήκει στις τροπικές μουσικές. Δηλαδή έχει να κάνει με τον τρόπο που χειρίζεσαι τις μελωδίες. Ο κάθε μουσικός στην Κρήτη παίζει την ίδια μελωδία με διαφορετικό τρόπο και άπειρες παραλλαγές του ίδιου σκοπού. Η κρητική μουσική έχει κάποιους κανόνες συγκεκριμένους που αν ξέρεις καλά τους κανόνες του παιχνιδιού τότε είσαι ελεύθερος να κάνεις ό,τι θέλεις. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Συνεργάζεστε εδώ και χρόνια με τον Ross Daly. Τι έχετε να πείτε για αυτή την κοινή μουσική πορεία;

Η συνεργασία και η φιλία μου με το Ross Daly έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου, τόσο σαν μουσικός όσο και σαν άνθρωπος. Είναι πρόκληση για μένα κάθε φορά που παίζω με τον Ross, γιατί πάντα μαθαίνω καινούργια πράγματα δίπλα του. Νιώθω τυχερός και ευγνώμων για την πολύχρονη συνεργασία και σχέση μαζί του.

Πώς θα περιγράφατε τον ήχο του Trio σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ ζωντανά;

Δεν θα την περιέγραφα, απλά θα του έλεγα «έλα να μας ακούσεις» και θα τον άφηνα να την περιγράψει ο ίδιος μετά.

Με τον Δημήτρη Κλωνή και τον Δημήτρη Τσεκούρα φαίνεται να δημιουργείτε ένα πολύ «ανοιχτό» μουσικό πεδίο. Πώς χτίζεται αυτή η επικοινωνία μεταξύ σας;

Ακούγοντας απλά ο ένας τον άλλον!

Τι να περιμένει το κοινό από τη συναυλία στο Theatre of the No στις 22 Μαΐου;

Θα γίνει χαμός!