ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Η πόλη μούδιασε ξανά. Αν σκάψει κανείς τρελός μέσα από τα χτισμένα της, θα βρει σημάδια ξεχασμένων θανάτων.Είναι τρομακτικό: το σκουπιδιάρικο πάντα θα περνά

Στα μισά ο Μάιος... Στα μισά κι η ζωή. Όλα στη μέση τ' αφήνω. Το φοβάμαι το τέλος. Βγαίνω κάθε σούρουπο στην βεράντα κι αγναντεύω την ετοιμόρροπη μέρα που φεύγει....

Στις 27 Αυγούστου του 1941 η Dona Juana και ο Justino da Cruz φέρνουν στον κόσμο ένα κοριτσάκι, τη μικρή Cesaria, τη Cize όπως θα την αποκαλούν

Τον χορό του προβληματισμού για τη φύση του ανθρώπου και το νόημα της ανθρώπινης ζωής άνοιξε ο Όμηρος στην Ιλιάδα. Περιγράφοντας με ποιητικό τρόπο τον δεκαετή πόλεμο Αχαιών και Τρώων

1. Περνούσα απέναντι κάθε βράδυ. Της πήγαινα φαί, χαρτιά, χλωρίνες... Της πήγαινα κεριά - δεν είχε ρεύμα. Της πήγαινα και ξύλα τον χειμώνα. Ο χειμώνας κρατούσε πολύ.

Φοβάμαι το όμοιο. Δε βρίσκω κανέναν ενδιαφέρον στο  μη διαφορετικό. Φοβάμαι τους ανθρώπους που συμφωνούν σε όλα. Τους ανθρώπους που μιλούν χαμηλόφωνα. Εκείνους που δηλώνουν πολέμιοι της διάκρισης και πρώτοι...

Σε όλη την διάρκεια της περιόδου που έμενα μέσα, έβλεπα το ίδιο όνειρο. Μεσημέρι. Σε σιέστα. Όχι βράδυ. Ένα λοξό φως έμπαινε από το παράθυρο στο σχεδόν άδειο σπίτι.

H Μπίλι Χόλιντεϊ γεννήθηκε το 1915 στη Φιλαδέλφεια, στις 7 Απριλίου. Η μητέρα της, Σέιντι Φέιγκαν ήταν δεκαεννέα ετών και ο πατέρας της, Κλάρενς Χόλιντεϊ δεκαεπτά. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ..

Που ήταν έρημος ο δρόμος τόσες μέρες και να που γέμισε ξαφνικά με φως... Ανάψανε οι νέοι ένοικοι τα φώτα το βράδυ κι όλα έδειξαν αλλιώς στο πεζοδρόμιο.

Έχω την εντύπωση ότι αρκετοί περάσαμε από τέτοια ή παρόμοια στάδια. Κάποιοι είναι ίσως κολλημένοι, ενώ αρκετοί δείχνουν αδιαφορία. Η συνήθεια, με το πέρασμα των ημερών