Αγαπητέ/ή φοιτητή/τρια ή παιδί μου,
Μπήκες επιτέλους στη σχολή που ονειρευόσουν ή έστω σκεφτόσουν ως πιθανότητα. Μια νέα ζωή ξεκινά και οι προσδοκίες είναι πολλές. Άλλος θεωρεί ότι η φοιτητική ζωή θα είναι μια συνεχής ανεμελιά, άλλος ότι θα είναι τα πιο απαιτητικά χρόνια διαβάσματος. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Χρειάζεται μια ισορροπία ανάμεσα στις νέες ευθύνες που προκύπτουν και στην ανεξαρτησία που ξαφνικά κερδίζει κάποιος νέος φοιτητής. Όσοι έχουμε βιώσει τη μοναδική εμπειρία της φοιτητικής ζωής θα διαπιστώναμε και θα συμβουλεύαμε, ως επί το πλείστον, τα εξής:

1. Παρακολουθούμε όλα (ή σχεδόν όλα) τα μαθήματα της σχολής. Δεν «πατάμε το πόδι» μας μόνο κοντά στις εξεταστικές περιόδους, αν θέλουμε να ξέρουμε τι σπουδάζουμε.
2. Οι δικές μας σημειώσεις από την παρακολούθηση των μαθημάτων ή των εργαστηρίων είναι οι καλύτερες. Δε βασιζόμαστε στις σημειώσεις των άλλων συμφοιτητών και διαβάζουμε σταδιακά τα μαθήματά μας. Το ατέρμονο διάβασμα στις εξεταστικές μόνο, δεν αποδίδει, ούτε τα πάσης φύσεως «σκονάκια».

3. Παρακολουθούμε, ηλεκτρονικά ή μη, τις ανακοινώσεις της σχολής, τις προθεσμίες δήλωσης μαθημάτων, τα προγράμματα διότι κανείς δεν είναι σίγουρο ότι θα μας ενημερώσει. Μη βρεθούμε εκτός κάποιου εξαμήνου λόγω ύπνου ή άλλης φοιτητικής δικαιολογίας.
4.Προσπαθούμε να περνάμε όσα περισσότερα μαθήματα μπορούμε, ακόμα και με μέτρια βαθμολογία. Η μεγάλη συσσώρευση μαθημάτων τον Σεπτέμβρη οδηγεί στην αργοπορία του πολυπόθητου πτυχίου. Η νοοτροπία «θα το περάσω κάποτε» δε βοηθά. Το «κάποτε» είναι τώρα.
5. Ό,τι σεμινάριο ή δυνατότητα εκμάθησης ξένης γλώσσας ή άλλου πνευματικού προσόντος προσφέρεται και μας ενδιαφέρει το παρακολουθούμε. Επαγγελματικά θα το χρειαστούμε στο μέλλον και τότε δεν θα έχουμε χρόνο.

6. Ταξίδεψε, φαντάσου, ονειρέψου! Δε χάνουμε ευκαιρίες να ταξιδέψουμε με Erasmus, εκδρομές με τη σχολή μας και ίσως επισκέψεις στους παλιούς μας συμμαθητές σε άλλες φοιτητουπόλεις. Οι εικόνες αυτών των εμπειριών μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη μας!
7. Οργανώνουμε με την παρέα μας εξόδους όχι μόνο για διασκέδαση. Καλλιτεχνικές, αθλητικές ή ψυχαγωγικές δράσεις μας βοηθούν να ξεφύγουμε από το άγχος της σχολής ή να μη σκεφτόμαστε την έλλειψη της οικογένειάς μας ή της πατρίδας μας. Σημαντικό: τηλεφωνούμε στους γονείς μας και δεν το ξεχνάμε όσο είναι εφικτό. Επίσης μαθαίνουμε να μαγειρεύουμε γιατί τα ταπεράκια της μαμάς κάποτε τελειώνουν!

8. Κάνουμε τις εργασίες μας εγκαίρως, γιατί την τελευταία στιγμή το αποτέλεσμα θα είναι χαμηλών προσδοκιών και βαθμών. Όπου μπορούμε να περάσουμε μάθημα με εργασία , το κάνουμε. Βοηθά πολύ στη μείωση του φόρτου διαβάσματος στις εξεταστικές. Επίσης ό,τι κάνουμε ως εργασία μας μένει πιο έντονα στη μνήμη και μας χρησιμεύει αντιστοίχως.
9. Προσέχουμε τον εαυτό μας και ποιους εμπιστευόμαστε. Δεν είναι απαραίτητο ότι όσοι γνωρίσαμε τις πρώτες μέρες είναι οι κατάλληλοι φίλοι για εμάς. Ανοίγουμε τον κοινωνικό μας κύκλο και δεν «κολλάμε» στην παρέα μόνο με συμπατριώτες. Οι φοιτητικές φιλίες συνήθως διαρκούν και ίσως καταλήξουν σε σχέσεις ζωής, παρά τις αποστάσεις που υπάρχουν μεγαλώνοντας.
10. Έχουμε ως μόνιμη σκέψη ότι τα φοιτητικά χρόνια, όντως μπορούν να γίνουν τα ομορφότερα γιατί έχουμε όλους τους βαθμούς ελευθερίας. Όμως η αίσθηση ότι θα διαρκέσουν πολύ μας ξεγελά και αφήνουμε ευκαιρίες να πάνε χαμένες. Για παράδειγμα η εκμάθηση άλλης μίας ξένης γλώσσας ή η βελτίωση της φυσικής μας κατάστασης είναι κάτι που μπορεί να γίνει ευχάριστα.

Τέλος, σπουδαίο είναι να αντιληφθούμε ότι είμαστε πλέον υπεύθυνοι για εμάς και έχουμε στη διάθεσή μας την ανεμελιά της νεότητας και των λίγων υποχρεώσεων. Κάποτε όλα θα τα αναπολήσουμε, οπότε ας τα ζήσουμε… με όρια φυσικά και σκέψεις για άμεσο… μεταπτυχιακό!
Καλή φοιτητικά ζωή ή ζωάρα!














































































































