ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

30/7/20, Ηρώδειο, δύο «λύκοι» και άλλοι τέσσερις συνοδοιπόροι παίρνουν τη θέση τους στη σκηνή. Χειροκρότημα και μετά σιωπή.

Θέλω να ζήσω μαζί σου αυτό το 18χρονο καλοκαίρι.Αυτό το καλοκαίρι που τίποτα δεν μας νοιάζει, πέρα από το τώρα. Καθόλου το μετά, καθόλου το αύριο...

Από τα παράθυρα ήλιος ζεστός απογευματινός που δεν υπολογίζει εποχές, διαθέσεις, αναγκαιότητες κι επείγουσες καταστάσεις, συνθήκες προσαρμογής ή εξιλέωσης.

Ο ουρανός είναι πελώριος και τ’ άστρα λάμπουν σε διάφορες γωνιές. Ναι, η Ελένη Μενεγάκη θέλεις δεν θέλεις, τα κατάφερε σπουδαία!

Φυσικά, ο καρμικός κανόνας θα είχε τον αριθμό 69. Γιατί οι καλύτερες μεταφορές για τους κανόνες της ζωής είναι το σεξ και το ποδήλατο.

Σε περίμενα γιατί σιχαίνομαι τους αποχαιρετισμούς. Έξω από τον σταθμό του ηλεκτρικού όπως πριν. Δέκα λεπτά, μια ώρα, μια αιωνιότητα; Χαλασμένα, μάταια μετρήματα.

Ο χρόνος, αυτός ο ψεύτης. Ο γελοίος, ο τιποτένιος, ο ξευτίλας. Ο τελειωμένος κι ο ατελείωτος, ο μοναδικά σπαταλημένος, ο άχρηστος, ο περιττός. Ο παραμυθάς,

Το είχε πει σε μια συνέντευξή του ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος: «Μεταξωτοί άνθρωποι». Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει

Η μητέρα μου ήταν πουτάνα πολυτελείας. Εμένα με συνέλαβε κατά λάθος και με κράτησε. Και όταν το έμαθα την συγχώρεσα που δεν μου το είχε πει γιατί φοβότανε.

Μερικοί δρόμοι δεν είναι της Συγνώμης. Είναι του Μίσους. Με λένε... Όχι δεν θα πω. Γιατί να πω; Ούτε εκείνον ήξερε κανείς πως τον λένε πριν γονατίσει.