Μόλις κόπασε η βροχή βγήκα, με τσουγκράνα και φτυάρι και ψυχή πιo φορτωμένη κι από τον μολυβένιο ουρανό, να μαζέψω πεσμένα φύλλα, ξερά λουλούδια και ξεχασμένα φρούτα.
Δεν θέλω, με κανένα τρόπο, εστίες μικροοργανισμών στον μικρόκοσμό μου.Τον θέλω καθαρό κι ευωδιαστό, υγιή και θαλλερό. Τώρα όλα βάφονται στις αποχρώσεις του καφέ και του πράσινου, με μόνα τα κυκλάμινα και τα χρυσάνθεμα, άιντε και κάνα-δυό ανθοφόρα ακόμη, να φωτίζουν τα σκοτάδια.
Πανσεδάκια — με τα λουλουδένια, πολύχρωμα προσωπάκια. Τα χρυσάνθεμα — όνομα και πράγμα!. Αφαιρώ ξερά λουλουδάκια και φυλλαράκια και τα απολαμβάνω να φωτίζουν σαν πολύχρωμοι ήλιοι την αστική μουντάδα. Όσο για τα κυκλάμινα, κάποια θα τα πάρω και μέσα στο σπίτι, έχοντας τον νού μου να διατηρώ το χώμα τους νωπό.
Αειφορία, αυτάρκεια… Δυό λέξεις που σεργιανίζουν αδιάκοπα στο μυαλό μου, καθώς σοδειάζω τους θησαυρούς μου: Ζουμερά γλυκά μανταρίνια, πορτοκάλια Navelina και New Hall, αρωματικά γκρέιπφρουτ, ρόδια και λεμόνια για τα μαγειρέματά μας. Ααα… και τα αβοκάντο!
Τα πρώτα λάχανα, κουνουπίδια και μπρόκολα, μαρούλια, σπανάκια, ραδίκια, σέλινο, αντίδια και σέσκουλο, παντζάρια και καρότα που φύτεψα στα τέλη του καλοκαιριού θα μπούν σε άλλο πανέρι. Τι καλά!
Διάλειμμα και περισυλλογή. Ανατρέχω στον «Νοέμβρη» του Flaubert : «[…] Είναι θλιβερή τούτη η εποχή. Η Ζωή μοιάζει να φεύγει μαζί με τον ήλιο, το ρίγος διατρέχει την καρδιά σου, καθώς το δέρμα σου, όλοι οι θόρυβοι σβήνουν, οι ορίζοντες ξεθωριάζουν, όλα θα κοιμηθούν ή θα πεθάνουν […]».
Γουσταύε, cher ami, καθώς το κρύο δυναμώνει, εδώ, στο Κηπάκι μας, ήδη οραματιζόμαστε την Άνοιξη.
«Συν Αθηνά και χείρα κίνει», και παίρνουμε πάλι τα φτυάρια . Στο «Δια ταύτα», ενσωματώνουμε –όπου είναι δυνατόν– φρέσκια κοπριά σε μεγάλη ποσότητα, για να χωνευτεί σταδιακά μέχρι την Άνοιξη. Η συμπληρωματική προσθήκη κομπόστ θα βοηθήσει ακόμη περισσότερο στον εμπλουτισμό του εδάφους με θρεπτικά συστατικά και στη συγκράτηση του νερού. Στο Κηπάκι το απόθεμα είναι σταθερό — βεβαίως!
Κοιτάζω τα παρτέρια και τα φαντάζομαι ανθισμένα και μοσκοβολιστά από τουλίπες, ίριδες, φρέζιες, κρόκους, ζουμπούλια, νάρκισσους. Το κηπάκι διαθέτει όλους τους βολβούς της εποχής, όλα τα εργαλεία και πλήθος συμβουλές και ιδέες για καλοσχεδιασμένα, ολάνθιστα αδέλφια-κηπάκια.
Για να δω! Η περσινή ποϊνσέττια –«Αλεξανδρινό» με διορθώνουν– θα πρέπει να ζήσει στο σκοτάδι για όλον τον μήνα και τον μισό επόμενο, ώστε, κατά τα Χριστούγεννα, να προβάλλει ολάνθιστη. Την σκεπάζω με σκούρο ύφασμα. Καληνύχτα, Δεσποινίς! Τούτα τα ευαίσθητα φυτά, πάλι, θα καθαριστούν από ξερά κλαράκια και φύλλα και, αφού λιπανθούν και ελεγχθούν υγειονομικώς, θα μεταφερθούν σε μέρος πιό ζεστό κι απάγγειο.
Έτσι, με χρώμα και δροσιά να περιμένουμε τον νέο μας Χειμώνα. Αγωνία. Πώς θα είναι αυτός, άραγε;
Δεν ξέρω — δεν σκέφτομαι! Αντιδρώ δημιουργικά, αγαπητικά: Από φρέσκα λουλούδια φτιάχνω μικρές πρωτότυπες ανθοδέσμες που θα απολαύσουν άφθονες οι φίλοι μας στο Κηπάκι. Θα τις χαρούν οι ίδιοι, θα τις προσφέρουν σε φίλους, σκορπώντας χρώμα και άρωμα στην πόλη μας. Θα ξορκίσουν τα σκοτάδια — εξωτερικά και εσωτερικά.
Κάτω από το υγρό χώμα του Νοέμβρη, κυοφορείται η επόμενη Άνοιξη. Στα «υπ’ όψιν»!
Το Κηπάκι
Ιπποκράτους 157 / T.: 210 64 48 002
fb: Το Κηπάκι
