Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας προσπαθήσουμε να τα κάνουμε όσο πιο απλά γίνεται. Στην ουσία όλες οι πολιτικές παρατάξεις χωρίζονται σε δύο βασικά ρεύματα:
– ένα που θεωρεί το κράτος σαν τον χειρότερο εχθρό και στοχεύει στην εξαφάνιση του. Υποστηρίζει ότι όλες οι δημόσιες εταιρείες πρέπει να γίνουν ιδιωτικές, θεωρεί ότι υγεία, παιδεία, πρόνοια, νερό, ρεύμα είναι αγαθά με αξία που πρέπει να παρέχονται από ιδιωτικούς φορείς έναντι μιας τιμής και πιστεύει ότι η αγορά είναι ικανή από μόνη της να βρει τις κατάλληλες ισορροπίες για μια αρμονική κοινωνία.
– το άλλο που θέλει ένα κράτος ισχυρό και δομημένο, ικανό να προσφέρει σε όλους τα βασικά αγαθά όπως παιδεία, υγεία, ασφάλεια κ.λ.π.
Ξαφνικά όμως σκάει μια καινούρια ίωση. Μια ίωση που δεν είναι τίποτε άλλο από μια μετάλλαξη μιας προηγούμενης αρρώστιας που είχε την εμφάνιση της παγκόσμια το 2003 (επιστημονικά το corona virus λέγεται και SARS 2).
Ξαφνικά καταλαβαίνουμε ότι βρισκόμαστε χωρίς καμιά άμυνα μπροστά σε αυτό το καινούριο γεγονός: δεν υπάρχουν τεστ, δεν υπάρχουν κρεβάτια στα νοσοκομεία, δεν υπάρχουν νοσοκομεία, δεν υπάρχουν εργαστήρια, δεν υπάρχουν αναπνευστήρες, δεν υπάρχουν μάσκες, δεν υπάρχουν γιατροί, δεν υπάρχουν εντατικές…. εκτός αν ανήκεις στους celebrities ή κάτι τέτοιο και μπορείς να πληρώσεις για το τεστ, την κλινική, την εντατική, κ.λ.π.
Εφόσον δεν έχεις όπλα για να πολεμάς το καταραμένο virus τι σου μένει να κάνεις;
Να βάλεις όλη την χώρα σε κατ’οίκον περιορισμό (άρρωστοι και μη), να απομονώσεις τα γερόντια στα σπίτια τους δίνοντας τους ένα κρεβάτι μόνο όταν είναι στο τελευταίο στάδιο, να στερήσεις τα παιδάκια από τα παιχνίδια, τους φίλους τους και τις συνηθισμένες δραστηριότητες τους, δημιουργώντας τους τρομερά ψυχολογικά τραύματα, να κλείσεις όλα τα μαγαζιά και τις επιχειρήσεις (πέρα από μερικές που θεωρούνται βασικές και απασχολούν μια κατώτερη εργατική τάξη που μπορεί να δουλεύει ρισκάροντας την ζωή του για το κατώτερο μισθό), καταστρέφοντας την οικονομία μιας ολόκληρης χώρας και βάζοντας σε μπελάδες εκατομμύρια άτομα που, αν θα σωθούν από τον Corona virus, ρισκάρουν να πεθάνουν από την πείνα στο άμεσο μέλλον.
Λογικά τα μεγάλα θύματα από αυτόν τον ανεύθυνο χειρισμό είναι, όπως πάντα, οι κατώτερες τάξεις: αυτοί που δεν έχουν σπίτι να μείνουν ή πρέπει να πληρώσουν το ενοίκιο στο τέλος του μήνα, αυτοί που έχασαν την δουλειά τους, αυτοί που δεν έχουν πρόσβαση στην ιδιωτική κλινική, αυτοί που έχουν πάρει δάνειο από την τράπεζα και δεν ξέρουν πως θα το ξεχρεώσουν, κ.λ.π.
Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, η ομάδα που κυβερνά αυτή τη χώρα ανήκει σε αυτό το ρεύμα. Μια παράσταση που πρεσβεύει ως σημαία την διάλυση του δημόσιου κράτους και την ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων επιχειρήσεων. Μια παράσταση που για να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών χρησιμοποιεί την σκληρή αστυνόμευση, μπουκάρει στα πανεπιστήμια, χτυπά φοιτητές, κλείνει αυτό-διαχειριζόμενα κέντρα.
Μια παράσταση που απαντά στην οικονομική κρίση με απαγόρευση των διαδηλώσεων και κυνηγητό των διαδηλωτών. Μια παράσταση που αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό χτίζοντας τοίχους και πυροβολώντας απελπισμένες οικογένειες και πνίγοντας παιδάκια στο Αιγαίο. Μια παράσταση που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα για να επιβάλλει κοινωνική τάξη.
Όποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει να κάνει “like” σε κάθε καινούριο μέτρο ενάντια στην ατομική ελευθερία που θα μας επιβάλλει αυτή η αποτυχημένη ομάδα από κακόμοιρους «γιάπηδες» με μπλε παντελόνι και “Gant” πουκάμισο.
Προσέχετε όμως γιατί τα virus που πρέπει να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον θα είναι πολλά (παλιά και καινούρια) και αν αφήσουμε αυτά τα άτομα να μας κυβερνούν θα αναγκαστούμε να παραχωρήσουμε επ’ αόριστον τα ανθρώπινα δικαιώματα μας και την ελευθερία μας προκειμένου να κερδίσουμε μια πιθανότητα να σωθούμε.
Έχω την εντύπωση ότι αυτοί που πραγματικά πρέπει να μείνουν σπίτι είναι αυτοί και όχι εμείς!!
