Πέρασα εκεί το προτελευταίο πρωινό της χρονιάς που μας πέρασε και ήδη το αναπολώ. Ίσως όχι μόνο λόγω των γεύσεων που δοκίμασα.
Που λέτε, το 1997 (ήμουν πέντε χρονών, αχ!) δεν σηματοδότησε απλώς το άνοιγμα ενός εστιατορίου, αλλά τη γέννηση μιας ολόκληρης γαστρονομικής διαδρομής. Εκεί, στο Μουσείο Μπενάκη, τέθηκαν τα θεμέλια για τους αδελφούς Χριστοφιλέα, από όπου ξεπήδησε αργότερα το Δειπνοσοφιστήριον Catering, ένας οργανισμός που άφησε και συνεχίζει να αφήνει ισχυρό αποτύπωμα στην ελληνική εστιατορική και catering σκηνή.
Το εστιατόριο στο Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού (Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας & Κουμπάρη) συγκαταλέγεται στα πλέον καλαίσθητα της πόλης. Μια επίσκεψη εκεί μοιάζει με μικρή απόδραση. Στεγασμένο σε έναν χώρο που ισορροπεί ανάμεσα στο κλασικό και το σύγχρονο, με άμεση πρόσβαση σε ευρύχωρη βεράντα, χαρίζει ανεμπόδιστη θέα στον Εθνικό Κήπο και την Ακρόπολη και λειτουργεί από τις πρωινές ώρες έως τη 1:00 μετά τα μεσάνυχτα, μιας που το εστιατόριο παραμένει ανοιχτό και μετά το κλείσιμο του μουσείου. Προσοχή, Κυριακές και Δευτέρες κλείνει στις 18:00.
Η κουζίνα του εστιατορίου του Μπενάκη συνοψίζει τη φιλοσοφία του Δειπνοσοφιστηρίου, η οποία, από το 2016 και έπειτα, βρίσκει σύγχρονη, δημιουργική έκφραση μέσα από την υπογραφή του Δημήτρη Σκαρμούτσου, επικεφαλής σεφ του ομίλου. Οι πρώτες ύλες επιλέγονται με συνέπεια και η κουζίνα τιμά την ελληνική γεύση, τον μεσογειακό τρόπο ζωής και τον γαστρονομικό πλούτο της ελληνικής γης.
Ένιωσα πολύ μεγάλη χαρά που μοιράστηκα με μια από τις καλύτερές μου φίλες ένα ολόφρεσκο, πολύ νόστιμο brunch μια ηλιόλουστη χειμωνιάτικη μέρα. Έμοιαζε με αποχαιρετισμό της χρονιάς που αφήναμε πίσω και η θέα, η αίσθηση, το φιλόξενο και χαλαρό vibe μάς έκανε να ονειρευτούμε την άνοιξη, σε αυτήν ακριβώς την ταράτσα, με έναν αφρώδη οίνο στο χέρι, γυαλιά ηλίου και κάποια όνειρα από όσα κάναμε για το 2026 ήδη υλοποιημένα-είθε!
Το φαγητό είναι εξαίσιο. Το μενού και του μπραντς και του μεσημεριανού σκίζει και δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε. Καταλήξαμε στον θεραπευτικό για τα στομάχια και τις καρδιές μας τραχανά, ενώ θελήσαμε να μοιραστούμε μια χορτόπιτα για αλμυρό συνοδευτικό και μια πάστα φλώρα για γλυκό. Οι χειροποίητες ζύμες και τα μοσχοβολιστά υλικά (τα χορταρικά, η μαρμελάδα) μάς ενθουσίασαν. Επειδή ο καφές τελείωσε νωρίς με κουβέντα και αχόρταγο ρούφηγμα της θέας (εντάξει, και μερικών τσιγάρων), κάπως έφτασε η ώρα του μεσημεριανού και πεινούσαμε λιγάκι ακόμα. Έτσι, είπαμε να τιμήσουμε το ριζότο με το λεμονάτο αρνί. Η Κρητικοπούλα μέσα μου σάλεψε ηδονικά: αυτό το πιάτο βάζει κάτω το καλύτερο γαμοπίλαφο! Το αρνί τρυφερό και εύγευστο χωρίς ‘’μυρωδιά’’.
Παραδώσαμε τα πιάτα μας ολοκάθαρα. Υποσχεθήκαμε και ένα δείπνο εκεί, ιδανικά το συντομότερο. Αυτή τη χειμωνιάτικη λιακάδα στο εστιατόριο του Μουσείου Μπενάκη δεν θα την ξεχάσουμε εύκολα. Το καλό φαγητό βοηθά τις γλώσσες να λύνονται, τις καρδιές να ανοίγουν και να ευφραίνονται. Τι πιο όμορφο;
ΥΓ: Κάναμε και την βόλτα μας μες στο μουσείο. Άξιο επίσκεψης εννοείται. Εξαιρετικός χώρος, άρωμα παράδοσης και ιστορίας, για να έρθει να δέσει με τις νοστιμιές του εστιατορίου μετά…
Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού, Κουμπάρη 1, Κολωνάκι, τηλ: 210 3671 030
