Ο Χρήστος Ναούμ γεννήθηκε στην Καλλιθέα της Αθήνας και είναι διευθυντής στο Δερματολογικό Tμήμα του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Έχει γράψει πολυάριθμες ιατρικές μελέτες και άρθρα, που δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικά περιοδικά της ημεδαπής και αλλοδαπής. Ήταν αρχισυντάκτης στο επιστημονικού αλλά και κοινωνικού περιεχομένου περιοδικό Εν χρω, το οποίο κυκλοφόρησε για πέντε συναπτά έτη (2007-2012). Η λογοτεχνία ήταν πάντοτε η κρυφή του ενασχόληση καθώς και το θεατρικό κείμενο.
Έργα του: Αχ, αυτές οι βασίλισσες! (μυθιστόρημα, 2008), Γιαρντίμ – Οι φλόγες της Ανατολής (μυθιστόρημα, 2010), Άσωτοι Έρωτες (2013), Γυμνός σε κοινή Θέα – Διηγήματα (2015). Θεατρικά του έργα: Τα αυγά της στρουθοκαμήλου (θεατρικό, 2013), Μωβ Κορδέλα (θεατρικό, 2014), Σάλπιγγα του αγγέλου (θεατρικό, 2015), Ασκήσεις Θανάτου (Όστρια 2016), Stronger with you, Τα θεατρικά της Παράνοιας (2019) Εκδόσεις Όταν, Στο σκοτάδι ανθίζω (Μυθιστόρημα 2020) Εκδόσεις Καστανιώτης. Υπό έκδοση: Γλυκό νεράντζι και άλλα, Θεατρικό, Εκδ. Νίκας
Την Τρίτη 19 Δεκεμβρίου, στις 20:30 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Καστανιώτη, διοργανώνουν αφιέρωμα – παρουσίαση των πέντε βιβλίων του Χρήστου Ναούμ, με τίτλο: «Αχ, αυτές οι βασίλισσες – Γιαρντίμ – Άσωτοι Έρωτες- Γυμνός σε κοινή θέα – Στο σκοτάδι ανθίζω».
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Αν η παιδική σας ηλικία ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Ο κήπος των ευχών του Μάριου Φραγκούλη.
Ποιο παιδικό τραγούδι ψιθυρίζετε µέχρι σήµερα;
Μαρέ γιέ μου κανακάρη.
Μπορείτε να θυµηθείτε ποιο βινύλιο ή cd αγοράσατε µε το πρώτο σας χαρτζιλίκι;
‘’Αλίμονο, η αλήθεια είναι πικρή’’ με την Κλειώ Δενάρδου.
Ποιες µουσικές σηµάδεψαν την εφηβεία σας;
Νάντια Κωνσταντοπούλου, Άντζελα Ζήλεια και Αλέκα Κανελλίδου.
Έχετε κάνει µαθήµατα µουσικής;
Ναι. Μονωδία και κιθάρα.
Φτιάχνατε κασέτες για φίλους και για να φλερτάρετε ή συνήθως ήσασταν ο αποδέκτης τέτοιων συλλογών;
Συνήθως έφτιαχνα εγώ.
Συλλέγατε βινύλια ή cd; Τα έχετε κρατήσει;
Τα βινύλια τα κράτησε ο αδερφός μου και τα CD τα χάρισα σε σένα.
Υπάρχει µια συναυλία που σας έµεινε αξέχαστη; Θυµάστε την παρέα σας εκεί;
Πολλές. Θα αναφερθώ όμως την τελευταία με την Αλέκα Κανελλίδου. Με νέους φίλους κι άπειρη συγκίνηση.
Αν η εφηβεία σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
‘’Τραγούδι του Σεπτέμβρη είναι η φωνή σου…’’ με τον Κώστα Καρρά.
Όταν ακούτε µουσική λειτουργεί σαν «χαλί» σ’ αυτό που κάνετε ή δίνετε χρόνο και προσοχή µέσα στη µέρα σας αποκλειστικά για μουσική;
Όταν γράφω λειτουργεί σα χαλί. Όταν πηγαίνω σκόπιμα σε συναυλίες ή ακούω στο σπίτι αφοσιώνομαι στις μελωδίες.
Ενηµερωτικό ή µουσικό ραδιόφωνο; Τι ξεχωρίζετε σήµερα;
Και τα δυο. Ανάλογα την εποχή.
Όταν ακούτε ραδιόφωνο ψιθυρίζετε τους στίχους; Ποιο ήταν το τελευταίο τραγούδι που το κάνατε;
Το κάνω συχνά. Τελευταία σιγοψιθυρίζω «Δεν μου τα λέει καλά.» Και θα πρόσθετα ο Κόσμος.
Όταν βρίσκεστε µε οικείους σας τραγουδάτε;
Συχνότατα.
Μπορείτε να µου αναφέρετε ένα τραγούδι που έχετε συνδέσει µε µία ξεχωριστή στιγμή της ζωής σας;
Είναι πολλά. Τελευταία: ‘’Δεν μ αγαπάς, το ξέρω…’’ με την Άννα Βίσση.
Ποια είναι η σχέση σας µε τα νυχτερινά µαγαζιά της Εθνικής; Έχετε πάει; Σας έχουν πάει;
Στα νιάτα μου πήγαινα με παρέες. Τώρα δεν έχω καμιά σχέση πια.
Όταν βγαίνετε για ποτό ή φαγητό, το είδος της µουσικής που παίζει στο µαγαζί πόσο επηρεάζει την επιλογή σας;
Πολύ! Και θα προτιμούσα μόνο μπαλάντες και μελωδίες…
Κάνατε δώρα βινύλια ή cd; Το κάνετε ακόµα;
Αν βρω να αγοράσω, θα έκανα.
Ποιοι είναι οι αγαπηµένοι σας συνθέτες και στιχουργοί;
Σπανός, Χατζηνάσιος, Κωνσταντίνος Βήτα κ.α.
Ξεχωρίζετε κάποιον ερµηνευτή; Υπάρχει κάποια φωνή που σας συγκινεί διαχρονικά;
Ε ναι. Η Κανελλίδου! Είμαι ένθερμος θαυμαστής της.
Αν το παρόν σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Η ‘’Αρχόντω’’ του Κραουνάκη και της Λίνας με την Λίτσα Διαμάντη.
Όταν σκέφτεστε ένα τραγούδι έχετε στο µυαλό σας πρώτα τη µελωδία ή τον στίχο;
Τον στίχο βέβαια.
Σας κοίµιζε µε νανουρίσµατα η µητέρα σας; Το έχετε κάνει εσείς ποτέ; (σε παιδιά, σε ανίψια).
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο.
Συµπληρώστε µου τη φράση: Μια µέρα χωρίς µουσική είναι…
…άδειασμα ψυχής.
Σας ευχαριστώ πολύ
Γιάννης Κολλιάκος
❋ O τίτλος της στήλης προέρχεται από το «Τραγούδι γενεθλίων» της Μαριανίνας Κριεζή, που μελοποίησε ο Γιάννης Σπανός και το ερμήνευσε η Ελένη Δήµου στον δίσκο της «Προσωπικά» (1988).
