Οι b-movies και οι τηλεοπτικές/διαδικτυακές σειρές με εγκληματίες, βιαστές, κανίβαλους, serial-killers έχουν – φυσικά – δύο πλευρές: και παράπλευρες ωφέλειες και παράπλευρες απώλειες.
Το καλό είναι ότι λειτουργούν ομοιοπαθητικά: αριστοτελικόν έλεον και φόβον προκαλεί η συστηματική θέασή τους μέχρι να επιτευχθεί η πολυπόθητη «ανοσία τής αγέλης» (όπως λέγαμε στον κορωνοϊό).
Δεύτερον, αποτελούν διαμεσολαβημένη εμπειρία για όσες/όσους/όσα έλκονται ή και γοητεύονται από την όποια παραβατικότητα.
Τρίτον, λειτουργούν ως εξισορροπητικός κοινωνικός μηχανισμός. Εξηγούμαι: σύμφωνα με την θεωρία τού Χάους, τα συστήματα με την επιταχυνόμενη εντροπία κάποια στιγμή αυτορυθμίζονται.
Τέταρτον, είναι ένα ανοικτό, λαϊκό, ελεύθερο πανεπιστήμιο για να μάθουμε τι γίνεται στον κόσμο και πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.
Πέμπτον, όπως και στις ομαδικές ψυχοθεραπείες, ο κάθε ένας / η κάθε μία / το κάθε ένα ανακουφίζονται όταν καταλαβαίνουν ότι «Δεν υπάρχει τίποτα το προσωπικό» και κάθε τι τραυματικό έχει συμβεί τουλάχιστον άλλη μία φορά.
Ναι, με το τραύμα, με το έγκλημα, με την παραβατικότητα, με την ψυχοπάθεια, με το αντικοινωνικό…. Ασχολείται κυρίως η Έβδομη Τέχνη τού κινηματογράφου κι ακόμα περισσότερο τής τηλεόρασης.
Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει στη συγκεκριμένη χωροχρονική συγκυρία; Το Καλό κι Αγαθό, το Αρμονικό, το Κοινωφελές, η Αγαθοεργία δεν αυξάνει την ακροαματικότητα των δελτίων ειδήσεων.
Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες που κρύβονται βαθιά στο Συλλογικό Ασυνείδητο μεταπηδούν στο Ατομικό κι από εκεί αναφύονται σε τεράστιες διαστάσεις, γιγαντώνονται εάν το λυτρωτικό δάκρυ, η ασκημένη ενσυναίσθηση και η οξυμένη συμπάθεια δεν δώσουν διέξοδο προς το Φως.
Ως πνευματικός άνθρωπος είμαι και δηλώνω αισιόδοξος. Το Σκότος υποχωρεί με το που θα ανοίξεις μια χαραμάδα, πόσω μάλλον την πόρτα ή το παράθυρο, τον φεγγίτη έστω.
Η ανατριχιαστική αυτή παράσταση με το τέλειο σκηνικό, τους μπαρόκ φωτισμούς, τις τέλειες ερμηνείες, μα πάνω απ’ όλα με το καταπληκτικότερο κείμενο αυτής τουλάχιστον της θεατρικής περιόδου αναγκάζει τον/τη/το θεατή να συνδεσμευθεί και τον απορροφά στη σκηνική δίνη που προκαλείται έντεχνα από τον φρενιτικό ρυθμό με τις αντιστικτικές παύσεις, σιωπές, αναδιπλώσεις.
Είναι δύσκολο για τρεις ηθοποιούς να βρίσκονται ταυτόχρονα σε μια μικρή σκηνή. Τα βλέμματα, τα σώματα, οι μιμικοί μύες τού προσώπου, η αναπόφευκτη παντομίμα, ο ηχητικός σχεδιασμός, η αισθητική ομοιογένεια τής αριστοτελικής «όψεως» που δεν ρέπει επ’ ουδενί προς την ομοιομορφία μαρτυρούν κι επιβεβαιώνουν την άριστη γνώση των παραγλωσσικών και γλωσσικών κωδίκων.
Σκληρό έργο για γερά νεύρα. Δεν θα αποκοιμηθείτε επ’ ουδενί.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ. ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΤΕ!!!
Μετά Λόγου Γνώσεως.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας…
https://konstantinosbouras.gr
Info από το Δελτίο Τύπου:
ΟΡΦΑΝΑ
του Dennis Kelly
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μάρκελλος
Πρεμιέρα: Πέμπτη 16 Μαρτίου
Γκλόρια Μικρό
“Εσύ, μέχρι πού θα έφτανες
για να προστατεύσεις την οικογένειά σου;”
Trailer παράστασης:
Έπειτα από την επιτυχία των έργων του ”Η Απαγωγή της Τασούλας” και “Χορευτική Πανούκλα”, o Κωνσταντίνος Μάρκελλος επιστρέφει στην ευρωπαϊκή δραματουργία, μεταφράζοντας και σκηνοθετώντας ένα από τα πιο αγαπημένα σύγχρονα έργα. Με αφορμή τα “Ορφανά” (Herald Angel Award στο Edinburgh Fringe Festival) του Dennis Kelly, ανεβαίνει στη σκηνή με τους συνεργάτες του Ελένη Στεργίου (Υποψήφια για το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2020) και Χρήστο Παπαδόπουλο, σε μια παράσταση υψηλών εσωτερικών εντάσεων, η οποία παίζει στο όριο ανάμεσα στον νατουραλισμό και το παράλογο. Το στυλιζαρισμένο, λεπτών αποχρώσεων, ύφος της προεκτείνει τις συγκρούσεις των χαρακτήρων του έργου, φέρνοντας στην επιφάνεια και σε πρώτο πλάνο μια δεύτερη, υπαινισσόμενη σύγκρουση, αυτήν ανάμεσα στην ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου να κατασκευάζει μια ευπρεπή, καθαρή κοινωνική εικόνα-ταυτότητα και στην αδυναμία του να αναγνωρίσει και να αποδεχτεί την άβυσσο και την σκοτεινιά των ενστίκτων του.
***
Σε μια υποβαθμισμένη και με υψηλό δείκτη εγκληματικότητας γειτονιά του Λονδίνου, η Έλεν και ο Ντάννυ ετοιμάζονται να δειπνήσουν στο διαμέρισμά τους γιορτάζοντας την είδηση ότι η Έλεν είναι έγκυος για δεύτερη φορά. Η απροσδόκητη εμφάνιση του αδελφού της Έλεν, Λίαμ, με ρούχα βουτηγμένα στο αίμα, θα ανατρέψει τις, όποιες, προσδοκίες για μια ειρηνική βραδιά. Την αρχική ανησυχία για την σωματική ακεραιότητα του Λίαμ θα διαδεχτούν η αγωνία να προστατευτεί η οικογένεια με κάθε κόστος και στη συνέχεια ο αποτροπιασμός, αφού ένα περιστατικό ακραίας, κατά τα φαινόμενα, ρατσιστικής βίας το οποίο έλαβε χώρα λίγα μέτρα μακρύτερα από το διαμέρισμα, θα εντείνει το αίσθημα της ανασφάλειας και θα ξυπνήσει μια σειρά συγκρούσεων στους κόλπους μιας κατά τα άλλα φιλήσυχης οικογένειας. Με το πέρας της βραδιάς κανένα πρόσωπο δεν θα είναι “ο εαυτός που μπορούσε να αναγνωρίσει”, καμία σχέση δεν θα έχει μείνει αδιατάρακτη. Ματαιώσεις, απωθημένα και μυστικά χρόνων θα έρθουν στην επιφάνεια, πράξεις ανομολόγητες αλλά και αποφασιστικές αρνήσεις θα έχουν τραγικές επιπτώσεις στις ζωές όλων. Επιβεβαιώνοντας, με αυτό τον τρόπο, την πολυδιάστατη φύση της βίας, η οποία -περισσότερο από ποτέ στη σύγχρονη, πολιτισμένη κοινωνία μας- δεν είναι μόνο σωματική, αλλά μπορεί να κρύβεται πίσω από λέξεις και καλές προθέσεις τόσο στην ιδιωτική, όσο στη δημόσια σφαίρα.
Ο συγγραφέας -με πυκνό και κρυπτικό λόγο, με πλοκή γεμάτη σασπένς και ανατροπές, με υποδόριο χιούμορ- ασκεί εύστοχη κοινωνική κριτική, δομώντας ολοκληρωμένους χαρακτήρες, οι σχέσεις και οι πράξεις των οποίων θέτουν στο μικροσκόπιο έννοιες και ιδέες που απασχολούν κάθε ενεργό πολίτη του σήμερα. Και που αμφισβητούνται, επεναξετάζονται ή αναθεωρούνται στο δημόσιο διάλογο μιας εποχής που “τρέχει”, μεταβάλλεται, αναιρεί και (αυτό)αναιρείται: Συνείδηση, ηθική, ιδεολογία, αγάπη, ασφάλεια, προστασία, οικογενειακοί δεσμοί και κοινωνική ευθύνη είναι μόνο κάποιες από τις έννοιες που συνθέτουν το πολυδιάστατο δραματουργικό πλέγμα ενός από τα σύγχρονα αριστουργήματα της ευρωπαϊκής δραματουργίας.
Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μάρκελλος
Σκηνικά-Κοστούμια: Αρετή Μουστάκα
Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Μουσική-Sound Design: Διαμαντής Αδαμαντίδης (Inner D)
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ilya Algaer
Φωτογραφίες Promo: Στέφανος Σάμιος
Trailer: Κώστας Στάμου (artlabor.gr)
Graphic Design: Χάρη Καρακουλίδου
Επικοινωνία-Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη
Social Media-Διαφήμιση: Renegade Media / Βασίλης Ζαρκαδούλας
Διεύθυνση Παραγωγής: Έφη Πανουργιά
Παραγωγή: ΤΕΧΝΗΧΩΡΟΣ & THIS FAMOUS TINY CIRCUS
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Στεργίου, Χρήστος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Μάρκελλος
Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού.
Θέατρο: Γκλόρια Μικρό
Διεύθυνση: Ιπποκράτους 7, Στάση Μετρό Πανεπιστήμιο
Πρεμιέρα: Πέμπτη 16 Μαρτίου
Τέλος παραστάσεων: Κυριακή 28 Μαΐου
Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Πέμπτη 21.15
Παρασκευή 21.15
Σάββατο 21.15
Κυριακή 20.15
Διάρκεια: 110’
Εισιτήρια:
17€ κανονικό,
14€ μειωμένο
Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 3642334
Προπώληση:
https://www.viva.gr/tickets/theater/orfana-tou-dennis-kelly/
