Το street food το αυθεντικό, το προσιτό και πάντα σε κίνηση, αυτό που χωράει μέσα στα ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα των food trucks, αλλά και σε stands και σε τραπέζια και στο χέρι και στο πόδι και στην πλατεία με καλή παρέα.
Το street food πριν ή μετά από χορό και ξενύχτι, ή και τα δύο. Το street food δεν είναι ένα απλό γρήγορο γεύμα· είναι κομμάτι του σύγχρονου τρόπου ζωής, είναι οι γεύσεις στην καρδιά της κάθε πόλης.
Πάμε να κοιτάξουμε από κοντά τη γαστρονομική μαεστρία μερικών απ’ τους πιο αγαπημένους μας street food δημιουργούς και να συγχρονιστούμε με το γευστικό vibe της πόλης. Κατακτούμε τους δρόμους τρώγοντας και βρίσκουμε τις μεγαλύτερες απολαύσεις στις πιο απρόσμενες γωνιές.
Περιπλανήσεις
Πλανόδιες νοστιμιές ανά τους αιώνες
Από την Αρχαία Ελλάδα και την Κίνα, μέχρι τα δρομάκια των κολλεγίων της Αμερικής, το street food μοιάζει να υπάρχει από πάντα και σε κάθε μέρος του κόσμου να γεννιέται και με άλλη γεύση. Στην Αγγλία κρύβεται στα εμβληματικά fish n’ chips, στην Ιταλία στις πίτσες, στην Ασία είναι στα αφράτα bao buns, στο ramen και στο sushi, στην Αμερική στα burgers και στα hot dogs και στη χώρα μας φυσικά, στα ιερά σουβλάκια. Tο street food έχει κι αυτό την ιστορία του και είναι μεγάλη. Εμείς διαλέξαμε μερικούς από τους ιστορικούς σταθμούς του και σας τους σερβίρουμε στο πιάτο.
01 Λαδιές στα ιμάτιά μας
Το street food αγαπιόταν από πάντα. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε με τη μορφή πλανόδιων πωλητών που πρόσφεραν γρήγορες και φτηνές λύσεις, όπως τηγανητά ψάρια. Ο φιλόσοφος Θεόφραστος θεωρούσε το φαγητό του δρόμου κατώτερης ποιότητας, ωστόσο, δε μας το βγάζετε απ’ το μυαλό, σίγουρα υπέκυπτε κι αυτός κατά καιρούς.
02 Ο νόμος των καλοφαγάδων
Στα σταυροδρόμια της Κωνσταντινούπολης και της Προύσας, επί Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ (1502) το street food ήταν τόσο διαδεδομένο που χρειάστηκε να θεσπιστεί νόμος (παγκόσμια πρωτιά) που να εξασφαλίζει συγκεκριμένες προδιαγραφές ποιότητας, τιμών και αναλογιών των συστατικών. Θέλω περισσότερη σος, φίλε, το λέει κι ο νόμος!
03 Εδώ τα καλά τα στρείδια
Στην Αμερική του 19ου αιώνα, το street food ήτανε must, ειδικά στις μεγαλουπόλεις. Γυναίκες πουλούσαν στρείδια, ψητό καλαμπόκι και γλυκά. Τα στρείδια, ειδικά, ήταν τόσο φθηνά που τα έτρωγαν σωρηδόν. Μετά το 1910, δυστυχώς, οι τιμές αυξήθηκαν λόγω της υπεραλίευσης και λογικά, θα έπεσε και η λίμπιντο.
04 Ο παράδεισος του street food
Στην Ταϊλάνδη, η κουλτούρα του street food καθιερώθηκε στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, όταν η αστικοποίηση ήταν στο πικ της. Η Μπανγκόκ, ειδικά, έγινε γνωστή για την αφθονία της, με χαρακτηριστικά πιάτα δρόμου το Pad Thai και τις σαλάτες με παπάγια. Από τότε αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους απανταχού streetfoodάδες.
Το brainstorming του υγιεινού street food
Χρώμα και νοστιμιά, πάνε μαζί!
Το μυστικό στο υγιεινό street food είναι το χρώμα: όσο πιο πολύχρωμο σου βγει ένα πιάτο, τόσο πιο σωστά έχεις επιλέξει τα υλικά!
Δε χρειάζεται να είσαι vegetarian ή vegan για να απολαύσεις ένα πιο υγιεινό street food, ούτε το φαγητό του cheat day σου πρέπει απαραίτητα να είναι βαρύ κι ασήκωτο (τόσο που να το μετανιώνεις την επόμενη μέρα). Οι κουζίνες μας έχουν κέφια και όσο μεγαλώνουμε γεμίζουν με όλο και περισσότερες συνταγές χωρίς κρέας ή ψάρι ή πολλά ζωικά παράγωγα…Ή απλά με νόστιμα, υγιεινά, ελαφριά κι αθώα πιάτα. Αρχίζω το brainstorming!
Μου κάνει εντύπωση πως έφαγα αβοκάντο μόλις πριν μερικούς μήνες για πρώτη φορά, γιατί είναι παντού. Είναι ο superstar του υγιεινού street food. Ψωμί ολικής, φέτες αβοκάντου (εντάξει δεν υπάρχει γενική, αλλά τι ωραίο που ακούγεται!), ντομάτες, πιπεράκι… χορταστικό και με τις βιταμίνες του. Και γιατί όχι και ένα μπολάκι με χούμους, ωμά λαχανικά και πίτες ολικής – με παντζάρι, με κουρκουμά, με σκόρδο…
Η μεγάλη αδυναμία μου όμως είναι τα spring rolls. Όχι αυτά τα τηγανιτά με την πολλή λαδίλα, αλλά τα ρολάκια από φύλλο κρούστας, γεμισμένα με κολοκυθάκια, καρότο, λάχανο. Βγαίνουν ζεστά και τραγανά απ’ το φούρνο και δεν μπορώ να σταματήσω να απολαμβάνω. Και δε χρειάζεται να σταματήσω κιόλας.
Το φαλάφελ είναι ένας all-time classic υγιεινός πειρασμός. Το τυλίγεις εύκολα κι ωραία σε μια πίτα ολικής, με λίγο γιαούρτι με ταχίνι, ντομάτα κι ίσως αγγούρι, μαϊντανό και κρεμμύδι. Τα ρεβίθια είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και πρωτεΐνες, που σημαίνει πως θα σε χορτάσουν και δε θα σε πιάσει και πείνα μισή ώρα μετά.
Δώσε βάση στα υλικά και απόλαυσε χωρίς τύψεις – μόνο υγεία και καλή διάθεση!
