Η Σοφία Φιλιππίδου δεν χρειάζεται συστάσεις. Γνωρίζουμε όλοι ότι πρόκειται για μία από τις αγαπημένες κωμικές ηθοποιούς και ευφυέστερες γυναίκες. Αυτό που ενδεχομένως να γνωρίζουν λίγοι είναι ότι η Σοφία Φιλιππίδου είναι πολυσχιδής προσωπικότητα, με πηγαίο το ταλέντο της δημιουργίας.
Η Σοφία μπορεί να είναι η ηθοποιός και το θέατρο το ίδιο. Άλλωστε από το 2000 “φτιάχνει” χειροποίητες παραστάσεις, κάνοντας κολάζ κειμένων, μεταφράσεις, σκηνοθεσία, κατασκευή των κοστουμιών ή και των σκηνικών… και το ξέρω καλά αυτό. Η δημιουργικότητα της δεν σταματά ποτέ κι αυτό το αποδεικνύουν οι handmade μάσκες της -λόγω κορονοϊού- που έχουν πάντα μία συγκεκριμένη θεματική…
Ας το πάρουμε Λίγο πριν από το Μετά. Σε τι φάση ήσασταν μέχρι πριν ανακοινωθεί η πανδημία και κριθεί απαραίτητη η απομόνωση;
Πριν ανακοινωθεί η πανδημία ασχολούμουν με τα σεμινάρια θεατρικής παιδείας που άρχισα τον Ιανουάριο και ήταν τρίμηνα. Ετοιμάζαμε με μια ομάδα 25 παιδιών -σε δυο τμήματα- Το παιχνίδι της σφαγής του Ιονέσκο σε σύνθεση με τρία ακόμη κείμενα από Βάκχες, Αντιγόνη, και Χέρμαν Μέλβιν με κοινό τίτλο IONESCO BLUES και είχαμε κλείσει το θέατρο Μεταξουργείο για να κάνουμε πρεμιέρα στις 4 Μαΐου αμέσως μετά την πρωτομαγιά. Στις 12 Μαρτίου λαβαίνοντας υπόψιν μου την επικινδυνότητα των συναναστροφών αποφάσισα να αναστείλω όλες μου τις δραστηριότητες …μετά αμέσως ακούσαμε και το διάγγελμα του Πρωθυπουργού….από τότε και μέχρι σήμερα είμαι κλεισμένη στο σπίτι.
Έχετε συλλάβει τον εαυτό σας να φοβάται, να ανησυχεί; Κι αν ναι πώς καταφέρνετε να διατηρείτε την ψυχραιμία σας;
Ναι, την πρώτη βδομάδα φοβόμουν περισσότερο και έκανα άσχημες σκέψεις. Έχω και την οικογένεια μου… η αδελφή ζει στην Γερμανία, τα ανίψια μου, τα αδέλφια στην Θεσσαλονίκη, δεν ήταν εύκολο. Όσο περνούσαν οι μέρες τις καραντίνας -βοήθησαν πολύ και τα έγκαιρα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση- και με τις μικρές δημιουργικές ασχολίες μου, κατάφερα να μείνω ψύχραιμη και φρόνιμη.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε ότι θέλετε να κάνετε την μέρα που θα είμαστε ελεύθεροι να αποχωριστούμε τους τέσσερις τοίχους;
Θα καλέσω την ομάδα και θα συζητήσω μαζί τους τι θέλουν να κάνουμε στην συνέχεια, αν υπάρχει ακόμη η επιθυμία και η διάθεση, θα συνεχίσουμε την δουλειά μας από κει που την αφήσαμε…και θα προσδιορίσουμε πότε πλέον είναι εφικτό να την παρουσιάσουμε. Εννοείτε ότι όλα πρέπει να τα διαπραγματευτώ από την αρχή…αφού οι ημερομηνίες θα μετατεθούν.
Παραμένετε δημιουργική, όπως έχουμε δει έχετε δημιουργήσει αρκετά ευφάνταστες μάσκες! Σκοπεύετε να τις αξιοποιήσετε κάπως;
Η δημιουργία είναι μέρος της ζωής μου που ένα μεγάλο της κομμάτι είναι το θέατρο. Μια μικρή «επανάσταση» ήταν οι χειροποίητες παραστάσεις που άρχισα να φτιάχνω το 2000 με την φοιτητική μου ομάδα και από το 2010 οι παραστάσεις που δημιουργώ με επαγγελματίες ηθοποιούς.
Σ’ αυτές τις παραστάσεις ασχολούμαι με την κατασκευή, την μεταποίηση, τα κοστούμια, την ανακύκλωση, το ράψιμο (έχω δικό μου βεστιάριο) τις μάσκες, τα ρούχα (κόβω, ράβω ξηλώνω) …φτιάχνω πατσογουορκ, εφευρίσκω σκηνικές λύσεις, έχω την καλλιτεχνική επιμέλεια…
Το θέατρο είναι ένα ζωντανό έργο τέχνης που η βάση του είναι το έργο, ο συγγραφέας και οι ηθοποιοί. Πάνω σ’ αυτά πατάμε για να κάνουμε το δικό μας έργο. Μελετάω διαρκώς, κάνω έρευνα και μετά δουλεύω τις ερμηνείες των ρόλων τον ρυθμό, τον τόνο, την μελωδία της φράσης σαν να είναι τραγούδι…
Από κει και πέρα με ενδιαφέρει η κίνηση των ρόλων και η χορογραφία της παράστασης, τα χρώματα της, το φως και οι σκιές τα αισθήματα οι μουσικές οι ήχοι. Ήμουν πάντα μόνη μου σ αυτό το ταξίδι με τους ηθοποιούς να τα περιμένουν όλα από μένα και για να τα βγάλω πέρα κινητοποίησα όλες μου τις δυνάμεις όλες μου τις γνώσεις και όλα μου τα ταλέντα στην αρχή από ανάγκη.
Αυτή η «ένδεια» εξήψε τη φαντασία μου: πώς φτιάχνεις θέατρο χωρίς παραγωγό, χωρίς επιχορήγηση, χωρίς χορηγούς, χωρίς δημόσιες σχέσεις ή πώς φτιάχνεις θέατρο με τα ελάχιστα. Νομίζω όμως έτσι φτιάχνεις το θέατρο που θέλεις εσύ, το θέατρο της καρδιάς σου, και πιστεύω πως αυτό το θέατρο σου δίνει την ελευθερία και την χαρά που δεν σου την δίνει τίποτα άλλο στην ζωή εκτός από την αγάπη και τη φύση!
Ποια είναι η καθημερινή διαδρομή στο σπίτι; Η κουζίνα είναι ένας από τους κύριους χώρους επίσκεψης;
Λοιπόν σηκώνομαι λέω «τι ωραία μέρα ακόμη μια ωραία μέρα» ακριβώς όπως η Γουΐνι στις Ευτυχισμένες μέρες του Μπέκετ…βγαίνω αμέσως στο μπαλκόνι -είναι η πρώτη κίνηση- πάντα με εκπλήσσει κάτι καινούργιο στο μπαλκόνι κυρίως αν έχω την τύχη να με επισκεφτούν τα πουλιά.
Με τα πουλιά πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στους ανθρώπους …μετά πάω στην κουζίνα: καφετιέρα, καντήλι οπωσδήποτε, φασκόμηλο ή τσάι του βουνού μέντα και όλα τα βοτάνια μέλι και λεμόνι και λίγο ψωμί με τυρί πάντα. Από παιδί. Καφέ και επιστροφή στο δωμάτιο για να αερίσω και να στρώσω το κρεβάτι μια μικρή καθημερινή καθαριότητα.
Μετά ενημέρωση από το διαδίκτυο εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μετά διαλέγω ή να διαβάσω ή να πλέξω ή να κεντήσω πάντα με την λογική του να φτιάξω κάτι όχι απαραίτητα χρηστικό, όχι κάτι που να πουλιέται δηλαδή -αυτό καθόλου δεν περνάει από το μυαλό μου -αλλά κάτι που να έχει φαντασία ελευθερία και να θέλει να πει κάτι από μένα, έτσι έφτιαξα και τις χειρουργικές μάσκες κεντημένες στο χέρι με κλωστές ραψίματος γιατί φυσικά δεν μπορώ να έχω κλωστές κεντήματος…
Στο ενδιάμεσο μαγειρεύω σπιτικό φαγητό και στις 6 μ.μ ακούω τον Υπουργό Υγείας απαραίτητα και μέχρι εκεί με την τηλεόραση. Αργά το βράδυ ψάχνω στο ζάπινγκ κάποια ταινία αν και βαριέμαι τις διαφημίσεις… Ακούω και εγώ τώρα Τρίτο πρόγραμμα και χθες άρχισα να βλέπω και θέατρο στις πλατφόρμες και διαπίστωσα πως πολλές διαφημισμένες παραστάσεις είναι μέτριες … όμως με αποζημίωσε η συνέντευξη του Μπους Σπριστιγκ αργά το βράδυ στην τηλεόραση της ΕΡΤ 1 που ήταν αληθινή.
Είσαστε μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς, έχετε χαρίσει άπειρες ώρες χαράς, γέλιου … Ίσως τώρα που το έχουμε ανάγκη εκτιμούμε και περισσότερο αυτό το είδος αναπαράστασης. Σας συγκινεί να σκέφτεστε ότι με κάποιο τρόπο -μέσα από τις σειρές που έχετε παίξει- κάνετε κάποιους να γελούν;
Ναι, βέβαια με συγκινεί. Μου δίνει χαρά η αγάπη και η συμπάθεια των ανθρώπων, με κάνει να μη νοιώθω μόνη μάλιστα τώρα στις μέρες της καραντίνας μου στέλνουν πολλοί νέοι και νέες αποσπάσματα από μιμήσεις που κάνουν με την φωνή μου από ρόλους στο σινεμά και στην τηλεόραση και τις αναρτώ στο Ινσταγκραμ
Ποιο είναι το πιο εκνευριστικό πράγμα τώρα με τον εγκλεισμό;
Τίποτα δεν με εκνευρίζει, όλα τα καταλαβαίνω και τα κατανοώ, ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση έναν εφιάλτη, είμαστε σοκαρισμένοι ώστε μπορεί να συμπεριφερόμαστε και κάπως παράξενα …Ίσως να θυμώνω λίγο με κάποιους που προσπαθούν να ξεγελάσουν το κράτος και τις αρχές και να κάνουν του κεφαλιού τους και με άλλους που θέλουν να βγάλουν χρήματα πάνω στην ανάγκη. Κατά τα αλλά θαυμάζω τον τρόπο που κινήθηκε ο Πρωθυπουργός άμεσα υπεύθυνα αποτελεσματικά αλλά και τον τρόπο που πειθάρχησαν οι περισσότεροι Έλληνες.
Έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη σας στα ΜΜΕ; Πρόσφατα αμφισβητήθηκαν πλάνα από την Θεσσαλονίκη, που έδειχναν αρκετό κόσμο να περπατά στη νέα παραλία, από ανθρώπους που είδαν τον εαυτό τους σε αυτά…
Τα ΜΜΕ πάντα λειτουργούν με όρους τηλεθέασης και σ’ αυτόν τον βωμό κάνουν τα πιο πολλά λάθη. Έπειτα οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί (υπάρχουν εξαιρέσεις) νομίζουν ίσως πως είναι πιο έξυπνοι από τους καλεσμένους τους, γι’ αυτό και τους διακόπτουν μάλλον όταν αυτοί πάνε να αναπτύξουν κάτι που ίδιοι δεν κατέχουν ή κάτι που οι ίδιοι νομίζουν πως δεν αφορά το κοινό. Κρίμα, ήταν ευκαιρία να ακούγαμε ανθρώπους που ποτέ ξανά δεν θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε -από όλους τους κλάδους της επιστήμης της ιατρικής της βιολογίας -τόσα θέματα, τόση γνώση…
Αν σας ζητούσαμε να στείλετε ένα μήνυμα ή μία συμβουλή, ποια θα ήταν αυτά;
Καμιά συμβουλή δεν θα είχε κανένα νόημα ειδικά από μένα. Ζω μια ζωή έξω από τα συνηθισμένα και αυτά που κάνω -εκτός από το να κάνω τον κόσμο να γελάει, που το αγαπάνε πολλοί- ενδιαφέρει λίγους ανθρώπους που δεν τους προβάλλει ούτε η τηλεόραση, ούτε οι εφημερίδες.
*Η Σοφία Φιλιππίδου είναι από τους ανθρώπους που φρόντισε και εξακολουθεί να μεταλαμπαδεύει τη γνώση της και την αγάπη της για το θέατρο, αρκετές φορές δωρεάν! Είναι ο άνθρωπος που συνέβαλλε στο να απελευθερωθούν πολλά άτομα από τα στεγανά τους, φωτίζοντάς τους έναν δρόμο που ουδέποτε κάνεις πρωτύτερα τον είχε σκεφτεί. Η Σοφία Φιλιππίδου είναι γεννημένη να ποιεί!
