Τον Ολιβιέ Ντεκότ τον συναντήσαμε πρώτη φορά στη συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την έναρξη της λειτουργίας του θεάτρου Ολύμπια. Με περηφάνια μας μίλησε για το άνοιγμα του θεάτρου και το ποιοτικό καλλιτεχνικό πρόγραμμα που οργάνωσε με την ομάδα του, ώστε το «Ολύμπια» να γίνει ξανά ένα λειτουργικό και πολιτιστικό σημείο της πόλης. Με χαρά δέχτηκε να μας μιλήσει πιο προσωπικά, τόσο για το ίδιο το το θέατρο, όσο και για τη σχέση του με την Ελλάδα και τους ανθρώπους της πόλης.
Ποια είναι η σχέση σας με την Ελλάδα; Πώς καταλήξατε να δουλεύετε εδώ;
Ήρθα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όταν ήμουν εννέα ετών και για μένα, παθιασμένος καθώς ήμουν με τους αρχαίους μύθους, η Ελλάδα έγινε ένα πάθος που με «έτρωγε». Επιπλέον, η οικογένειά μου έζησε στην Αθήνα από το 1958 έως το 1962: κατά κάποιο τρόπο η Ελλάδα ήταν παρούσα στις οικογενειακές μου αναμνήσεις. Ήταν το 2011, όταν ο Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας μου πρότεινε τη θέση του διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου της Αθήνας, στην πορεία την αντίστοιχη θέση στο Μιλάνο και έμεινα εκεί τέσσερα χρόνια για να ενισχύσω τους δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών, κάτι που διατηρείται ακόμη. Έπειτα, μια διεθνής πρόσκληση με οδήγησε στη διεύθυνση του Μουσείου Μπενάκη, όπου διαδέχθηκα τον Άγγελο Δεληβοριά, αφού πρώτα είχα υπηρετήσει ως ειδικός σύμβουλος τριών υπουργών για θέματα σύγχρονης δημιουργίας και διεθνών σχέσεων στο Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και συγκεκριμένα στην υπηρεσία της εξωστρέφειας του ελληνικού πολιτισμού και καλλιτεχνών.
Είστε, πλέον, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Ολυμπία. Ήταν μια θέση που ονειρευόσασταν; Ποιες δυσκολίες προέκυψαν με την πανδημία;
Η όπερα είναι παντοτινό μου πάθος. Και αυτό το ιστορικό θέατρο έχει μια σημαντική δυναμική. Τώρα, λειτουργεί υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και του ΟΠΑΝΔΑ. Αντλώ έμπνευση και γνώσεις από την εμπειρία που έχω στη λυρική τέχνη, έχοντας διατελέσει σύμβουλος του Γάλλου υπουργού σε αυτά τα ζητήματα, ως κριτικός μουσικής σε γαλλικά περιοδικά και ως γενικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ροσίνι στο Πεζάρο –ένα από τα σημαντικότερα στον κόσμο σχετικά με την όπερα– θέση που διατηρώ έως σήμερα.
Είναι αλήθεια ότι η πανδημία σταμάτησε πολλές παραγωγές. Από την πλευρά μας, την περασμένη άνοιξη κάναμε τέσσερις παραγωγές με τα μουσικά σύνολα της πόλης: μια εορταστική συναυλία με νέους σολίστ –Βάσια Αλάτη, Βασίλη Καβάγια και Νίκο Κοτενίδη– υπό τη διεύθυνση του Μιχάλη Οικονόμου, μια συναυλία οπερέτας με τη Μυρσίνη Μαργαρίτη, την Ειρήνη Καραϊάννη, τον Γιάννη Χριστόπουλο και τον Χάρη Ανδριανό, μαζί τη χορωδία μας υπό τη διεύθυνση του Σταύρου Μπέρη και δύο συναυλίες αφιερωμένες στην Ελληνική Επανάσταση: μία με το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής και μία ξεχωριστή συναυλία υπό τη διεύθυνση του Νίκου Βασιλείου με τη Μυρτώ Παπαθανασίου και τον Τάση Χριστογιανόπουλο, ήδη ανεβασμένη στο κανάλι του ΟΠΑΝΔΑ στο Youtube, αφού πρώτα μεταδόθηκε στην ΕΡΤ2. Θα μεταδώσουμε και όλες τις παραπάνω συναυλίες σύντομα.
Το θέατρο Ολύμπια διατηρεί τη σχέση του με τη μουσική και την όπερα. Σύμφωνα με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι παραστάσεις πέρα από το στοιχείο του θέματος που αφορά την Ελληνική Επανάσταση;
Η πλειονότητα των παραστάσεων στο πρόγραμμα είναι δικής μας παραγωγής και δημιουργίας. Ήταν σημαντικό για εμένα να υποδεχθούμε τα θεάματα των bijoux de kant («Αχιλλέας») και της Πατρίσια Απέργη («UTOPLAS»), ώστε να έρθει το «Ολύμπια» κοντά στο πειραματικό θέατρο και τον σύγχρονο χορό. Και οι δύο παραστάσεις περιλαμβάνουν ένα κοινό συστατικό, μουσικό μέρος σχετικό με την Ελληνική Επανάσταση. Για τις υπόλοιπες, δουλεύουμε έναν ελκυστικό προγραμματισμό με τα μουσικά μας σύνολα, καλώντας κορυφαίους έντεχνους τραγουδιστές ή διάφορους σολίστ. Για την Le Siège de Corinthe του Rossini, μια εμβληματική όπερα του ευρωπαϊκού φιλελληνισμού, προσκάλεσα τρεις διακεκριμένους ξένους τραγουδιστές, ώστε να συνεργαστούν μαζί με Έλληνες τραγουδιστές παγκόσμιας κλάσης. Θέλω το επίπεδο των θεαμάτων να είναι το καλύτερο δυνατό, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πραγματοποιήσουμε λιγότερες σε αριθμό. Για την Κρητικοπούλα του Σπύρου Σαμαρά, θέλησα να αναλάβω αυτήν την όμορφη παραγωγή του Ζούλια, που μας πρόσφερε η Λυρική Σκηνή: πριν από δέκα χρόνια είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και συνέθεσα μια διανομή με νέους τραγουδιστές και μάλιστα διπλή, ώστε να δοθούν ευκαιρίες σε περισσότερους τραγουδιστές.
Τι ονειρεύεστε για το θέατρο Ολύμπια, ένα ιστορικό μέρος που κάποτε ήταν τόπος συνάντησης των Αθηναίων; Πιστεύετε ότι μπορεί να ξαναγίνει ορόσημο της πόλης;
Εύχομαι να γίνει ένα μέρος όπου οι πολίτες θα μπορούν να επαναδιεκδικήσουν. Έχει ιστορία, βρίσκεται σε κεντρική τοποθεσία, έχει πολλά πλεονεκτήματα. Επιπλέον, θέλουμε ο πολυποίκιλος προγραμματισμός να προσελκύσει το κοινό. Αυτός είναι ο στόχος που έχουμε θέσει.
Τι σας εντυπωσιάζει στους ανθρώπους της πόλης, είτε σε επίπεδο συνεργασίας είτε σε κοινωνική επαφή; Ποια είναι τα διαφορετικά σημεία που διακρίνετε σε σύγκριση με άλλους πολιτισμούς;
Οι επαφές είναι εύκολες. Υπάρχει πάντα ένας τρόπος να κάνεις πράγματα, να προγραμματίσεις έργα, να συνεργαστείς. Υπάρχει μια εξωστρέφεια γενικά ως προς τις συνεργασίες, γεγονός που είναι πάντα ευχάριστο.
Τι σας αρέσει περισσότερο στην Αθήνα και τι δεν σας αρέσει;
Η Αθήνα είναι μια πρωτεύουσα που κινείται μέρα νύχτα. Και μου αρέσει αυτή η συνεχής κίνηση, παρά το χάος που δημιουργείται κατά καιρούς.
Εκτός από το είδος της μουσικής στην οποία ειδικεύεστε, έχετε ακούσει «σύγχρονη» ελληνική μουσική; Αν ναι, πώς νιώθετε; Ποιο είναι για εσάς το κύριο χαρακτηριστικό της;
Όπως πολλοί, σοκαρίστηκα πολύ από τον ξαφνικό χαμό του Σωτήρη Λαφαζάνη, ιδιοκτήτη του θρυλικού μπαρ «Αρχάγγελος», πριν δυο βδομάδες. Εκεί, με φίλους, περάσαμε νύχτες ολόκληρες ακούγοντας σύγχρονη ελληνική μουσική! Υπάρχει ακόμη σήμερα μια αίσθηση μελωδίας που επιμένει, τραγούδια με δυνατούς, συχνά ποιητικούς στίχους. Συχνά υπάρχει πολλή μελαγχολία, κυριαρχεί το μινόρε, παρά τους ζωηρούς ρυθμούς. Είμαι πολύ δεμένος με το ελληνικό τραγούδι, παθιάζομαι με τη μουσική του Χατζιδάκι, τις φωνές της Βίκυς Μοσχολιού ή της Δανάης.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας ελληνικό τραγούδι;
Αγαπώ ιδιαίτερα το «Θα ξανάρθεις» της Δανάης και το «Δεν ξέρω πόσο σ’αγαπώ» της Μοσχολιού.
Μπορείτε να μας δώσετε κάποιες πληροφορίες για το πρόγραμμα του Ολύμπια από τον Ιανουάριο, πάντα αν το επιτρέψουν οι συνθήκες της πανδημίας;
Θα έχουμε μια υπέροχη παράσταση έργου του Ξενόπουλου με πρωτότυπη μουσική του Φοίβου Δεληβορριά, συναυλίες γύρω από τη μεγάλη καταστροφή του 1922, ένα αφιέρωμα στον Καμπανέλλη, ένα ελληνικό γκαλά οπερέτας –ένας από τους άξονες που σκοπεύω να ακολουθήσω, πάρα πολύ ειδικές συναυλίες, όπως η Εβδομάδα των Παθών του Μαξιμιλιάν Στάινμπεργκ, ενός Ρώσου συνθέτη του οποίου το έργο ανακαλύφθηκε πρόσφατα. Θέλω, επίσης, να ανεβάσω μια σημαντική όπερα με ελληνικό θέμα. Εν ολίγοις, το πρόγραμμα θα είναι πλούσιο και ποικίλο, εάν, όπως είπατε, το επιτρέπουν οι υγειονομικές συνθήκες.
Ο Ολιβιέ Ντεκότ (Olivier Descotes) είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Ιστορία) και του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού (Δημόσια Διοίκηση), υπότροφος του ιδρύματος Knox στο Trinity College (Πανεπιστήμιο του Cambridge) στην Ιστορία της Μουσικής και, από το 2006, επιθεωρητής μουσικής στο γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού. Έχοντας διατελέσει σύμβουλος του υπουργού Πολιτισμού και Επικοινωνίας της Γαλλικής Δημοκρατίας (2002) και του προέδρου και CEO της Vivendi Universal, ανέλαβε πολιτιστικός ακόλουθος της γαλλικής πρεσβείας στην Ιταλία (2005-2009), διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου του Μιλάνου (2009-2011) και, στη συνέχεια, της Αθήνας, διατηρώντας παράλληλα την ιδιότητα του συμβούλου Συνεργασίας και Πολιτιστικής Δράσης της πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα (2011-2015). Διορίστηκε διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη το 2016, ενώ εργάστηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας ως ειδικός σύμβουλος του υπουργού για θέματα διεθνών σχέσεων και σύγχρονου πολιτισμού. Από τον Ιανουάριο του 2019 είναι γενικός διευθυντής του Rossini Opera Festival (Πέζαρο, Ιταλία), ενός από τους μεγαλύτερους θεσμούς όπερας παγκοσμίως. Είναι Ιππότης του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών και του Τάγματος των Ακαδημαϊκών Φοινίκων της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Το πρόγραμμα του θεάτρου Ολύμπια έως τον Ιανουάριο:
«Μάρκος Μπότσαρης» του Παύλου Καρρέρ
5 Νοεμβρίου στις 20:00
«U(R)TOPIAS» από την ομάδα σύγχρονου χορού Αερίτες
12, 13, 18, 19, 20 Νοεμβρίου, στις 21:00. 14, 21 Νοεμβρίου, στις 19:00 & 21:30
Μίκης Θεοδωράκης… Αιώνιο φως
23 Νοεμβρίου στις 20:30
GOLDEN VOICES!
Από την Athens Big Band με την Ειρήνη Κωνσταντινίδη και τον Alex Affolter
24 Νοεμβρίου στις 20:30
Ανδρονίκη του Αλέξανδρου Γκρεκ
28 Νοεμβρίου στις 20:00
Η Κρητικοπούλα
του Σπυρίδωνα-Φιλίσκου Σαμάρα
18, 21, 23, 25, 27 Δεκεμβρίου στις 20:00,
19 Δεκεμβρίου στις 18:30
Συναυλία με τη Φωτεινή Βελεσιώτου
από το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής του δήμου Αθηναίων
29 Δεκεμβρίου στις 20:30
Swinging Christmas με την Athens Big Band
30 Δεκεμβρίου στις 20:30
The twelve days of Christmas
από τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων
31 Δεκεμβρίου στις 12:00
Amore, opera gala
από τη Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων
13 Ιανουαρίου 2022, στις 20:30
Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»
Ακαδημίας 59, Αθήνα | τ.: 21 0371 1200
