Είναι επίσημο, οι συγκλονιστικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του ’44 πέρασαν στα χέρια του ελληνικού κράτους. Μιλάμε για μια συλλογή με 262 φωτογραφίες και έγγραφα που ένας Βέλγος συλλέκτης είχε βγάλει σε ιστοσελίδα δημοπρασιών πριν λίγο καιρό. Ανάμεσά τους, 12 καρέ που αποτελούν πλέον το μοναδικό φωτογραφικό ντοκουμέντο εκείνης της θυσίας.
Καλά κάναμε και επιμείναμε να παρθούν – δεν μπορώ παρά να σκεφτώ ότι το Υπουργείο κινητοποιήθηκε κατόπιν της πίεσης μέσω των social media, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.
Όταν ένα ιστορικό γεγονός αποκτά πρόσωπο και βλέμμα, παύει να είναι μια σελίδα βιβλίου και γίνεται κάτι που σε πιάνει από τον λαιμό. Όμως, η δουλειά δεν τελειώνει επειδή έχουμε το υλικό. Τώρα αρχίζει το πραγματικό στοίχημα. Θα πρέπει να συντηρηθούν σωστά και να επιτελέσουν τον πιο σημαντικό σκοπό: να μην χαθεί τίποτα στη λήθη.
Αν ρίξετε μια ματιά στο άρθρο που είχαμε ανεβάσει προ τετραετίας (1941 – 1944 | Υλικά σημάδια του πολέμου στην πόλη του 2022), θα καταλάβετε γιατί δεν χωράει εφησυχασμός. Η πολιτεία μοιάζει να είναι εξαφανισμένη ή μοιάζει να θέλει να εξαφανίσει την περίοδο της Κατοχής και τον Εμφύλιο που ακολούθησε.
Η απόκτηση αυτών των φωτογραφιών πρέπει να είναι μόνο η αρχή, ώστε η ιστορία αυτής της πόλης να πάψει επιτέλους να εξαρτάται από συμπτώσεις. Δεν φτάνει να αρχειοθετούμε το παρελθόν . Το κρίσιμο είναι αυτά τα τεκμήρια να αποκτήσουν τη θέση που τους αξίζει, χωρίς να ακολουθήσουν τη μοίρα των υπόλοιπων υλικών σημαδιών της Κατοχής που ρημάζουν στους δρόμους της Αθήνας.
