Όταν σκέφτηκα την ιδέα για ένα θέμα που να αφορά τη γλώσσα και τις συνήθειες της Gen Alpha ήξερα ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να αισθανθώ θείτσα. Τα παιδάκια που είναι γεννημένα μεταξύ του 2010 και του 2025, είναι ακριβώς η επόμενη γενιά από τη δική μου και σήμερα βλέπω ότι σιγά-σιγά δικαίως, παίρνουν τα σκήπτρα των trend makers που νομίζαμε ότι θα μείνουν για πάντα δικά μας. Αυτό άλλωστε είναι η υπεροψία της κάθε γενιάς, που νιώθει βέβαιη ότι είναι καλύτερη από την προηγούμενη και ψυχανεμίζεται πως θα είναι καλύτερη και από την επόμενη.
Απόγευμα Σαββάτου λοιπόν, συναντήθηκα με ένα Αγόρι και ένα Κορίτσι, ετών 13, περήφανοι μαθητές της Α΄Γυμνασίου. Είχα ξεγράψει από πριν στον εαυτό μου ότι δε θα βγουν απ΄το στόμα μου φράσεις όπως «Εμείς στην Α΄Γυμνασίου…» ή τρομοκρατημένα επιφωνήματα. Εν πολλοίς το τήρησα, όχι καθ΄ ολοκληρίαν όμως. Εκείνο που ήθελα πάντως σίγουρα ήταν να μην αισθανθούν ούτε για μια στιγμή ότι εισβάλλει ένα ξένο σώμα στον κόσμο τους για να κρίνει. Θυμάμαι με αηδία να συμβαίνει σε εμένα ως έφηβη. Λαχταρούσα να βυθιστώ στο σύμπαν τους, ακούγοντας, ρωτώντας και απολαμβάνοντας με σεβασμό σε ό,τι είναι και πίστη σε ό,τι θα γίνουν.
Το Italian Brainrot είναι ήδη ξεπερασμένο
Η κουβέντα μας ξεκίνησε με το trend των τελευταίων ημερών στο Tik Tok, το «Italian Brainrot». «Αυτό δεν είναι καν τάση πια! Ήταν trend τον Ιανουάριο, τώρα είναι ξεπερασμένο», μου λένε αμφότεροι. Πρώτη χλαπάτσα. Τώρα που το μάθαμε εμείς, έχει ήδη ξεπεραστεί. Το Italian Brainrot είναι πάντως μια εξαίσια ακτινογραφία του χιούμορ της Γενιάς Άλφα. Πρόκειται για κινούμενα σχέδια, δημιουργημένα από το ΑΙ με παράλογες εντολές. Μια εντολή, ας πούμε, που θα μπορούσε να έχει δοθεί για τη δημιουργία της Ballerina Cappuccina, ενός από τους δημοφιλέστερους χαρακτήρες του universe, είναι «Φτιάξε μου μια μπαλαρίνα με κεφάλι καφέ καπουτσίνο». Μια σειρά αλλοπρόσαλλων χαρακτήρων, από περιστέρια-σπιούνους, μάγκες καρχαρίες ονόματι Tralalero Tralala, gangster κάστορες, Κροκόδειλους βομβιστές. Μεταξύ τους έχουν πλεχθεί πάμπολλες ιστορίες, έρωτες, πάθη και μίση, μέσα από βιντεάκια που διακινούνται χωρίς ορισμένη σειρά ή συνέχεια στο Tik Tok.
Ένα κουτσομπολιό ολκής πάντως, που πρέπει να ξέρετε, είναι ότι η Ballerina Cappuccina βρίσκεται σε έγγαμο βίο με ένα κούτσουρο, ονόματι Tum Tum Tum Sahur. Έχουν και υβριδικά παιδάκια. «Είναι τοπ ζευγάρι, είναι το iconic ζευγάρι» με πληροφορεί το Αγόρι. «Τη Ballerina όμως την θέλει και ο Brr Brr Patapim!» πετάγεται το Κορίτσι. O Brr Brr, είναι ένας γιγαντιαίος μαϊμούδης-δέντρο. Εγώ θα το σκεφτόμουν…
Είσαι Sigma ή Skibidi;
Έχοντας ξεκινήσει δυναμικά η κουβέντα μας, και λίγο πριν νιώσω πόνο στους εγκεφαλικούς νευρώνες με όλες τις άγνωστες λέξεις, έρχονται να προστεθούν μερικές ακόμα. «Αυτό είναι πολύ Sigma», αναφέρει κάποια στιγμή το αγόρι και μου εξηγεί: «Sigma boy ή girl, είναι εκείνος που δε νοιάζεται για τη γνώμη των άλλων, κάνει ό,τι θέλει, και προσπαθεί να γίνεται συνέχεια καλύτερος. Ακόμα κι αν πρέπει να τα καταφέρει μόνος του». Μια μαμά που μπαίνει εκείνη την ώρα στο δωμάτιο και ακούει κομμάτι της συζήτησης, λέει «Φιλόδοξος δηλαδή», για να πάρει την απάντηση: «Sigma είναι. Δεν καταλαβαίνεις εσύ, πήγαινε μέσα, ερχόμαστε σε λίγο». Το να είσαι sigma λοιπόν είναι μάλλον καλό στις μέρες μας, αλλά το κακό ποιο είναι; «Να είσαι Skibidi! Ο Skibidi δεν είναι κουλ, είναι ο τύπος που κολλάει σε παλιά τρέντς, είναι γενικώς πίσω και λίγο cringe. Ας πούμε όποιος ασχολείται ακόμα φανατικά με το Italian Brainrot, ενώ έχει περάσει τόσος καιρός, είναι Skibidi». Για να μη μείνετε με την απορία, και η έννοια Skibidi ξεκίνησε από ένα meme που απεικονίζει έναν άνθρωπο με σώμα τουαλέτας, το μακρινό 2023. Google it, δεν έχω χώρο!
Και τα emoji έχουν πίσω κείμενο
Επηρεασμένη από το σχετικό επεισόδιο του Adolescence, τους ρώτησα και αν χρησιμοποιούν τα emoji με συγκεκριμένο τρόπο, τα χρώματα στις καρδιές κ.τ.λ. Παίρνουν ύφος πανεπιστημιακού, με προστάζουν «γράψε». Έχουμε και λέμε, για τις καρδιές: Μωβ στους φίλους, μπλε στους κολλητούς, λευκές στους φανς, πορτοκαλί στα μέλια της σχέσης μας, και κόκκινη (κλασσικά) στον έρωτά μας. Επίσης, η νεκροκεφαλή σημαίνει cringe, ενώ το emoji με τα γυαλιά ηλίου, είναι το προαναφερθέν «Sigma». «Πρέπει να ξέρεις και κάτι άλλο, αυτό είναι πολύ σημαντικό. Στο Instagram, αν σ΄αρέσει η φωτογραφία μιας φίλης σου, δεν βάζεις καρδούλες. Καρδούλες βάζουμε αν θέλουμε κάποιον όχι φιλικά. Στους φίλους βάζουμε το κόκκινο υπογραμμισμένο 100 ή έστω τη φάτσα που έχει στα μάτια καρδούλες», λέει το κορίτσι, προσπαθώντας να με γλιτώσει από μελλοντικά μπλεξίματα. Εγώ ήδη σκέφτομαι πόσες φορές έχω καρδουλώσει φίλους μου.
O Light και ο Trannos είναι memes πια
Και στα μουσικά η κουβέντα επεφύλασσε εκπλήξεις, μιας και έμαθα ότι έχουν αλλάξει κάπως οι πιάτσες. Συμφωνούν και οι δύο ότι ο Light και ο Trannos πλέον θεωρούνται εντελώς βήτα και μάλλον γελοίοι. Με ενημερώνουν μάλιστα για το απαράδεκτο τραγούδι «Polo» του Light με τους στίχους για τα άτομα με αναπηρία. «Αυτό είναι σήμερα trend, αλλά εντάξει θα γίνει cancel ο Light», λέει το αγόρι. Ακούνε γενικώς τραπ και ραπ. Στην τραπ μονοπωλούν οι –παντελώς άγνωστοί μου– Ivan Greco, Kid, Sicario, ενώ στη ραπ, o Νέγρος του Μοριά, ο Bloody Hawk και ο ΛΕΞ!
Αυτό που μαθαίνω και σοκάρομαι είναι ότι η Taylor Swift πλέον είναι αντικείμενο… κοροϊδίας, όπως και η Olivia Rodrigo, που ανήκει επίσης στην pop σκηνή. Το κοινό τους στην Ελλάδα, απαρτιζόμενο κυρίως από κορίτσια, αν καταλαβαίνω καλά βρίσκεται στο στόχαστρο της πλάκας στην τάξη, μιας και η μουσική αυτή θεωρείται πολύ soft, πολύ ζαχαρένια και μάλλον «παιδική». Στην κατηγορία «Memes» λοιπόν και η Taylor και η Olivia.
Τελικά δεν είμαι θείτσα
Θα ήταν πλήρως άτοπο να βγάλω ένα συμπέρασμα για την Γενιά Άλφα, όσο άτοπο είναι να βγάζεις συμπεράσματα για οτιδήποτε στο οποίο δεν ανήκεις. Οι έφηβοι σήμερα κάνουν εκείνο που έκαναν και οι προκάτοχοί τους: δημιουργούν τη δική τους μυθολογία, αφήνουν το σημάδι τους στη γλώσσα, φτιάχνουν τάσεις, θεοποιούν και αποκαθηλώνουν καλλιτέχνες, θολώνουν τα νερά, ανοίγουν παράθυρα να μπει άλλος αέρας. Θλίβομαι βλέποντας στα δελτία ειδήσεων να παρουσιάζονται οι σημερινοί έφηβοι ως μικροί εγκληματίες που βλέπουν, επικροτούν και αναπαράγουν τη βία. Η αλήθεια φυσικά πόρρω απέχει από αυτό. Εκείνο που θα άξιζε να κάνουμε είναι να μάθουμε τον εφήμερο, χαοτικό, αλαμπουρνέζικο –ορισμένες φορές– κόσμο τους, χωρίς άγαρμπες εισβολές, αλλά με την περιέργεια που έχεις μαθαίνοντας ένα νέο παιχνίδι. Έτσι ένιωσα το Σάββατο με τα παιδιά και τους ευχαριστώ που με άφησαν να λαθρο-κοιτάξω τη ζωή τους.
