«H Κρητικοπούλα», η κωμική όπερα του Σπύρου Σαμάρα, μια ιστορική παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ανεβαίνει ξανά στο Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο “Μαρία Κάλλας”, στις 18 Δεκεμβρίου και για έξι παραστάσεις.
Εκατόν πέντε χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση, το 1916, στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας, επιστρέφει στην πόλη και στο ανακαινισμένο Δημοτικό Μουσικό της Θέατρο. Η παράσταση εντάσσεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Χριστούγεννα στην Αθήνα» του Δήμου Αθηναίων.
Με αφορμή την έναρξη της παράστασης, μιλήσαμε με την Ελένη Βουδουράκη, την κρητικοπούλα «Αρετούσα» της κωμικής όπερας. Με μεγάλη χαρά, κέφι και συγκίνηση, είχαμε μία συζήτηση τόσο για το έργο, όσο και το θέατρο και τη δική της πορεία στον χώρο του λυρικού τραγουδιού. Ήταν η καλύτερη «εισαγωγή» για εμάς πριν βρεθούμε στα καθίσματα του Ολύμπια να παρακολουθήσουμε την όπερα του Σπύρου Σαμαρά σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια.
Πώς αισθάνεστε που το ιστορικό θέατρο Ολύμπια άνοιξε ξανά τις πόρτες του και είστε κι εσείς μέρος της λαμπερής «επανέναρξης»;
Σε αυτό το ιστορικό θέατρο έχω ζήσει 19 από τα 23 χρόνια επαγγελματικής μου πορείας. Ως στέλεχος της Λυρικής, έχω ζήσει άπειρες πρόβες, αμέτρητες παραστάσεις καλές και κακές στιγμές… δεν είναι λίγο. Αυτό το θέατρο είναι κάτι παραπάνω από οικείο, νιώθω σαν το σπίτι μου κι η αλήθεια είναι πως όταν ξαναβρέθηκα εδώ, η συγκίνηση ήταν αναπόφευκτη μιας και μεγάλωσα μέσα σε αυτό, έμαθα πολλά, γνώρισα μεγάλους τραγουδιστές, μαέστρους και σκηνοθέτες που άφησαν ιστορία στο χώρο της όπερας και οι μνήμες που έχω θα με ακολουθούν για πάντα. Το ότι είμαι μέρος της επαναλειτουργίας του αποτελεί μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη τιμή.
Τι πραγματεύεται η κωμική όπερα «Η Κρητικοπούλα»; Εσείς ερμηνεύετε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ποιες είναι οι προκλήσεις που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε;
Η Αρετούσα (Κρητικοπούλα) θέλει να εκδικηθεί για το φόνο του αδελφού της και φορώντας τα ρούχα του, μεταμφιέζεται σε πολεμιστή, ώστε να συμβάλει μαζί με άλλους Κρητικούς στην απελευθέρωση του νησιού. Μέσα από μια σειρά γεγονότων μέσα στο ενετικό παλάτι, εκμεταλλεύεται τη γοητεία της και καταφέρνει δια της διπλωματικής οδού να πείσει τον Βενετσιάνο Δούκα να υπογράψει μια σειρά προνομίων για τους Κρητικούς και η επανάσταση τελικά, δεν πραγματοποιείται.
Αυτόν τον ρόλο τον είχα ερμηνεύσει πριν δέκα χρόνια, στο πρώτο ανέβασμα μετά το 1929 περίπου, στην ολοκληρωμένη του μορφή στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Ως λυρική τραγουδίστρια, χρειάστηκε να δουλέψω περισσότερο το κομμάτι της πρόζας. Αυτή τη φορά, αισθάνθηκα πιο σίγουρη σε αυτό το κομμάτι, και το προσέγγισα διαφορετικά, θέλω να πιστεύω πιο ώριμα και ταιριαστά. Για μένα η Αρετούσα είναι ένας ρόλος που μου δίνει δύναμη και αισιοδοξία, μιας και σαν χαρακτήρας είναι ελεύθερη, γενναία, έξυπνη και δε χάνει το χιούμορ της. Μου αρέσει πολύ και θέλω να «κρατήσω» ένα κομμάτι της μέσα μου.
Υπάρχει ένας μύθος ότι η όπερα απευθύνεται σε περιορισμένο κοινό. Ποια είναι η άποψή σας; Οι ελληνικές όπερες επίσης δεν είναι τόσο γνωστές. Για ποιο λόγο θεωρείτε ότι συμβαίνει αυτό;
Στην Ελλάδα αγαπούν την όπερα. Είναι η αγάπη για το θέατρο κατά βάθος. Θεωρείται ακόμα είδος πολυτελείας, για τους λίγους…κάτι που δεν ισχύει. Η όπερα γεννήθηκε στην Ιταλία ως απόλυτο λαϊκό είδος, η αλήθεια είναι ότι έρχεται από τη Δύση, έχουν περάσει όμως κοντά εκατό και παραπάνω χρονιά που ξεκίνησαν οι Έλληνες να συνθέτουν ανελλιπώς από τότε. Θα ‘πρεπε να το έχουμε αγαπήσει λίγο περισσότερο αυτό το είδος και γενικά τη Μουσική. Το θέμα της Παιδείας εμφανίζεται παντού τελικά…αν το μάθημα την Μουσικής είχε τη θέση που αρμόζει στην Εκπαίδευση, θα είχαμε λιγότερα προβλήματα να λύσουμε…γενικά!
Από την άλλη, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί οι ελληνικές όπερες δεν είναι τόσο γνωστές. Τουλάχιστον, όσες είναι γραμμένες παλιά, είτε χρειάζονται ειδική μελέτη για την αποκατάσταση τους, είτε απλά έχουν ξεχαστεί – ακόμα κι αν ήταν επιτυχημένες στην εποχή τους και έτσι προτιμάται το ανέβασμα ξένων, κυρίως ιταλικών, σαν σίγουρη συνταγή επιτυχίας. Μπορώ να πω πως οι σύγχρονες ελληνικές όπερες έχουν καλύτερη τύχη το τελευταίο διάστημα.
Όπερα και θεατρική πράξη ή συναυλία; Τι προτιμάτε εσείς ως καλλιτέχνις;
Είναι δυο διαφορετικές «απολαύσεις» με διαφορετικά χαρακτηριστικά και δυσκολίες. Η όπερα σου δίνει την ευκαιρία να ολοκληρωθείς καλλιτεχνικά, μιας και συνδυάζεται το λυρικό τραγούδι με την υποκριτική. Η συναυλία, όταν αφορά κύκλους τραγουδιών ή ορατόριο, δηλαδή μουσική που είναι γραμμένη για να παρουσιάζεται χωρίς σκηνική δράση, έχει άλλη προσέγγιση ερμηνευτικά, πιο κατανυκτική θα έλεγα. Συναυλία με άριες από όπερες όμως, δε θα έλεγα πως θα την προτιμούσα, με την έννοια ότι όταν αποκόβονται άριες και ντουέττι από ένα έργο, πάντα κάτι θα λείπει, όσο ωραία κι αν είναι η μουσική, η ενέργεια είναι εντελώς διαφορετική.
Ποια συνεργασία ή δουλειά σας έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό;
Κατ’ αρχάς, η συνεργασία μου σε μια από τις αξιολογότερες όπερες του κόσμου, στο ρόλο της Σταχτοπούτας στο Glyndebourne, με σκηνοθέτη τον Peter Hall, μόλις είχα τελειώσει τις σπουδές μου στο National Opera Studio. Έμαθα να δουλεύω και συνεργάζομαι εκεί που μόνο οι καλύτεροι επαγγελματίες είχαν θέση, οπού ποτέ και για κανέναν λόγο δεν ξεχνούσαν την αγάπη τους για τη μουσική και τολμούσαν – σε αντίθεση με την αγαπημένη μας πατρίδα, να δίνουν ευκαιρίες σε όσους το αξίζουν, μελετούν, προσπαθούν και εξελίσσονται. Πιο πρόσφατη συνεργασία που θα μου μείνει χαραγμένη στο μυαλό, είναι εκείνη με τον διάσημο Χοσέ Κουρά σε μια συναυλία του στην Αθήνα, πριν δυο χρόνια. Πάθος και ικανότητα, βαθιά γνώση για το αντικείμενο και έμπνευση για όσους βρίσκονται δίπλα του. Και φυσικά, απλός κι ακομπλεξάριστος.
Θυμάστε κάποιο σχόλιο θεατή που σας έκανε να συγκινηθείτε ή να γελάσετε;
Δεν είναι το σχόλιο. Νιώθω ευγνωμοσύνη που έχω συγκινηθεί μαζί τους. Για το ίδιο πράγμα την ίδια στιγμή. Που βιώνουμε μια κοινή εμπειρία και η αιτία είναι η Μουσική. Όταν δε, μου το επιβεβαιώνουν ερχόμενοι στο τέλος της συναυλίας ή της παράστασης, εκεί λέω ότι «ο σκοπός επετεύχθη», αλλιώς δε θα είχε νόημα όλο αυτό…
Πληροφορίες για την παράσταση
Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»
Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού Νεολαίας Δήμου Αθηναίων
18,21,23,25,27 Δεκεμβρίου 20:00
19 Δεκεμβρίου 18:30
Σπυρίδων-Φιλίσκος Σαμάρας
«H Κρητικοπούλα»
Κωμική Όπερα
(σε τρεις πράξεις)
Λυρικό Θέατρο
Κύκλος: Ελληνική Επανάσταση
«H Κρητικοπούλα», η κωμική όπερα του Σπύρου Σαμάρα, μια ιστορική παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ανεβαίνει ξανά στο Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο “Μαρία Κάλλας”, στις 18 Δεκεμβρίου και για έξι παραστάσεις. Εκατόν πέντε χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση, το 1916, στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας, επιστρέφει στην πόλη και στο ανακαινισμένο Δημοτικό Μουσικό της Θέατρο. Η παράσταση εντάσσεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Χριστούγεννα στην Αθήνα» του Δήμου Αθηναίων.
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Πέτρος Ζούλιας, ενώ το πολυπληθές καστ καταξιωμένων και νέων σολίστ, τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων διευθύνει ο Ανδρέας Τσελίκας. Ορισμένοι από τους πρωταγωνιστές του έργου, που άφησαν εποχή στο θρυλικό ανέβασμα της παράστασης προ μιας δεκαετίας, επιστρέφουν στη σκηνή για να ερμηνεύσουν τους ίδιους ρόλους, ενώ, ταυτόχρονα, δίνεται η ευκαιρία σε νέους λυρικούς τραγουδιστές, να δοκιμαστούν σε ένα έργο υψηλών τεχνικών, εκφραστικών και σκηνικών απαιτήσεων.
Η Κρητικοπούλα είναι το κύκνειο άσμα του Κερκυραίου συνθέτη και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1916 στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας. Η τεράστια επιτυχία της παράστασης αποτυπώνεται γλαφυρά στα διθυραμβικά άρθρα του Τύπου της εποχής. Ο συνθέτης κλήθηκε επανειλημμένα στη σκηνή και καταχειροκτροτήθηκε από τους ενθουσιώδεις θεατές. Ωστόσο, η παγκόσμια πρώτη του έργου συνέπεσε χρονικά με την έναρξη του Εθνικού Διχασμού και δυστυχώς λόγω του ιστορικού και πολιτικού πλαισίου, η Κρητικοπούλα απουσίασε από τις σκηνές το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Χρειάστηκε να φτάσουμε ως το 1944 για να παιχθεί ξανά, αυτή τη φορά στο πλαίσιο των εορτασμών για την απελευθέρωση.
Η υπόθεση διαδραματίζεται στην ενετοκρατούμενη Κρήτη (1211-1715). Η όμορφη κρητικοπούλα Αρετή μεταμφιέζεται σε Μανωλιό, για να πείσει τον Ενετό Δούκα της Κρήτης, να παραχωρήσει προνόμια στους συμπατριώτες της. Ερωτικές ανατροπές, τραγούδια, χορός, πεντοζάλη, ηρωισμός, πατριωτισμός, κρητική λεβεντιά και η φλόγα της επανάστασης συμπλέκονται σε μια απολαυστική κωμική όπερα.
Μουσική διεύθυνση: Ανδρέας Τσελίκας
Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας
Σκηνικά/κοστούμια: Αναστασία Αρσένη
Κινησιολογία: Φώτης Διαμαντόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Διεύθυνση Χορωδίας: Σταύρος Μπερής
Μουσική προετοιμασία: Δημήτρης Γιάκας
Επιμέλεια μουσικού υλικού: Βύρων Φιδετζής
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Στράνη
Αρετή:
Ελένη Βουδουράκη (18,21,23,27/12)
Μιράντα Μακρυνιώτη (19,25/12)
Κοντέσα:
Μαριλένα Στριφτόμπολα (18,21,23,27/12)
Άννυ Φασσέα (19,25/12)
Δούκας:
Διονύσης Τσαντίνης (18,21,23,27/12)
Γιώργος Παπαδημητρίου (19,25/12)
Δούκισσα:
Τζουλια Σουγλάκου (18,21,23,27/12)
Μαρία Βλαχοπούλου (19,25/12)
Παύλος:
Δημήτρης Πακσόγλου (19,21,25,27/12)
Κωνσταντίνος Κληρονόμος (18,23/12)
Μιχάλης:
Γιάννης Φίλιας (18,21,23,27/12)
Χρήστος Κεχρής (19,25/12)
Φουρλάνος:
Μάριος Σαραντίδης (18,21,23,27/12)
Γιώργος Ιατρού (19,25/12)
Δον Πλάσιντο:
Παύλος Πανταζόπουλος (18,21,23,27/12)
Μαρίνος Ταρνανάς (19,25/12)
Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία Δήμου Αθηναίων
Ευχαριστούμε την Εθνική Λυρική Σκηνή για τη δωρεά μέρους των σκηνικών, καθώς και τη παραχώρηση μέρους του ενδυματολογικού και φροντιστηριακού υλικού.
Πληροφορίες
Ημερομηνίες:
18,21,23,25,27 Δεκεμβρίου 20:00
19 Δεκεμβρίου 18:30
Εισιτήρια:
Θέσεις περιορισμένης ορατότητας: €5
Δ’ Ζώνη (Φοιτητικό, πολύτεκνοι, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, άνω των 65 ετών): €10
Γ’ Ζώνη: €15
Β’ Ζώνη: €17
Α’ Ζώνη: €20
Διακεκριμένη Ζώνη: €30
Προεδρικό θεωρείο: €40
Προπώληση εισιτηρίων:
https://www.ticketservices.gr/event/i-kritikopoula-olympia-dimotiko-theatro-maria-kallas/?lang=el
Πώληση εισιτηρίων θα γίνεται και δύο ώρες πριν την έναρξη της παράστασης στο θέατρο.
Covid-19:
Σε όλες τις εκδηλώσεις στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» τηρούνται όλα τα ισχύοντα μέτρα κατά της πανδημίας.
Το θέατρο είναι covid free.
Η είσοδος στους χώρους του θεάτρου προϋποθέτει πιστοποιητικό εμβολιασμού (τουλάχιστον 14 ημερών) ή νόσησης (έως 6 μήνες από τη διάγνωση), ενώ πραγματοποιείται έλεγχος ταυτοπροσωπίας.
Κατά την άφιξή των θεατών στο θέατρο:
- Προς αποφυγή συνωστισμού προτείνεται στους θεατές να προσέρχονται στο θέατρο τουλάχιστον μία (60’) ώρα πριν την έναρξη της παράστασης
- Κατά την είσοδο τους στο θέατρο να τηρούνται οι προβλεπόμενες αποστάσεις.
- Κατά τη διάρκεια της παράστασης οι θεατές κάθονται μόνο στις θέσεις τους και δεν αλλάζουν θέση.
- Η χρήση ιατρικής μάσκας είναι υποχρεωτική καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής του κοινού στον χώρο της παράστασης, από την είσοδο μέχρι και την έξοδό τους.
- Μετά το πέρας της παράστασης θα γίνεται σταδιακή αποχώρηση από το θέατρο ακολουθώντας τις οδηγίες της ταξιθεσίας.
