Jenga’s Mondays
Αφού τις Δευτέρες δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε, ας τις ομορφύνουμε!
Ποια είναι η Jenga;
Ορκισμένη περιπατήτρια της Αθήνας. Εθισμένη στο cappuccino, στο φως και στα μαγαζιά που δεν παριστάνουν τίποτα. Ψάχνει κάθε φορά εκείνη τη μικρή όαση που κάνει τη Δευτέρα να μοιάζει με Σάββατο πρωί.
Πού; Cá Phê
Περιοχή; Άνω Κυψέλη
Πότε; Δευτέρα 10/11/25 (✞Ολυμπά, Ροδίωνος, Εράστου αποστόλων, Αρσενίου Καππαδόκου)
Θερμοκρασία: 21°C°, Υγρασία: 75%, Άνεμος: 10 km/h
Πρωινό ξύπνημα στην Άνω Κυψέλη
Πρωί Δευτέρας. Ο εγκέφαλος προσπαθεί να μπει σε λειτουργία –δεν το πολυκαταφέρνει–, τα βλέφαρα είναι βαριά κι η πόλη ήδη αρχίζει τη γνωστή της φασαρία. Αλλά όχι παντού. Περπατάω την καινούρια γειτονιά μου λίγο άσκοπα και ω-του-θαύματος εμφανίζεται μπροστά μου ένα νέο καφέ. Ήρεμο, minimal, σχεδόν τρυφερό. Είναι λες και έχει φυτρώσει διακριτικά κι απόλυτα οργανικά στη γωνία όπου συναντιούνται η οδός Κρίσσης, η Ιαπετού και η Θαύμαντος. Μια αντανάκλαση του ήλιου στις τρελιάρικα διακοσμημένες μεγάλες τζαμαρίες, μια μυρωδιά φρεσκοκομμένου καφέ κι ένα ζεστό χαμόγελο πίσω απ’ τη μπάρα είναι τελικά αρκετά! Εδώ θα κάτσω! Η Άνω Κυψέλη, με την αθεράπευτη αθηναϊκή της ομορφιά, έχει κάνει πάλι το θαύμα της. Μέσα σε μια ζεστή ατμόσφαιρα, στέκεται το Cá Phê κι εκπέμπει την πιο γλυκιά οικειότητα. Είναι ένα spot φτιαγμένο με γούστο και μεράκι.
Οι μυρωδιές ανακατεύονται με τους ήχους της μηχανής και των φλιτζανιών, κι έξω περνάει η ζωή!
Your Daily Fuel for Success
Το μάτι πέφτει στις ιδιαίτερες λεπτομέρειες: στα μικρά στρόγγυλα σποτάκια, στις καλόγουστες κούπες του καφέ, τις γήινες αποχρώσεις, τα γλαστράκια, την industrial κολόνα με τον Βερολινέζικο αέρα της. Σκέφτομαι πως ναι, εδώ κάποιος νοιάστηκε, φρόντισε. Αποφασίζω να απολαύσω το καπουτσίνο μου στα τραπεζάκια έξω, κάτω από την ταμπέλα με το χαμογελαστό logo.
Να, αυτό ακριβώς χρειαζόμουν: έναν καφέ υπέροχο, όχι απλά καλό, έναν καφέ που αποκαθιστά την πίστη μου στη ζωή. Πλούσιο αφρόγαλα, σωστή θερμοκρασία, το σώμα του καφέ γεμάτο και βελούδινο. Μετά απ’ αυτό, έχω την απαραίτητη ενέργεια να βγάλω όχι την ημέρα μόνο, αλλά τον μήνα ολόκληρο.
Οι γεύσεις
Πιάνω κουβέντα με τον Θωμά (το Cá Phê είναι δημιούργημα δύο αδερφών, του Θωμά και του Άγγελου). Μαθαίνω για τον καφέ τους. Μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο χαρμάνια, το ένα, μας έρχεται από την Αμερική και το άλλο από την Αφρική, αλλά και τα δύο έχουν πλούσιο σώμα και ισορροπημένη οξύτητα. Ο εσπρέσο αυτός είναι Three Continents κι είναι specialty RFA coffee. Είναι φρεσκοκομμένος και το άρωμά του γεμίζει τον χώρο πριν καν φτάσει στο τραπέζι. Μαζί του, η ολόφρεσκη φοκάτσια είναι μια αποκάλυψη: Γραβιέρα Σητείας, μοσχαρίσιο παστράμι, μαγιονέζα sweet chili, καραμελωμένο κρεμμύδι, πίκλα αγγουριού και κόκκινο λάχανο –ένα ταίριασμα εντυπωσιακό. Η κάθε μπουκιά είναι ένα ταξίδι από το comfort στο gourmet και πάλι πίσω.
Επισκέπτες
Ένα κορίτσι δουλεύει στο λάπτοπ της κι ένα σωρό κόσμος της γειτονιάς περνάει να πάρει τη δύναμή του πακέτο. Μου κάνει εντύπωση το πόσο χαλαροί και φιλικοί είναι τα αδέρφια με όλους –η γειτονιά τούς έχει στηρίξει πολύ σ’ αυτό το εγχείρημα κι αυτό φαίνεται από τη σχέση τους. Το Cá Phê άνοιξε μόλις πριν δυο μήνες (στις 6 Σεπτέμβρη) κι έχει ήδη γίνει αξία. Μέχρι και τα σκυλούδια το ξέρουν και κουνάνε ουρίτσα περνώντας απ’ έξω. Η μουσική, διακριτική· το vibe, καθαρό. Το απόγευμα γίνεται προέκταση του πρωινού, το καπουτσίνο μου γίνεται κρύο τσάι και το κρύο τσάι γίνεται ένα πορτοκαλί φωσφοριζέ Aperol (μπορεί να μη βράδιασε ακόμα, αλλά το Aperol ως γνωστόν ταιριάζει και στον ήλιο. Ναι, μπορείς να το πιείς και το απόγευμα χωρίς να νιώσεις ότι «παρεκκλίνεις»). Πέρασαν οι ώρες, διάβασα το βιβλίο μου, έκανα και τα τηλεφωνήματά μου, μου ήρθε και όρεξη για γλυκό. Οι τάρτες και τα κρουασάν με φωνάζουν απ’ τη βιτρίνα.
Το Cá Phê προσφέρει αρώματα, γεύσεις και παύσεις –στιγμές μέσα στη μέρα που νιώθεις ότι κάτι επιτέλους λειτουργεί σωστά.
Αν το Cá Phê ήταν…
Αν ήταν ήχος, θα ήταν το γουργούρισμα της μηχανής, όσο βγαίνει ο καφές.
Αν ήταν μυρωδιά, θα ήταν αυτό το μείγμα καβουρδισμένου espresso και φρεσκοψημένου βουτύρου.
Το Cá Phê είναι μια ευγενική υπενθύμιση ότι στην Αθήνα, ακόμα και μέσα στο χαμό, μπορείς να βρεις στέκια να ηρεμήσεις, αρκεί να τα αναζητήσεις.
