της Ελένης Λειβαδίτη
Βγαίνεις έξω για τα απαραίτητα.. και ξαφνικά καθαρός, φρέσκος αέρας σου γαργαλάει τα ρουθούνια. Κοιτάς ψηλά και το χρώμα του ουρανού, δεν είναι αυτό που έχεις συνηθίσει. Είναι αυτό που βλέπεις όταν αντικρίζεις τη θάλασσα ή το μπλε της ελληνικής σημαίας. Αναρωτιέσαι πού βρίσκεσαι.. Μήπως κοιμήθηκες στην Αθήνα και ξύπνησες στο χωριό.. Λίγο η σημαντική μείωση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων, λίγο το κλείσιμο των καταστημάτων και δη των εμπορικών, δε θέλει πολύ να φανεί μια αλλαγή στην ατμόσφαιρα. Στην Κίνα λένε οι ειδικοί μειώθηκαν αισθητά οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Ένα το κρατούμενο.
Αλληλεγγύη. Μια λέξη που δεν ήταν χαμένη, αλλά θαμμένη. Και στις δυσκολίες ξεθάφτηκε μεμιάς. Ο γείτονας σου ζητάει να του αγοράσεις κάτι από το σούπερ μάρκετ για να μη βγει από το σπίτι. Το κάνεις με χαρά και νιώθεις να φουσκώνεις από περηφάνια. Τελικά δεν είσαι και τόσο αναίσθητος όσο πίστευες. Θα μπορούσε να ήσουν εσύ στη θέση του. Ένας μεγάλος άνθρωπος σου πιάνει την κουβέντα από το μπαλκόνι γιατί βαρέθηκε τη μοναξιά. Ανταποκρίνεσαι και σκας και το πιο λαμπερό σου χαμόγελο, αυτό που φαίνονται όλα τα δόντια και τα σφραγίσματα μαζί! Ξέρεις ότι αυτό θα του δώσει πέρα από χαρά, δύναμη και κουράγιο. Δύο τα κρατούμενα.
Παιδιά. Αυτά τα τερατοτυραννοσαυράκια της ζωής μας. Άλλο που δεν ήθελαν και ας μην ξεχύνονται στους δρόμους και τις παιδικές χαρές. Εσύ όμως νιώθεις μια θηλιά… Γιατί; Μήπως κάπου το χάσαμε και τα χάσαμε; Τώρα είναι η στιγμή για να ζήσεις μεγάλες στιγμές. Η ερώτηση «Πώς πήγε η μέρα σου;» τελειώνει με ένα ξερό «καλά».
Εάν όμως η ερώτηση είναι με ποια παιδιά κάνεις παρέα, τότε θα εκπλαγούμε με το πόσα μπορεί να μάθουμε. Ας βρούμε την ευκαιρία να ενδιαφερθούμε για αυτά, με ανοιχτές ερωτήσεις (που δεν απαντιούνται με ναι ή όχι) και θα εκπλαγούμε με το πόσα θα μάθουμε για τα παιδιά μας. Μιλήστε μαζί τους. Ακόμη και εάν αντιδράσουν (δε μας έχουν συνηθίσει άλλωστε) θα κάνει καλό στις ψυχές και των δυο. Τώρα έχουμε τον χρόνο να σχετιστούμε. Μαγειρική, τακτοποίηση δωματίων, ξεσκόνισμα, καθάρισμα, τα παιδιά είναι πάντα πρόθυμα.
Εμείς τους κόβουμε τη φόρα. Ας τα αφήσουμε να μας βοηθήσουν. Παζλ, κατασκευές, παιχνίδια, παντομίμες, χορογραφίες (είπαμε θα ζήσουμε μεγάλες στιγμές!), γυμναστική, διάβασμα, καράτε (και λίγο βαράτε!) και καμία βολτίτσα πέρα δώθε το τετράγωνο. Μόνο μερικές ιδέες από μια λίστα που κάπου μας «έπεσε». Πείτε ένα ηχηρό ΟΧΙ σε ατέρμονες ώρες μπροστά σε οθόνες, τάμπλετ, κονσόλες και κινητά. Παροτρύνετέ τα να μιλήσουν στο τηλέφωνο με κάποιον φίλο που τους έχει λείψει. Αφήστε τα να παίξουν και μόνα τους. Μην τα ενοχλήσετε λεπτό. Φτιάχνουν δικούς τους κόσμους και εκεί είναι όλα τέλεια. Μιλάνε μόνα τους και η φαντασία τους ηλεκτρίζει κάθε κύτταρο του εγκεφάλου τους. Τρία τα κρατούμενα.
Και τώρα οι δυο μας. Πόσο καιρό έχεις να δώσεις λίγο χρόνο στον εαυτό σου να κάνει κάτι που τον ευχαριστεί; Ήρθε η ώρα! Κλείσε όλες τις πηγές ακτινοβολίας! Κάνε ένα μπάνιο με μπουρμπουλήθρες, διάβασε το αγαπημένο σου βιβλίο που κάποτε ξεκίνησες, βάλε ένα ποτήρι κρασί και τσούγκρισέ το με τον σύντροφό σου, με τη φίλη σου, τον φίλο σου (οι οδηγίες λένε μέχρι 3-4 άτομα επιτρέπεται!), γέλασε, πες μ******ς, θυμήσου παλιές ιστορίες που έχεις ζήσει με τον συνομιλητή σου, βάλε μουσική και χόρεψε, μίλα στο τηλέφωνο με κάποιον που θες καιρό να ακούσεις, περπάτησε, κοιτά λίγο ψηλά και όχι κάτω που κάνεις κάθε μέρα, παρατήρησε γύρω σου τη φύση, φλέρταρε, κλείσε την τηλεόραση (το να βλέπεις ειδήσεις πάνω από μισή ώρα είναι μαζοχισμός!), πιες τον πρωινό καφέ σου στο μπαλκόνι, παίξε χαρτιά, επιτραπέζια και ό,τι άλλο σου ξυπνάει το παιδί που έχεις μέσα σου, κοιμήσου λίγο παραπάνω, χουζούρεψε!
