Ο κόσμος σιωπηλά με στήριξε πραγματικά. Ουσιαστικά απευθύνομαι σε αυτή τη μεγάλη σιωπηλή πλειονότητα που λέει «ναι» στις μεγάλες αλλαγές και που τόσα χρόνια παρά τον αριθμό της δεν είχε φωνή. Τόσα χρόνια ακούγαμε πολιτικά συνθήματα. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε ησυχία και έργο.
Ποια είναι τα σημαντικά προβλήματα της πόλης με τα οποία θα καταπιαστείτε στην περίπτωση επανεκλογής σας;
Οδηγός μας είναι η προηγούμενη θητεία. Το πρώτο είναι η διερχόμενη κίνηση, η οποία πρακτικά αφήνει μόνο καυσαέριο και σκόνη στην Καισαριανή και πολύ, πολύ εκνευρισμό. Χρειάζονται συνδυασμένες κινήσεις. Απευθύνθηκα στην Αττική Οδό για να μπορέσουμε να κάνουμε μελέτες που θα οδηγήσουν σε εναλλακτικές λύσεις. Αν συμπεριληφθεί η Καισαριανή στο μεγάλο έργο του Ελληνικού θα ανασάνει η πόλη.
Το δεύτερο είναι τα έργα στην Πλατεία Καισαριανής Με την ανάπλαση η πλατεία θα διακόπτει τη Λεωφόρο Εθνικής Αντιστάσεως και όχι η Λεωφόρος την πλατεία. Παίρνουμε, δηλαδή, σαφή θέση υπέρ των πεζών, του ποδηλάτη, του περιπατητή και λιγότερο του αυτοκινήτου. Γενικά πρέπει να αλλάξει η σχέση μας με το αυτοκίνητο στην καθημερινότητά μας.
Είναι αποκομμένη η Καισαριανή με τις άλλες περιοχές της Αθήνας;
Με μία έννοια ναι. Ο τρόπος για να προσελκύσουμε επισκέπτες, είναι να αξιοποιήσουμε το απόθεμα της πόλης μας, κτιριακό, ιστορικό, πολιτισμικό. Ο πολιτισμός είναι μονόδρομος για την Καισαριανή, η οποία δεν έχει άλλους πόρους ή τρόπους ανάπτυξης, πέραν της ταυτότητάς της, των χαρακτηριστικών της και κυρίως του πολιτισμού και της ιστορικότητας. Χρειάζονται έργα υποδομής (π.χ. πάρκινγκ πεζόδρομοι κ.λπ.) για να είναι μια πραγματικά φιλόξενη πόλη, όχι μόνο για τους επισκέπτες, αλλά και για τους κατοίκους της.
Αναμετρηθήκατε με αυτά τα προβλήματα στη θητεία σας;
Από την αρχή ξεκινήσαμε μια σειρά από προγράμματα βιώσιμης αστικής ανάπτυξης, που σήμερα πλέον έχουν φτάσει τα πέντε στον αριθμό. Η Καισαριανή έχει περίπου 46 km δρόμους. Έχουμε ήδη μια σειρά έργων που τρέχουν προς την κατεύθυνση βελτίωσης της κινητικότητας μέσα στον ιστό της πόλης. Την αρχή την κάνουμε αυτή την περίοδο με το έργο Οδικής Ασφάλειας, με έργα βελτίωσης του οδοστρώματος.
Θα πρέπει βεβαίως και οι πολίτες να ακολουθήσουν και να συνδράμουν.
Πώς κρίνετε, λοιπόν, κύριε Βοσκόπουλε, τη θητεία σας την πενταετία που πέρασε;
Ήταν μια άγρια τετραετία οπότε είμαστε πολύ ευχαριστημένοι. Καταρχάς αναλάβαμε χωρίς να μας παραδώσει κανείς τίποτα, Ο Δήμος χρεωμένος και με μηδενικά έσοδα τα οποία μετά βίας έφταναν να καλύψουν τη μισθοδοσία. Επιπλέον, ο αριθμός των εργαζομένων ήταν κάτω από το 50% που χρειάζεται. Από αυτούς, οι μισοί μη λειτουργικοί, γιατί ήταν εχθρικά διακείμενοι προς εμάς. Τους είχαμε όλους απέναντί μας. Και από τον τρίτο μήνα της θητείας μας εμφανίστηκε ο Covid-19. Η κρατική βοήθεια ήταν πάντα λιγότερη από αυτή που χρειαζόμασταν. Αποτέλεσμα; Ένα ασφυκτικό περιβάλλον. Επίσης, θέλω να σας πω πως το πολιτικό μας προσωπικό δεν είχε τη δυνατότητα να αποκτήσει σταδιακά μια εμπειρία. Έπεσε κατευθείαν στα βαθιά. Προσθέστε και μια λυσσαλέα αντιπολίτευση στα όρια της εξόντωσης και είστε κοντά στην πραγματικότητα που βιώσαμε. Όλο αυτό όμως με έκανε να νιώθω ότι μπορώ να διαχειριστώ οποιαδήποτε κρίση από εδώ πέρα. Δηλαδή έκανα εκπαίδευση πραγματικά πολύ ισχυρή. Οπότε ναι τα πήγαμε καλά. Κρατήσαμε όρθια τη πόλη!
Πείτε μας κάποιες ακόμα κινήσεις σας για τις οποίες είστε περήφανος.
Ένα μεγάλο, σχετικά αφανές και άγνωστο έργο μας, είναι η ψηφιοποίηση του Δήμου. Ακόμα ψηφιοποιούμε υπηρεσίες, κάτι το οποίο δεν είχε συμβεί ποτέ! Δεν ήταν απλά η διευκόλυνση των ενεργειών και των πράξεων. Στην πραγματικότητα αποκλείσαμε και αυτά που συνήθως συνοδεύουν τη δημόσια διοίκηση, την κακο-διαχείριση, τις περίεργες κινήσεις κάτω από το τραπέζι, τα μικρο-ρουσφέτια και τα σχετικά. Ήταν σοκ για τους εργαζόμενους. Δεν ανταποκρίθηκαν όλοι, είναι η αλήθεια. Θέλουμε το χρόνο μας, αλλά εμείς το κάναμε.
Τέλος, ανοίξαμε τα δημοτικά συμβούλια για πρώτη φορά σε κοινή θέα, σε κοινή παρακολούθηση. Δεν το έχει κάνει άλλος αυτό. Ήταν χαρά μας να το κάνουμε για να δείξουμε ότι εμείς είμαστε εδώ και οι πολίτες ανταποκρίνονται.
Με τη θητεία σας συνέπεσε η επέτειος για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Μιλήστε μας για τις δράσεις του Δήμου.
Οι εκδηλώσεις που διοργανώσαμε μου άφησαν μια αίσθηση συνέχειας, ενός ιστορικού συνεχούς που αδιάλειπτα για 100 χρόνια παραδίδεται από γενιά σε γενιά. Λένε ότι από την τρίτη στην τέταρτη γενιά τα ίχνη χάνονται και η μνήμη ατονεί. Άρα για εμένα ήταν στοίχημα να διατηρήσω την ιστορική μνήμη, αφομοιώνοντας όμως τα στοιχεία εκείνα που είναι θελκτικά για τις νέες γενιές. Είναι πολύ σημαντικό σε μια εποχή ρευστότητας να ξέρεις από πού διάολο κατάγεσαι. Πολύ σημαντικό! Έστω και σαν πληροφορία.
Ήμασταν νομίζω από τους Δήμους με το πλουσιότερο σύνολο εκδηλώσεων με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων. Διοργανώσαμε ένα Ανοιχτό Διαρκές Συνέδριο 15 εσπερίδων σε διάστημα έξι μηνών, με τη συμμετοχή διακεκριμένων ακαδημαϊκών, σπουδαίων νέων ερευνητών και εκπροσώπων εμβληματικών φορέων της Μικρασιατικής κληρονομιάς στην Ελλάδα, φιλοξενήσαμε δύο σημαντικότατες θεματικές εκθέσεις, εκδώσαμε ένα υπέροχο βιβλίο με διηγήματα εμπνευσμένα από φωτογραφίες του ιστορικού αρχείου του Κέντρου Μικρασιατικού Πολιτισμού και Ανάδειξης Σύγχρονης Ιστορίας του Δήμου, ήμασταν ένας από τους τέσσερις Δήμους που συμπεριλήφθηκαν στην επετειακή έκδοση γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ αφιερωμένη στους τέσσερις πρώτους αστικούς προσφυγικούς συνοικισμούς και υπογράψαμε μαζί με το Βύρωνα και το Δήμο Σμύρνης Διακήρυξη Ειρήνης και Συνεργασίας προκειμένου να ξεκινήσουμε διαδικασίες αδελφοποίησης μεταξύ των τριών Δήμων.
Υπάρχει κάτι σχετικό με τη δημαρχία το οποίο δεν είχατε σκεφτεί ποτέ προτού να εκλεγείτε αλλά το βρήκατε μπροστά σας;
Θα ξεκινήσω με μια ευχάριστη έκπληξη. Υπάρχει κάτι το δημιουργικό. Αν βάλεις μεγάλους στόχους, έστω και αν η υλοποίησή τους γίνεται βήμα βήμα, η διαδικασία έχει κάτι το πολύ δημιουργικό, γιατί, αντικειμενικά, κάνεις κάτι από το μηδέν, από εκεί που δεν υπάρχει. Επίσης, γνωρίζεις πάρα πολύ κόσμο, δηλαδή αλλάζει η ζωή σου προς αυτή την κατεύθυνση. Όλα αυτά είναι πολύ δημιουργικά.
Από την άλλη, μια δυσάρεστη έκπληξη είναι ότι φεύγεις από τον μικρόκοσμό σου, ο οποίος είναι αυστηρά καθορισμένος από τα δικά σου γούστα και παραδίδεσαι σε μια θάλασσα απόψεων, προσώπων. Μεγάλο σοκ. Ζεις την κοινωνία! Και επειδή η εποχή μας είναι δύσκολη, είναι περίεργη, απορρόφησα απίστευτη τοξικότητα, στα όρια της σχιζοφρένειας πολλές φορές. Διαπίστωσα ότι υπάρχει ένα διάχυτο μίσος όλων εναντίων όλων. Αυτό βέβαια δεν είναι αληθές. Υπάρχει μια σιωπηλή πλειονότητα, η μεγάλη πλεινονότητα, η οποία δεν είναι έτσι, αλλά αυτοί που ακούγονται είναι οι τοξικοί.
Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα μου; ότι κάθε μέρα που περνάει λιγοστεύουν τα πράγματα που μας ενοποιούν ως κοινωνία. Δηλαδή μετέχουμε ολοένα και λιγότερο σε αυτό που αποτελεί κοινή μνήμη, κοινό στόχο, ας το πούμε κοινή παραδοχή, κοινή αίσθηση για την κοινότητά μας. Υπάρχουν πλέον τελείως εξατομικευμένες ζωές, ως διάττοντες αστέρες, δεν ξέρουμε από πού ξεκινάνε και πού καταλήγουν.
Γιατί η παράταξή σας λεγόταν «Καισαριανή Τώρα»;
Γιατί ήθελα αυτή την επιτακτικότητα που μας επιβάλλει το σήμερα να τη θέσω ακριβώς πάνω σε αυτό το ιστορικό βάρος που τελικά όχι μόνο μας βαραίνει, αλλά μας τραβάει προς τα πίσω. Έχει μεγάλη σημασία να δεις τι αποτελεί την κληρονομιά σου, να το ελέγξεις, να το χρησιμοποιήσεις, να δημιουργήσεις μέσα από αυτό και να το παραδώσεις στην επόμενη γενιά, αντί να το αφήσεις να σε καταδυναστεύει ή να αποτελεί απλώς μέσο επιβίωσης και πολιτικής σταδιοδρόμησης για κάποια πολιτικά, κοινωνικά και ιστορικά ζόμπι που θέλουν να διοικούν μάλιστα την πόλη και να την κρατούν καθηλωμένη σε μια ιδεολογικο-πολιτική κατασκευή. Αυτή η επιτακτικότητα του «τώρα», η ορμή μας, η αποφασιστηκότητα και η εργατικότητα που επιδείξαμε 4 χρόνια έφεραν κι ένα πολύ σημαντικό αποτέλεσμα σε επίπεδο πολιτικών εξελίξεων στην Καισαριανή: μια σπουδαία συμμαχία, την ενιαία παράταξη «ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ» που δημιουργήσαμε από κοινού με τις δύο μεγάλες παρατάξεις της πόλης, τη «Συνεργασία Πολιτών Καισαριανής» και την «Καισαριανή Δημιουργία», οι οποίες έχουν επικεφαλής δύο γυναίκες, την Άννα Παραγυιού και τη Σταυρούλα-Μυρσίνη Καμπάκα.
Νιώσατε στήριξη αυτά τα χρόνια από τον κόσμο;
Βεβαίως. Τις περισσότερες φορές σιωπηλή. Νομίζω σόκαρε τον κόσμο το γεγονός ότι βγήκε ένας Καισαριανιώτης από το πουθενά, με μια ετερόκλητη πολιτικά παρέα, με ανθρώπους που δεν είχαν μεν διοικητική εμπειρία διέθεταν όμως μεγάλη αγάπη για την πόλη και ποικίλες δεξιότητες, να μπορέσει ουσιαστικά να αντιπαλέψει μια κατάσταση «Δαυίδ εναντίον Γολιάθ». Ο κόσμος σιωπηλά με στήριξε πραγματικά. Ουσιαστικά απευθύνομαι σε αυτή τη μεγάλη σιωπηλή πλειονότητα που λέει «ναι» στις μεγάλες αλλαγές και που τόσα χρόνια παρά τον αριθμό της δεν είχε φωνή. Τόσα χρόνια ακούγαμε πολιτικά συνθήματα. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε ησυχία και έργο.
Πώς θα μπορούσαν ακόμη περισσότεροι δημότες να ευαισθητοποιηθούν ώστε να γίνουν δρώντα υποκείμενα;
Εδώ ζούμε σε μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών και χαμηλής εμπιστοσύνης. Αν καταφέρεις να συνδυάσεις αυτά τα δύο, αν πείσεις τον κόσμο ότι αξίζεις τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη του και του δείξεις ότι εννοείς όσα λες, ο κόσμος θα συρρεύσει εδώ κι εμείς βεβαίως θα του δώσουμε την ευκαιρία να αυτενεργήσει, να εκφραστεί δημοκρατικά γιατί αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο στο τέλος της διαδρομής.
Σε περίπτωση μη επανεκλογής σας, τι θα συμβουλεύατε τον επόμενο δήμαρχο;
Δεν υπάρχει περίπτωση να μην επανεκλεγώ (γέλια), αλλά στον επόμενο δεν θα δώσω καμία συμβουλή! Μα, ποιος είμαι εγώ για να συμβουλέψω τον οποιονδήποτε; Προφανώς θα εκλεγεί με το πρόγραμμα του. Αν βέβαια μου ζητήσει τη βοήθειά μου, θα την έχει.
Τι είναι για εσάς η Καισαριανή; Πείτε μας δύο τρία σημεία της που σας γοητεύουν.
Για μένα η Καισαριανή, και το έχω ξαναπεί σε συνέντευξη πάλι σε εσάς, είναι αυτή η ανηφόρα προς το βουνό. Είναι η πύλη για την ιστορία, είναι η μήτρα που ανέθρεψε όλους τους οικείους που βρίσκονται θαμμένοι στους πρόποδες του Υμηττού. H μητέρα πατρίδα, μια παιδική ηλικία, ένα ταξίδι, η συνέχεια της Σμύρνης, ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή, ένας τόπος που ακόμα εξελίσσεται, μια ιστορική διαδρομή…
