Παραδοσιακά διδασκόμαστε πως τα Χρυσά Μήλα των Εσπερίδων που έφερε ο Ηρακλής δεν ήταν μήλα, αλλά πορτοκάλια. Κάτι που θα μπορούσε να στέκεται αφού ως μήλα αναφέρονταν μαζί με κάποιον επιθετικό προσδιορισμό πολλοί καρποί δέντρων, όπως τα κυδώνια μήλα (τα κυδώνια) ή τα περσικά μήλα (τα ροδάκινα).
Ξεκινώντας, δε, από αυτή την ιστορία αποκλήθηκαν «εσπεριδοειδή» όλοι οι συγγενείς καρποί (λεμόνια, μανταρίνια, κίτρα, νεράντζια, περγαμόντα κ.λπ., αλλά και τα εξωτικά γκρέιπ-
φρουτ και κούμκουατ). Λανθασμένα, ωστόσο, αφού τα πορτοκάλια δεν εφύοντο στην Εσπερία, αλλά στην Ανατολή και δη την Άπω Ανατολή, από όπου μας τα έφεραν θαλασσοπόροι του 16ου αιώνα!
Αν, όμως, τα χρυσά «μήλα» που έφερε από τον Κήπο των Εσπερίδων, των νυμφών που τα φύλαγαν, στον Ευρυσθέα ο Ηρακλής, αφού ξεγέλασε τον Άτλαντα και σκότωσε τον Λάδωνα, δεν ήταν πορτοκάλια, τότε τι ήταν;
Μία εκδοχή, που την υποστηρίζουν ιδιαίτερα οπαδοί του ευημερισμού, τα θέλει πρόβατα. Και αυτά λέγονταν και «μήλα» στην αρχαιότητα. Μάλιστα, για τους υποστηρικτές αυτής της εκδοχής, δεν ήταν απλά πρόβατα, αλλά ειδικά με μακρύ μαλλί. Καφεκόκκινο, μάλιστα, για να δικαιολογηθεί το χρυσό χρώμα τους.
Μία άλλη εκδοχή, όμως, τα σχετίζει με το ήλεκτρο (το κεχριμπάρι). Βασίζεται, δε, στο ότι ήλεκτρο, σε σχήμα και χρώμα που θα δικαιολογούσε την παρομοίωση με «χρυσά μήλα», εκβραζόταν, όπως ανέφερε και ο δεινός θαλασσοπόρος Πυθέας ο Μασσαλιώτης, άφθονο στη μυθική νήσο Άβαλο της Βόρειας Θάλασσας, της οποίας το όνομα συνδεόταν με τη γαλατική λέξη aballo, που σήμαινε μήλο! Η οποία, με τη σειρά της, ίσως έχει ετυμολογική συγγένεια με τη λέξη που σημαίνει μήλο σε πολλές σύγχρονες γλώσσες (π.χ. «apple» στα αγγλικά, «apfel» στα γερμανικά, «appel» στα ολλανδικά κ.λπ.). Μύλος (ή μήλο-ς) η υπόθεση!
