ΑΠΟΨΗ

20 Ιουλίου 1974, στην Ελλάδα έχουμε τη χούντα του Ιωαννίδη. Η Τουρκία επιτίθεται στην Κύπρο με το σχέδιο Αττίλας 1 και καταλαμβάνει το 3% του νησιού.

Πριν μερικές ημέρες, έφυγε από την ζωή ο Κώστας Μοναχός, ένας λαϊκός τραγουδιστής που δούλεψε και σε σκυλάδικα και σε κοσμικά κέντρα και σε αυλές και παντού. Δεν έγινε διάσημος...

Τείνει να γίνει επιδημία. Μια ορμώδης και ηχηρή επίδειξη ανθρωπιάς και ανθρωπισμού –λεπτά τα όρια των δύο εννοιών– κατακλύζει την καθημερινότητά μας και τα social media, κυρίως δε αυτά.

Υπάρχει το συνθετικό ΣΥΝ: συν-ύπαρξη, συμ-βίωση, συν-άνθρωπος, συν-διαλλαγή, συν-κοινωνία, συν-άδελφος, συν-δαιτημόνας, συν-οδοιπόρος, συν-επιβάτης... κι άλλες ωραίες λέξεις που σημαίνουν άνθρωποι μαζί για κάποιο σκοπό ή που κάνουν κάτι μαζί.

Του Εβραίου του ανατινάχτηκε η γυναίκα και το παιδί του σε μια αγορά από ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο. Τα μυαλά του μικρού του πιτσίλισαν το πρόσωπο. Το πλύναν βέβαια αλλά δεν...

Όλοι γύρω μας είναι κακοί. Σεξιστές. Παρανοϊκοί. Δυνάμει δολοφόνοι και βιαστές. Εμείς, οι καλοί, βρισκόμαστε πάντα στην σωστή πλευρά της ιστορίας και καλά θα κάνουν να μας φοβούνται.

Ένα ερώτημα που τίθεται κατά καιρούς, εντός και εκτός Ελλάδας, είναι το αν είμαστε αγεωγράφητοι.

Η Γάζα άραγε τι θα απογίνει; Τόπος βοσκής ή καλοκαιριάτικο θέρετρο των «φίλων» του ισραηλινού πρωθυπουργού (όπως έχουν άλλωστε απειλήσει); Προς το παρόν, παραμένει ένας τόπος μαρτυρίου για τους αμάχους...

Η στάση που κρατάμε απέναντι στα βιβλιοπωλεία, στους μη αλυσιδωμένους κινηματογράφους, στα μικρά καφέ κ.λπ. είναι στάση ζωής, τοποθέτησης. άποψης και οπτικής. Κάτι χάνεται – όποιος δεν το νιώθει αυτό...

Ήδη έχει παραχθεί υλικό βίας για την επόμενη τριαντακονταετία. Με όλα όσα συμβαίνουν δημιουργούνται τα επόμενα ραντεβού θανάτου, οι επόμενοι φόνοι, τα επόμενα αίσχη και τραγωδίες. Οι νέοι άνθρωποι στοιβάζονται στο όνομα...