Βάζω κράνος, φόρμα εργασίας, φακό κεφαλής, ακουστικά και στρίβω τσιγάρο. Σήμερα δεν έχει ένα τραγούδι της ημέρας, έχει πολλά. Μπαίνω βαθιά μέσα στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας για να φτιάξω μια λίστα φίνα, να τη χαρίσω στον καλό μας τον εΓδότη κι εργοδότη, μπας και του φτιάξω το κέφ’.
Χάνομαι για λίγο στα παλιά. Κάνω μια περατζάδα από τις επιθεωρήσεις του ’30 και του ’40 κι ύστερα παρκάρω για ώρες στο σατιρικό τραγούδι της Μεταπολίτευσης. Ανδρεάδης, Λογοθέτης, Κιουρκτσόγλου και αργότερα φυσικά και ο Χάρρυ Κλυνν. Τότε ήταν που ο κόσμος ήθελε να γελάσει περισσότερο νομίζω, χωρίς να φοβάται πια μην του πέσει όλη η λογοκρισία στο κεφάλι. Η χούντα, βλέπεις, δεν είχε χιούμορ.
Έρχομαι στα πιο σύγχρονα. Θυμάμαι κάποια, προσθέτω κι αφαιρώ άλλα. Δύσκολο εγχείρημα. Η εξόρυξη χρυσού κρατάει ώρες, τρακάρω σε όλα τα μεγάλα ονόματα, χαιρετώ με ένα νεύμα τον Αδαμαντίδη και το Πλοκάμι του Καρχαρία, με ένα κλείσιμο ματιού τον Τερλέγκα και τους Χατζηφραγκέτα, με μια χειραψία τον Μηλιώκα, τον Σταρόβα, τον Πουλικάκο και τον Λουκιανό και με μερικές βαθιές υποκλίσεις τον Μιθριδάτη και τον Σπύρο τον Γραμμένο τον αγαπημένο. Δάκρυα κυλάνε (ευτυχώς σήμερα απ’ το γέλιο) και γίνονται σταλακτίτες στο μάγουλό μου, μιας και είμαι ακριβώς κάτω από το ανοιχτό έαρ κοντίσιον που καίει υπερωρίες. Στο ενδιάμεσο φτιάνω δελτία τύπου, τοστάκια για να αντέξω την σκληρή κατάβαση στα άδυτα της μουσικής και σηκώνω και μερικά τηλέφωνα. Αυτό το παιχνίδι θα μπορούσα να το παίζω για πάντα. Τι να κάνεις; Αναδουλειά. Αν σκρολάρετε λίγο με τον δείκτη, θα βρείτε τα αποτελέσματα της σοβαρής (και κραυγαλέα υποκειμενικής) κοπιώδους αυτής εργασίας μου, για τα πιο αστεία τραγούδια της ελληνικής μουσικής.
Επειδή όμως έχουμε κι άλλες δουλειές, τελικά αποφάσισα να αφήσω απ’ έξω τραγούδια που είναι αστεία ΑΚΟΥΣΙΩΣ. Κάτι «Κι είχε ένα φεγγάρι σαν κομμένο νύχι, άλλο να σ’ το λέω κι άλλο να σου τύχει», κάτι «Από εδώ η γυναίκα μου κι από εδώ το αίσθημά μου» κόβονται. Θα απαριθμήσω παρακάτω, με τυχαία σειρά, 10 τραγούδια (συν 2 bonus tracks) που όντως γράφτηκαν με χιουμοριστική διάθεση κι είναι κατά την ταπεινή μου άποψη τα πιο αστεία. Άσματα-αντίδοτα στον πόνο. Άιντε να πεθάνει η σοβαροφάνεια και να σκάσει κάνα γέλιο το πικραμένο το χειλάκι μας. Αχ ζωή. Άλλους τους ανεβάζεις, κι άλλους… Όλα καλά παιδιά. Η μουσική και το χιούμορ είναι τα μόνα μας γιατρικά. Εμπρός γενναίοι μου.
Υ.γ. Μην αρχίσετε τα «και ξέχασες και το ’να, και ξέχασες και τ’ άλλο». Είπαμε, η λίστα είναι κραυγαλέα υποκειμενική, μην τα ξαναλέμε.
Διανυκτερεύον φαρμακείο
Στίχοι: Μάκης Παπαδημητρίου
Μουσική και ερμηνεία: Σπύρος Γραμμένος
Για την παράσταση «Πέτρες στις τσέπες του»
Ξεκινάω με το πιο σύγχρονο της λίστας και προσκυνώ την ατόφια καφρίλα. Το λατρεύω και επιτέλους μου δίνεται η ευκαιρία να το γράψω και δημόσια. Γελάω ακόμα, από τότε που το πρωτοάκουσα. Ο πρωταγωνιστής έχει πάθει ψύξη στον αυχένα και ψάχνει στη νύχτα της Αθήνας έναν γιατρό, ένα φαρμακείο, μια κάποια ανακούφιση στο αυχενικό του. Και βρίσκει φαρμακείο ΑΝΟΙΧΤΟ και που μάλιστα πουλάει και ΚΟΛΑΡΑ. Βέβαια ο Γραμμένος το τραγουδάει λιγάκι ανορθόγραφα κι εγώ το ακούω μόνο με Ω-μέγα. Τα λέει κι έτσι ωραία ο Σπύρος και δεν ξέρεις τι να κάνεις, να γελάσεις ή να ξεντυθείς.
«Σ’ αγαπώ που ’χεις κολάρα, σ’ αγαπώ που ήσουν εκεί. Σ’ αγαπώ που ’χεις κολάρα, σ’ αγαπώ που είσαι ανοιχτή.»
Ουγκαγκα μπουμ μπουμ
Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης & Χάρρυ Κλυνν
Μουσική: Γιώργος Κριμιζάκης
Ερμηνεία: Χάρρυ Κλυνν
Ο τεράστιος Χάρρυ Κλυνν ανάμεσα σε όλα, μας χάρισε κι αυτό το ΕΠΟΣ. Ένα τραγούδι για τις απαντήσεις που περιμένουμε και δεν μας έρχονται ποτέ (ούτε απ’ τους γονείς, ούτε απ’ τους δασκάλους, ούτε απ’ τα αφεντικά). Κι έτσι μαθαίνουμε όλοι τις υπεκφυγές και γινόμαστε μάστορες κι εμείς με τη σειρά μας. Εντάξει, θα μπορούσε να γίνει μια ξέχωρη λίστα μόνο για τον Χάρρυ Κλυνν και θα ήταν εξίσου διασκεδαστική, αλλά στην προκειμένη επιλέγω αυτό γιατί με θυμάμαι να γελάω πιτσιρίκι και μου πατήθηκε το κουμπί του συναισθήματός μου.
«Μου λέγαν οι δασκάλοι στο σχολειό πως για να μάθω πρέπει να ρωτώ. Ρωτώντας παίρνει βόλτες το μυαλό σου το αργό και ρώταγα συνέχεια κι εγώ. Τι, πώς και πού και ποιος και πότε κι όταν και γιατί και μου ’λεγαν τραβώντας μου το αυτί Ουγκαγκα μπουμ μπουμ χι γκαπα γκουμ μπιρλι γκαγκα αουγκιγκι αουγκιγκι μπαγκαλα γκαουγκα γκα».
Τσοπάνης (Ποιμενικό Ροκ)
Στίχοι, Μουσική, Ερμηνεία: Γιάννης Μηλιώκας
Είναι πράγματι περίεργο που, όταν μιλάμε για την ελληνική μουσική των ’80s, όλοι θυμόμαστε αμέσως τους Κατσιμιχαίους και τον Παπάζογλου αλλά ξεχνάμε τον μοναδικό Μηλιώκα. Απρισιέσιο εδώ και τώρα στον σατιρικό, αγαπημένο Μηλιώκα με τις βουβάλες του και με τα ωραία του. Ας ακούσουμε άλλη μια τον τσοπάνη (ερμηνεία, μουσική, στίχοι…κέντημα.)
«Ιφτά γιλάδια κι ένα στρέμμα πώλησα κι πήρα μια κουρσάρα απού πιτάει
στην τράπιζα κομπόδιμα κατάθισα κι έχ’ η ψυχή μου ό,τι ζητάει.
Κολώνια ζιβανσί κι στα ποδάρια μο κι ρούχα ιυρωπαϊκά φουράου
ας είν’ καλά τα αρνιά κι τα γιλάδια μο μι τα κορίτσα να καλοπιρνάω.»
Οι καρατζόβες κι η κοινή
Στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Βασίλης Νικολαΐδης
Ο Βασίλης Νικολαΐδης μάς έχει κεράσει πολύ γέλιο. «Οδός Σανταρόζα», «Ιάπωνες», «Υ.Γ. Δεν είμαι εγώ» και φυσικά αυτό εδώ το διαμάντι. Είναι ναύτης, κρύβεται σε ένα πορνείο για να αποφύγει τους καρατζόβες, δηλαδή τους στρατονόμους του Ναυτικού –τι σύμπαντα μας έχει χαρίσει αυτός ο άνθρωπος– και…η συνέχεια στο link. Πολύ γέλιο, χωρίς καμία φτήνια, ο ακριβός μας.
«Με καλούνε μα αρνούμαι να ενδώσω, καρατζόβες και ναυτάκια και κοινές, κι όταν σπάω τη νηστεία μια στο τόσο, βράζω φίλους, τηγανίζω ποιητές».
Ο αγλέορας
Στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Δημήτρης Σταρόβας
Ένα απ’ τα πιο αστεία καψουροτράγουδα, που και ανήκει στην κατηγορία αλλά και τη σατιρίζει. Ο ερωτοχτυπημένος πρωταγωνιστής είναι τόσο θλιμμένος που θέλει να φάει τα σάντουιτς όλου του κόσμου. Ρισπέκτ. Όλοι το έχουμε πάθει, κανείς δεν το ’κανε τραγούδι. Αγαπημένος Δημήτρης Σταρόβας, στα χέρια του τα πάντα γίνονται ξεκαρδιστικά.
«Έφυγες χθες και με πλήγωσες άδικα και πήρα σβάρνα μες τη νύχτα τα φαγάδικα κι άρχισα κι έτρωγα και κόντευα να σκάσω σε μια προσπάθεια εσένα να ξεχάσω. Για σένα θα φάω τα σάντουιτς όλου του κόσμου γιατί ήσουν εσύ η ζωή μου το φως μου κι αν τα όνειρα που χα για σένα τ’ αφήσεις μετέωρα ε τότε να ξέρεις θα φάω τον αγλέορα»
Αχ, Μαρί
Συνθέτης: Κωνσταντινίδης Γρηγόρης
Στιχουργός: Δραγάτσης Αιμίλιος
Ερμηνεία: Ζαζά Μπριλλάντη
Γραμμένο το 1927. Για μια γυναίκα-φωτιά, τη Μαρί, κόρη φούρναρη, που όπου και να πάει ξετρελαίνει τους άντρες, ασχέτως καταγωγής, τάξης και ηλικίας. Χρειάζεται ερμηνεία σοβαρή, υποκριτική δεινότητα, μιμητικό ταλέντο και τσαχπινιά. Το έχουν πει πολλές κατά καιρούς, αλλά όχι και όλες εντελώς πετυχημένα.
«Πηγαίνω στα κονσέρτα, στα ντάνσιγκ στα σαλόνια
στην αριστοκρατία μα και εις την Ομόνοια
κι όταν ξεμπερδέψω που λες απ’ τους δικούς μας
πηγαίνω και μια βόλτα… απ’ τους συνοικισμούς μας
Κι έτσι στον κάθε μαχαλά
μου λεν κι εκείνοι σιγανά
Αχ κουζούμ
εσύ μπε κάνεις γιά ντουλάπι
αχ γιαβρούμ, τον άντρα φτιάνεις τάσκεμπάπι
αχ κουζούμ, αμάν γιαβρούμ
εσύ κάνεις γιά ντώτεκα χανούμ
Αχ κουζούμ
ψευτόγλου είνε τα φιλιά σου
αχ γιαβρούμ
ντημοπρατήριο το καρντιά σου
αχ κουζούμ, αμάν γιαβρούμ
εσύ μπε είσαι για το γιουσουρούμ»
Το σεξ
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Ερμηνεία: Γιώργος Μαρίνος
Ύμνος! Να το λέει ο τεράστιος ο Μαρίνος και να τρίζουν και τα πεζοδρόμια απ’ το γέλιο. Ήταν το 1991 και όχι, δεν ήταν αυτονόητο να τραγουδάει κάποιος με αυτόν τον τρόπο για το σεξ. Και ενώ είναι αστείο φυσικά, είναι ταυτόχρονα και πολύ σοβαρό. Ασχέτως που οι περισσότεροι το έμαθαν από την διασκευή που του έκαναν τα Ημισκούμπρια, η πρώτη εκτέλεση έχει άλλη χάρη. Μιλάμε για μεγάλη χάρη, όχι αστεία. Από το «Αυτός, Ο Γιώργος», με Κραουνάκη και Νικολακοπούλου στα καλύτερά τους («και πότε δεν είναι;» θα μου πεις).
«Και είναι εκείνο που σε άγει και σε φέρει, την ώρα που γουστάρεις κάποιος να σου βάλει χέρι. Κι όποιος κάνει, ότι καλά το ξέρει, δεν τα ‘χει καταφέρει ποτέ στο τελικό. Και θυμάμαι και την Μαίρη από κάτω, που ’κανε στον γκόμενο φλογέρα και σπαγκάτο. Και του φώναζε Σκίσε μου το πάτο, την έστησα και φτιάχτηκα και ’γω κανονικά. Και μετά στο σπίτι με τον Τάσο το συμμαθητή που μου λέγε να του τον πιάσω και ‘γω του ’πα να με πιάσει εκείνος πρώτα και άνοιξε η πόρτα και μας έπιασε η μαμά. Γιατί το σεξ είναι μια άλλη ιστορία, δε θέλει σκευωρία, δεν είναι αγγαρεία, θέλει κράση και καλή κυκλοφορία, είναι ακροβασία, δεν θέλει ταραχή»
Άσε Τον Ουρακοτάγκο
Στίχοι – Μουσική: Ημισκούμπρια (Δημήτρης Μεντζέλος / Μιθριδάτης Χατζηχατζόγλου)
Και τώρα που θυμήθηκα τα Ημισκούμπρια, πρέπει οπωσδήποτε να προσθέσουμε τον Ουρακοτάνγκο στη λίστα! Μετά την έλευσή τους τη δεκαετία του ’90, η Hip Hop σκηνή δεν ήταν ποτέ η ίδια. Μάστορες της καφρίλας, της σάτιρας και της ρίμας. Αντί να τα χώνουν…τα χώνουν, αλλά με χιούμορ. Η τρελή θραύση των Ημίζ είναι μέχρι σήμερα χαραγμένη στη μνήμη των μιλένιαλς και εγώ προσωπικά, δεν κάνω παρέα με άνθρωπο που να μην ξέρει απ’ έξω έστω κι ένα τραγούδι τους νεράκι (που λέει ο λόγος). Εδώ ο Μεντζέλος κι ο Μιθριδάτης αναπολούν μια γλυκιά σχέση που δυστυχώς χάλασε εξαιτίας ενός «ουρακοτάνγκου» (ή για την ακρίβεια ενός άξεστου και κάργα τριχωτού τύπου).
«Δεν μπορώ να το σηκώσω πια το βάρος της ευθύνης να μου λες ότι με θέλεις και στο τέλος να με φτύνεις. Τι σου έκανα, δεν ξέρω, λουλουδάκι του μπαχτσέ που φτιάχνω για εσένα τα καλύτερα σουξέ. Πότε ιλ, πότε Σακίλ, πότε βάτραχο στο γκριλ, πότε σκίσιμο στη φούστα να μ’ ανάβεις το φυτίλ’. Πότε Μπίλι τον Τερλέγκα, πότε Χόλινταίη Μπίλι πότε therapy και πότε το ελάφι του Αι Βασίλη. Κι ήμουν πάντα καθαρός και πλενόμουν στο μπιντέ. Θα μου πεις ¨χωράς εκεί;¨ ¨Έλα μου, έλα μου ντε!¨ Και σε είχα στα ώπα-ώπα, νταχτιρντί κι αμάν-αμάν κι εσύ μ’ άφησες στα κρύα του λουτρού για τον Ταρζάν.»
Kυτταρίτιδα
Μουσική – Στίχοι: Το πλοκάμι του καρχαρία
Ερμηνεία: Το πλοκάμι του καρχαρία feat. TUS
Rapcore από άλλο γαλαξία. Συνεργασία του πλοκαμιού με τον TUS – δηλαδή γουάου. Άπαιχτο πλοκάμι του καρχαρία για γερούς λύτες κι όπως λέει κι ένας φίλος ό,τι πιο αντι-φασαίικο σε ελληνική μουσική. Και μόνο για αυτό, μπαίνουν με φόρα στη λίστα. Οι παρακάτω στίχοι απλά δεν πιάνονται. Κι η προσπάθεια για δίαιτα; Άπατη προφανώς. Και klein mein.
«Αγαπώ την Πίτα Παν, το σαλάμι Zwan, για ν’ αδυνατίσω man έκανα το παν. Έχω φάει ban απ’ όλα τα bodyline, αλλά δεν με χαλάει ούτε καν, klein mein. Οι γονείς μου μου λένε: ‘’Κοιμήσου έξω, πιάνεις χώρο’’ Μια βραδιά στα Goody’s είχα φάει και το δώρο. Μου είπανε : ‘’Να τρως υγιεινά’’ και λέω : ‘’Γαμάτα’’, θα φάω ένα θερμοκήπιο σαλάτα.»
Γιαουρτάς
Μουσική: Ι. Πλωμαρίτη
Στίχοι: Ι. Κωνσταντινίδη
Πρώτη εκτέλεση: Περικλής Βάγιας
Ρεμπέτικο της δεκαετίας του ’60 που ξαναέφερε στο προσκήνιο ο Μπάμπης Γκολές. Γεμάτο με τους πιο ευφάνταστους πονηρούς υπαινιγμούς. Οι στίχοι είναι αληθινό διαμάντι. Τους παραθέτω ολόκληρους γιατί μέσα μου τουλάχιστον, το άσμα αυτό είναι ο νικητής και αξίζει να το χαρούμε σε όλο του το μεγαλείο. Δείτε τους και κλάψτε ελεύθερα, φίλοι μου. Πόσο μπροστά για τραγούδι του ’60:
«Γιαούρτι έχω πρόβειο, γιαούρτι αιωνόβιο
γιαούρτι με καϊμάκι
που τρώγουνε στα φανερά και στα κρυφά οι γόηδες
και φάγαν το κεφάλι τους μ’ αυτό οι τεντιμπόηδες*
Γιαούρτι έχω μάνα μου, ομορφονιά σουλτάνα μου
λίγο να δοκιμάσεις
και τότε καθημερνώς θα έρχεσαι μικρούλα μου
πότε να αδειάζεις τον κεσέ και πότε τη σακούλα μου
Γιαουρταααααααααάς
όλες μου φωνάζουνε, με γλυκοκοιτάζουνε,
η νια θέλει φρεσκότατο, η χήρα νοστιμότατο,
ο Λέλος το χωριάτικο, ο γέρος το μπαγιάτικο,
η ζωντοχήρα που πονά λαχτάρα έχει στα ξινά
κι οι ελεύθερες ορθά κοφτά αντί γιαούρτι γιαουρτά.»
*Εικάζεται ότι ο στίχος αυτός παραπέμπει σε περιστατικό γιαουρτώματος καθηγητή στην Πάτρα, παλαιότερα, από…τεντιμπόηδες, οι οποίοι εν τέλει συνελήφθησαν και τιμωρήθηκαν. Who knows?
Bonus Tracks:
1. «Κάπου την έχουμε πατήσει»
Στίχοι – Μουσική – Ερμηνεία: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Επειδή πόνεσε η καρδιά μου που δεν χώρεσε ο προσωπικός μου αγαπημένος, ο Λούκι, ας βάλω κι αυτό το τραγουδάκι που είναι γεμάτο μαθηματικές πράξεις και φτιαγμένο για να μας καίει τον εγκέφαλο και να μας θυμίζει ότι τις καθημερινές πρέπει να κοιμόμαστε από νωρίς, σαν καλά παιδιά, για να βρίσκουμε πάρκινγκ στην Κυψέλη. Τι εφευρετικός συνθέτης, στιχουργός, άνθρωπος ήταν ο Λουκιανός!
«10 – 5 – 5, 6/2+8 20 φορές το 15, 11+7 18 σύνολο 16, όλα είν’ εντάξει ώρα να φάω και να κοιμηθώ. Αν κοιμηθώ νωρίς θα σηκωθώ νωρίς θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς αν κοιμηθώ αργά, θα σηκωθώ αργά κι όταν θα ψάχνω για θέση θα ’ν’ αργά.»
2. Επιστροφή στη Κνίτισσα vol. 2
Στίχοι – Μουσική – Ερμηνεία: Χατζηφραγκέτα
Επειδή πόνεσε η καρδιά μου που δεν μου χώρεσαν στη δεκάδα ούτε οι Χατζηφραγκέτα, δίνω μπονουσάκι το απόλυτο «Επιστροφή στη Κνίτισσα 2», έτσι για να κλείσουμε γλυκά τη λίστα μας.
«Μόνο για σένα η γη γυρίζει, μόνο για σένα παίρνω ναρκωτικά, μόνο για σένα να συνθέτω αξίζει, μόνο για σένα βγάζω δίσκο ξανά. Μόνο για σένα στην πορεία παρών ντύνομαι κνίτης, σε θέλω ακόμα, σέβομαι το αριστερό σου παρελθόν μα για μια νύχτα ξέχνα το κόμμα.
