Έχουμε συνηθίσει καθημερινά να καταιγιζόμαστε από δυσάρεστες ειδήσεις. Στην τηλεόραση, στο διαδίκτυο. Παντού. Φτώχεια, ανέχεια, πόλεμος, πλημμύρες, σεισμοί, βιασμοί, περιστατικά βίας και δολοφονίες. Κυρίως αυτά προβάλλονται και ακούγονται. Συμβαίνουν μόνο αυτά όμως;
Έχουμε κουραστεί να ακούμε διαρκώς για ειδήσεις που άνθρωποι κάνουν κακό σε ανθρώπους. Γονείς σε παιδιά, δάσκαλοι, σύντροφοι, σύζυγοι. Σε όλον τον κόσμο, όχι μόνο εδώ. Έχουμε γίνει τόσο καχύποπτοι και απόμακροι. Φοβόμαστε τόσο πολύ τους αγνώστους στον δρόμο, στο μετρό, στη δουλειά και πολλές φορές τους αντιμετωπίζουμε ακόμη και με απέχθεια. Οποιοσδήποτε μας προσεγγίζει για το οτιδήποτε, μας τρομάζει, ακόμη κι αν απλά θέλει να μας κάνει μια ερώτηση για οδηγίες στον δρόμο. Έχουμε γίνει τόσο δύσπιστοι και απόλυτοι στην σκέψη πως όλο αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Λες και μόνο κακό προξενούν οι άνθρωποι. Δύο γεγονότα των τελευταίων ημερών, ωστόσο, έρχονται να ανατρέψουν αυτήν την στρεβλή πεποίθηση περί αγριότητας και «καθολικής» βιαιότητας των ανθρώπων.
Στην Βενεζουέλα στις 24/6 δύο μεγάλοι σεισμοί σημάδεψαν την χώρα και άφησαν πίσω δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται και εγχώριες ομάδες κινητοποιήθηκαν αμέσως να βοηθήσουν και συνεχίζουν αδιάκοπα το έργο διάσωσης των εγκλωβισμένων ανθρώπων. Πολλά κράτη του εξωτερικού έσπευσαν να στείλουν βοήθεια και ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός έστειλε δύο κλιμάκια –ως μια πράξη κοινωνικής συνεισφοράς και ανθρωπιάς– για έρευνα, διάσωση και κάλυψη των υγειονομικών αναγκών.
Στην Ελλάδα λίγες μέρες μετά, μια 75χρονη εγκλωβίστηκε στο μπαλκόνι του σπιτιού της μετά από πυρκαγιά που ξέσπασε στο σπίτι της. Ενώ προσπάθησε να βοηθήσει και να προστατεύσει τον εαυτό της, δεν τα κατάφερε και σύντομα μαζεύτηκε κόσμος από κάτω για να βοηθήσει. Ένας διανομέας έτρεξε πρόθυμος ζητώντας της να πηδήξει για να την πιάσει και να την σώσει. Τότε κοντά του έτρεξαν κι άλλοι και η γυναίκα πήδηξε και αφού την έπιασαν, κατάφερε να απεγκλωβιστεί και να σωθεί. Η ίδια τρομαγμένη και σοκαρισμένη, εξέφρασε, ύστερα, την ευγνωμοσύνη της για την βοήθεια και την διάσωσή της από εκείνους τους ανθρώπους που έπραξαν χωρίς προσωπικό όφελος, αυθόρμητα και έγκαιρα πριν και χωρίς την πυροσβεστική.
Αυτές οι δύο ειδήσεις και όχι μόνο, αποτελούν απόδειξη και παραδείγματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Ναι, καθημερινά ακούμε για περιστατικά που άνθρωποι κάνουν κακό ο ένας στον άλλον, ωστόσο δεν συμβαίνει μόνο αυτό. Πέρα από το κακό, ο άνθρωπος έχει τόσο καλό μέσα του. Ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπο, βοηθά τους αγαπημένους του στην ανάγκη, συμμετέχει σε φιλανθρωπίες και συνεισφέρει όπως μπορεί. Άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Όσο μπορεί ο καθένας. Ξέρω δεν το κάνουν όλοι, αλλά είναι πολλοί οι αφανείς ήρωες που προσφέρουν και δεν το αναφέρουν, θεωρώντας το ως κάτι δεδομένο. Το κακό υπάρχει ακόμη, αλλά δεν καλύπτει το καλό. Υπάρχει ελπίδα τελικά.
