Κυκλοφόρησε από την Young το πρώτο studio album της Βρετανής καλλιτέχνιδας με το ψευδώνυμο John Glacier.
Πραγματικό όνομα και ηλικία παραμένουν ένα μυστήριο. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι έχει έδρα το Λονδίνο και ρίζες από τη Τζαμάικα. Και επίσης διαθέτει μια φωνή που κερδίζει όλο και περισσότερο το Βρετανικό κοινό και όχι μόνο.
Κυκλοφορεί τη μουσική της με το ψευδώνυμο John Glacier και από τα μέσα Φεβρουαρίου είναι στον αέρα το πρώτο της studio album, που αναμένονταν με ανυπομονησία από τους φαν της και όσους ακούν το είδος που χαρακτηρίζεται στην Αγγλία ως alternative hip-hop.
Τις λίγες μέχρι στιγμής κυκλοφορίες της Glacier, χαρακτήριζαν οι ενδοσκοπικοί στίχοι και οι πειραματισμοί με ατμοσφαιρικούς ήχους. Το Like a Ribbon παίρνει συνεχώς άκρως εκθειαστικές κριτικές, για όλα αυτά τα στοιχεία και όχι μόνο.
Ο ισορροπημένος συνδυασμός ραπ, μίνιμαλ κιθαριστικών riff και ηλεκτρονικών ήχων δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για ένα ταξίδι στον κόσμο της Βρετανής τραγουδίστριας. Όλα αυτά, με την ατμόσφαιρα της underground σκηνής του Λονδίνου στο φόντο.
Το αστικό τοπίο των μεγαλουπόλεων, όπως είναι η Αγγλική πρωτεύουσα, αντανακλά ταυτόχρονα χάος και ομορφιά. Η δεύτερη είναι λιγότερο ορατή σε επίπεδο καθημερινότητας είναι η αλήθεια, ωστόσο όσοι ζουν στα όρια του πολυπολιτισμικού μωσαϊκού που έχει δημιουργηθεί εκεί, μπορούν να τη δουν και να την εκφράσουν.
Η σύνθεση αυτή αποτυπώνεται στη μουσική της Glacier με τρόπο που συγχωνεύει τη λυρικότητα της ραπ με γκρουβάτες μπασογραμμές και breakbeats κατά βάση. Η ζεστασιά της φωνής της είναι το κερασάκι σε μια τούρτα που παίζει με τα όρια των μουσικών στυλ, σε ένα μίνιμαλ σχήμα που είναι στο πνεύμα της εποχής.
Η ίδια χαρακτηρίζει τον εαυτό της κατά βάση ποιήτρια. Οι στίχοι στα τραγούδια της περιλαμβάνουν έντονα το στοιχείο της προσωπικής αφήγησης. Σε αυτή της τη δουλειά, έρχονται περισσότερο στο προσκήνιο θέματα όπως η απώλεια, η προσωπική αναζήτηση και τα θέματα ταυτότητας.
Κριτικές όπως του Pitchfork και του Guardian αποθεώνουν το δίσκο, κάνοντας λόγο για «μια από τις πιο συναρπαστικές φωνές του Λονδίνου», με ικανότητα να εκφράζει «ακατέργαστα συναισθήματα» μέσα από ένα ξεχωριστό, δικό της πρίσμα.
Εν έτει 2025 τα όρια μεταξύ των ειδών της μουσικής μοιάζει να «θολώνουν» όλο και περισσότερο, ιδιαίτερα από τις δουλειές δημιουργικών καλλιτεχνών που προσπαθούν να μην ορίζουν την μουσική ταυτότητά τους στο πλαίσιο ενός genre, εξερευνώντας νέες οδούς και μονοπάτια που θα τους δώσουν διέξοδο και χώρο για έκφραση.
Έτσι και η Glacier, με αφετηρία τους underground ήχους και την ατμόσφαιρα του Λονδίνου, αποτυπώνει ηχητικά το πνεύμα της εποχής, με δόσεις ραπ και ηλεκτρονικών soundscapes. Kυρίως όμως, το πετυχαίνει με τον μοναδικό αφηγηματικό τρόπο που χρησιμοποιεί την υπέροχη φωνή της.
