Το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου μία πολύ όμορφη και ξεχωριστή βραδιά έρχεται στο Φεστιβάλ Ρεματιάς, με μία εσάνς εντοπιότητας.
Η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων του Δήμου Χαλανδρίου, συναντά τους σολίστ (Δημήτρης Σιδερής – όμποε, Νίκος Δημαράς – τρομπέτα, Νίκος Χατζηελευθερίου – κιθάρα και υπεύθυνος για την επιμέλεια και την οργάνωση της Ορχήστρας Νέων) της Δημοτικής Φιλαρμονικής του Χαλανδρίου. Δεν θα μπορούσαμε λίγες μέρες πριν ανέβουν στη σκηνή του αγαπημένου θεάτρου Ρεματιάς –το καλλιτεχνικό τους σπίτι, όπως οι ίδιοι αναφέρουν– να μην κάνουμε μία σύντομη συζήτηση μαζί τους, όπως και με τον μαέστρο Κώστα Ιωαννίδη. Όπως θα καταλάβετε από τη συνέντευξη, όλοι τους «γέρνουν» με έναν γλυκό, ιδιαίτερο και πολύπλευρο τρόπο πάνω στη μουσική και την εφοδιάζουν με περιεχόμενο ευρύτερο από την απλή εκτέλεση μίας παρτιτούρας.
Τους ευχαριστούμε πολύ και για τη συνέντευξη αλλά και για τον τρόπο που προσεγγίζουν την τέχνη τους.
Πότε και με ποια αφορμή δημιουργήθηκε η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Χαλανδρίου;
Νίκος Χατζηελευθερίου: Το εγχείρημα ξεκίνησε το 2017 με ένα επιτυχές διετές πρόγραμμα συνεργασίας με την ήδη υπάρχουσα Underground Youth Orchestra. Από το 2019 πέρασες στις μουσικές-εκπαιδευτικές δράσεις της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Χαλανδρίου. Αφορμή στιγμιαία δεν υπήρξε. Η πόλη φέρει μια σημαντική ιστορική κληρονομιά στην πνευματική-καλλιτεχνική κίνηση. Η Δημοτική αρχή το ενστερνίστηκε. Ο αείμνηστος Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Σέργιος Γκάκας συνέλαβε με ευκολία (όπως και σε μια σειρά άλλων προκλήσεων) τη δυναμική και προοπτική του εγχειρήματος και το στήριξε ζεστά και κυρίως αποτελεσματικά.
Τι σημαίνει για έναν νέο μουσικό να συμμετέχει σε μια συμφωνική ορχήστρα που ανήκει στον ίδιο του τον Δήμο;
Κώστας Ιωαννίδης: Το Χαλάνδρι και ο Δήμος μας στηρίζει πάντα τέτοιες δράσεις πολιτισμού, και είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς! Είναι ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο που στις μέρες μας όλο και περισσότερα παιδιά ασχολούνται με τις τέχνες και τον πολιτισμό μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε. Η Τέχνη-Επιστήμη της μουσικής καθώς και όλες οι τέχνες ανοίγουν τους ορίζοντες και το μέλλον για τη νέα γενιά.
Νίκος Χατζηελευθερίου: Αν σε κάτι διαφέρει αυτή η Ορχήστρα Νέων από τις άλλες, είναι ότι οι νέοι μουσικοί εδώ, δεν αισθάνονται περαστικοί και αναλώσιμοι. Είναι «δική τους η Ορχήστρα». Είναι το συγκρότημά τους. Η ορχήστρα της παρέας τους, της γειτονιάς/πόλης/περιοχής τους.
Πόσο διαφορετική είναι η εμπειρία της ομαδικής μουσικής σε σχέση με την ατομική μελέτη στο ωδείο ή στο σπίτι;
Δημήτρης Σιδερής: Η ατομική μελέτη είτε στο σπίτι, είτε στο ωδείο κάνουν μεν το κάθε μουσικό καλύτερο στο ρόλο του σε ατομικό επίπεδο. Αλλά… Το κάθε ορχηστρικό σύνολο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, ο καθένας έχει τον ρόλο του. Μαθαίνουμε να πειθαρχούμε σε κανόνες, να ακούμε ο ένας τον άλλον και να συνεργαζόμαστε! Το σημαντικό και ο κοινός στόχος είναι το να αποδοθεί το κάθε έργο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Νίκος Δημαράς: Η μουσική είναι μια συναρπαστική ιστορία. Αλλά ακόμα και στον… Παράδεισο θέλεις παρέα. Δίνει οξυγόνο το μοίρασμα της μουσικής απόλαυσης!
Πώς διαμορφώνεται η ταυτότητα μιας νεανικής ορχήστρας όταν συνυπάρχουν παιδιά διαφορετικών ηλικιών και μουσικών επιπέδων;
Κώστας Ιωαννίδης: Παίζοντας με οποιοδήποτε αρχάριο ή βετεράνο, επαγγελματία ή ερασιτέχνη μουσικό, πάντα οι εμπειρίες που λαμβάνεις είναι αμέτρητες. Ο κάθε μουσικός είναι μια μοναδική προσωπικότητα με τα δικά του βιώματα. Η μουσική, πέραν της τεχνικής, είναι συναίσθημα. Αυτό είναι και το υπέροχο σε αυτή τη «συνεργασία» του μεγάλου συνόλου. Πολλές προσωπικότητες τις οποίες ο μαέστρος χαλιναγωγεί κάτω από την μπαγκέτα του έτσι ώστε να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα
Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι σολίστ, αν είναι 1ο ή 3ο βιολί ή 2ο φαγκότο ή 4ο κόρνο, ούτε αν θα χτυπήσει μόνο μια φορά το τριγωνάκι σε ένα κομμάτι. Η βαρύτητα που έχει κάθε μουσικός μπροστά στο αναλόγιό του είναι ακριβώς όμοια με των άλλων.
Μπορείτε να μας αναφέρετε δυο τρεις στιγμές της Ορχήστρας τις οποίες ξεχωρίζετε;
Δημήτρης Σιδερής: Στιγμές όπως η ώρα της προετοιμασίας (πρόβας), της πρώτης ανάγνωσης του κειμένου (παρτιτούρας)… Αν κοιτάξεις κάθε ένα μουσικό ξεχωριστά θα δεις διάφορες εκφράσεις:
-αγωνίας για το αν θα καταφέρει να φέρει εις πέρας το μέρος του (π.χ. επειδή είναι σε δυσκολότερο επίπεδο από την τεχνική του)
-της πρώτης απογοήτευσης όταν η πρώτη μελέτη δεν πάει τόσο καλά
-της ικανοποίησης έπειτα από μια καλή πρόβα
-αλλά και του χειροκροτήματος σε μια συναυλία και στην έναρξη αλλά και στο τέλος της που εκεί τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα (αμηχανίας, δικαίωσης, ανακούφισης κ.ά.)
Νικος Χατζηελευθερίου: Σπουδαία στιγμή ήταν το αφιέρωμα στον Νότη Μαυρουδή. Ο σημαντικός συνθέτης ζούσε στην πόλη και η οικογένειά του τη στιγμή του αδόκητου θανάτου του, πήρε την πρωτοβουλία να δωρίσει ένα σημαντικό ποσό (μαζεύτηκε στην κηδεία του, αντί στεφάνων) για την αγορά μουσικών οργάνων και εξοπλισμού για την Ορχήστρα.
Νίκος Δημαράς: Πολύ σημαντική επίσης, η περσινή συναυλία όπου η ορχήστρα έπαιξε ένα σπουδαίο σύγχρονο απαιτητικό έργο το «Stabat Mater» του Karl Jenkins σε συνεργασία με τη «Musica – Χορωδία των Φίλων της Μουσικής».
Η ορχήστρα, ως σύνολο, καλλιεργεί όχι μόνο μουσικές δεξιότητες αλλά και την αίσθηση συλλογικότητας. Τι παρατηρείτε εσείς σχετικά με αυτό;
Κώστας Ιωαννίδης: Παίζοντας με αυτά τα παιδιά αυτά, είδα στα πρόσωπά τους και τις δικές μου αγωνίες παίζοντας σε αντίστοιχη ορχήστρα στα πρώτα βήματα της επαγγελματικής μου πορείας. Προσωπικά με εξέπληξε ο σεβασμός τους, η επαγγελματική τους συνείδηση, καθώς και ότι περιμένουν να ακούσουν την όποια οδηγία από τον μαέστρο, να «κλέψουν» μια κίνηση, να ρωτήσουν και μάθουν το γιατί γίνεται έτσι, κ.λπ.
Δημήτρης Σιδερής: Είναι η αίσθηση της αλληλοστήριξης, διότι στην Ορχήστρα δεν αρκεί να είσαι μόνος σου «καλύτερος». Πρέπει να ανεβαίνει κι ο διπλανός σου για να φτάσεις στο αποτέλεσμα που θέλεις.
Αν μπορούσατε να παρουσιάσετε μία συναυλία οπουδήποτε, πού θα διαλέγατε;
Νίκος Δημαράς: Αν εννοείται κάποια σπουδαία αίθουσα, μπορώ να σας πω ότι δε μας λείπει κάτι ως μουσικοί της Φιλαρμονικης αλλά και της Νεανικής Ορχήστρας. Έχουμε παίξει… παντού. Από διαφορετική σκοπιά, θα θέλαμε να παίξουμε σε νεανικούς χώρους, θα θέλαμε να κάνουμε συναυλίες σε σχολεία αλλά και σε δομές με κοινωνικό ρόλο. Θα ήταν σημαντικό για τα νέα παιδιά να μάθουν ότι ως καλλιτέχνες να έχουν πολύπλευρο ρόλο απέναντι στην κοινωνία.
Ποια είναι τα όνειρα της ορχήστρας για τα επόμενα χρόνια;
Δημήτρης Σιδερής: Αρχικά να παίζουμε πάντα μουσική και να περνάμε όμορφα!
Να διπλασιαστεί και γιατί όχι να τριπλασιαστεί ο αριθμός των μελών της ορχήστρας μας με νέους ανθρώπους, οι οποίοι είναι εν δυνάμει συνάδελφοι!
Πώς βιώνετε τη συνεργασία με τη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων; Ήρθατε σε επαφή με καταστάσεις που σας εξέπληξαν, σας ενέπνευσαν, σας συγκίνησαν;
Κώστας Ιωαννίδης: Είναι απολαυστική η εμπειρία του να παίζεις με τη νέα γενιά μουσικών. Βλέπεις τη φρεσκάδα της νέας γενιάς και στα μάτια τους τη φλόγα να αποδείξουν ότι κι εκείνοι είναι «μέσα στο παιχνίδι».
Νίκος Δημαράς: Πάντα μαθαίνεις από τις νέες γενιές και οφείλεις να είσαι δεκτικός.
Αυτό που προσπαθούμε στη Συμφωνική Νέων στο Χαλάνδρι είναι να παραμείνει ΝΕΑΝΙΚΗ. Δε θέλουμε τα παιδιά να μιμούνται τους μεγάλους. Σεβόμαστε τη νεότητα!
Μοιραστείτε κάποιες σκέψεις σας για το γεγονός ότι η Ορχήστρα θα εμφανιστεί φέτος στο Φεστιβάλ Ρεματιάς, δηλαδή στο Φεστιβάλ του τόπου της;
Νίκος Χατζηελευθερίου: Το Θέατρο της Ρεματιάς είναι ένας υπέροχος χώρος.
Είναι και το καλλιτεχνικό μας σπίτι. Ειδικά ο Μαέστρος και οι δύο σολίστ –που συνομιλούμε– έχουν με τη Φιλαρμονικη μια τεράστια ιστορική πορεία σ’ αυτόν το χώρο. Τώρα την… κληρονομεί και η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων του Δήμου μας.
Η σύμπραξη σολίστ από τη Φιλαρμονική με τους νέους μουσικούς σηματοδοτεί μια οπτική κι ένα ορίζοντα που δείχνει το μέλλον.
