Δεν χρειάζεται να έχεις δει την ταινία για να μπεις…
Εδώ ακολουθεί σοβαρό σπόιλερ, αλλά είναι από τις περιπτώσεις που μπορείς να διαβάσεις άφοβα!
Ένα μαγαζί με ψυχή. Ένα σκηνικό ανεπιτήδευτα κινηματογραφικό. Εκεί όπου η μπάρα γίνεται καταφύγιο, η συνομιλία μουσική, και οι άνθρωποι… απλώς άνθρωποι. Κυρίες και κύριοι, καλωσορίσατε στο Jimmy’s Hall!
Το σημείο του είναι αναμφίβολα ατού: ψηλά στην Ιπποκράτους, εκτός της γνωστής και πολύβουης πιάτσας των Εξαρχείων. Από τα πρώτα μαγαζιά που άνοιξαν σε αυτή την πλευρά της περιοχής, κατάφερε να γίνει πιάτσα από μόνο του και αυτό σημαίνει πολλά! Το Jimmy’s έχει φανατικούς θαμώνες, κάτι καθόλου συνηθισμένο στις μέρες μας. Και καθόλου τυχαίο.
Εδώ η μπάρα δεν είναι μόνο έπιπλο, είναι κοινωνικό φαινόμενο. Σημείο μηδέν για την εξισορρόπηση ψυχής και ποτηριών. Το Jimmy’s Hall δεν αφήνει κανέναν μόνο – εκτός κι αν το επιθυμεί.
Στο Jimmy’s hall μπορείς να χαθείς στις σκέψεις σου για το μυθιστόρημα που θα ήθελες να γράψεις ή απλώς να χαζέψεις τη ζωή που περνά. Αν θες να το ζήσεις κινηματογραφικά, διάλεξε παράθυρο μπαίνοντας δεξιά πλάι στο αμπαζούρ. Αν είσαι πιο μποέμ, η θέση σου είναι στην μπάρα. Αν νιώθεις ότι σε πήραν τα χρόνια –ή αν δε βρεις στην μπάρα γιατί γίνεται ανάρπαστη–, υπάρχουν και τα χαμηλά τραπεζάκια. Κι αν προτιμάς να ρεμβάζεις και να νιώθεις σε άμεση επαφή με το αστικό τοπίο, τότε σίγουρα ανήκεις στα τραπεζάκια έξω. Α, και αν είσαι πρωινός τύπος, το Jimmy’s ανοίγει τις πόρτες του από νωρίς, με καφέ. Για τη λιγούρα: τοστάκια, σάντουιτς με φρέσκο ψωμί που μπορείς να τα γεμίσεις με ό,τι θες και φτιάχνονται επιτόπου, κι ένα γλυκό-έκπληξη για να κλείσει γλυκά η εβδομάδα.
Χαλαρή αντίσταση
Η μουσική είναι χαμηλή, όχι από φόβο για την ένταση, αλλά γιατί εδώ προέχουν οι κουβέντες. Είναι εντυπωσιακό το πώς ακόμα και σε ώρες αιχμής, στο Jimmy’s δεν επικρατεί ποτέ πανικός. Αυτό λέει κάτι και για τους ανθρώπους που το δουλεύουν, και για κείνους που το επισκέπτονται.
Είναι επίσης εντυπωσιακό, πώς ένα μαγαζί μπορεί, σχεδόν ασυναίσθητα, να βάλει τον δικό του ρυθμό, χωρίς να υποκύπτει στις ταχύτητες και τις προσταγές της εποχής. Δικαίως πρόκειται για νησίδα μέσα στην πόλη. Και αν όλα αυτά σας φαίνονται υπερβολικά, απλώς θυμηθείτε πόσες φορές μία έξοδος σε ένα ανθρώπινο μαγαζί, σας έκανε τόσο καλό που ξυπνήσατε την επόμενη ελαφρύτεροι, με άλλη διάθεση. Τα μπαρ, ως σημεία κοινωνικοποίησης –και καλοπέρασης φυσικά– , μπορούν να επιτελέσουν περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε.
Το Jimmy’s Hall είναι ένα από τα τελευταία μέρη της πόλης όπου μπορείς να είσαι απλά ο εαυτός σου. Να σε φωνάζουν με το μικρό σου όνομα, να αφήνεις το άγχος στην είσοδο και να βρεις μια καρέκλα να ξαποστάσεις από τον καθημερινό αγώνα.
Μια σταθερά σε καιρούς ταχύτητας
Καθώς η Αθήνα αλλάζει με ταχύτητα reel, το Jimmy’s Hall παραμένει σταθερό. Όχι από πείσμα, αλλά από χαρακτήρα. Σταθερά λοιπόν θα βρεις καφέ, πεντακάθαρα και οικονομικά ποτά με όχι βαρετά τραταρίσματα-συνοδευτικά και ειλικρινή χαμόγελα. Απλά, χωρίς φανφάρες, χωρίς υπερβολές.
Τελική σκέψη (ή πρώτη δικαιολογία για να πας)
Δεν θα πω το τετριμμένο «δεν είναι απλώς ένα μπαρ»· για την ακρίβεια είναι ο ορισμός του μπαρ (παρόλο που έχει καφετιέρα): ένας τόπος όπου οι άνθρωποι συναντιούνται, συνομιλούν, συμπάσχουν, και όλα αυτά συν-πίνοντας.
Στην υγειά μας. Και στους ωραίους ανθρώπους που κάνουν τα στέκια… στέκια.
Fun facts*
*«Jimmy’s Hall»: ταινία του Κεν Λόουτς, του 2014
*Κλείνουμε το φως της τουαλέτας όταν βγαίνουμε, γιατί τυφλώνει όσους κάθονται στα πλησίον τραπεζάκια – στο σπίτι μας το αφήνουμε αναμμένο;
*Προσπαθήστε να διαβάσετε την επιγραφή στην πόρτα της τουαλέτας ή το πρωί, ή το βράδυ, αλλά σίγουρα πριν το τρίτο ποτό…
