Είτε στον υπολογιστή, είτε στο real γραφείο μας, τα ατάκτως εριμμένα (ή έστω τα προσεκτικά οργανωμένα) αρχεία, βιβλία, αντικείμενα, εικόνες και τα συναφή μπορούν να προδώσουν μερικά πραγματάκια για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά μας. Τι, όχι;
Καθάρισα πρόσφατα το γραφείο μου και αμέσως κάθισα να απολαύσω την οπτική ηρεμία. Πέταξα χαρτιά, μοσχοβόλισα την επιφάνεια με καθαριστικό μαντηλάκι άρωμα λεμόνι, οργάνωσα λίγο μολύβια και στιλό, καθάρισα το τασάκι του γραφείου. Έγραψα κάτι – μου φάνηκε μέτριο. Μπα, το γραφείο μου, την επιφάνεια εργασίας μου, την προτιμώ επιμελώς ατημέλητη. Όχι χάος απόλυτο και σκόνη, αλλά αυτό το απαστράπτον δεν μου πάει. Μου αρέσει να το καθαρίζω δυο τρεις φορές το μήνα και τις περισσότερες μέρες να έχω να απολαμβάνω τη δημιουργική ακαταστασία του χώρου: τα post-it, τα σημειώματα, τα τετράδια ανοιγμένα τριγύρω, το βιβλίο της εκάστοτε εβδομάδας… Όσο για την επιφάνεια εργασίας του λάπτοπ μου, τη θέλω πιο φροντισμένη. Λίγοι φάκελοι, προσεκτικά βαπτισμένοι: οι φωτογραφίες, τα παλιά κείμενα, τα μουσικά αρχεία. Τέλος πάντων. Είπα να ρωτήσω μερικούς ανθρώπους σχετικά με τη δική τους προτιμώμενη επιφάνεια εργασίας: είτε αναλογική, είτε ψηφιακή.
Αυτό είναι το πρώτο μέρος από ένα θέμα που θα έχει και συνέχειες. Πάμε μια βόλτα από τις επιφάνειες εργασίες αγαπημένων μας ανθρώπων.
Κυριάκος Αθανασιάδης, συγγραφέας
Δεν χρειάζονται πολλά. Ο κάδος, ένα φόλντερ με άλλα φόλντερ μέσα του, τα αρχεία που δουλεύεις αυτές τις μέρες… Αυτά. Και βέβαια η Ντέμπι.
Χάρις Β, advertising manager, συγγραφέας
Η επιφάνεια εργασίας μου συγυρίστηκε για τη φωτογραφία, όμως μόνιμα σφύζει από καφέδες, post its και τελείως δυσανάγνωστες γραπτές σημειώσεις. Πάντα φροντίζω να έχει και ένα μυθιστόρημα – που αν και ποτέ δε θα διαβαστεί στο γραφείο, είναι εδώ για συναισθηματική υποστήριξη!
Thrafia, εικαστικός
Εδώ ξεκινάει το πρωινό μου, διαλέγω τα χρώματα και μια κόλλα χαρτί.
Και παίζω ζωγραφίζοντας να κάνω εικόνα μία ιδέα, να κάνω ορατή μια στιγμή φευγαλέα…
Νάσια Τσουκαλά, εκπαιδευτικός
Η εικόνα το desktop μου κάπως έτσι… Αποθηκευμένα πρόχειρα στην επιφάνεια εργασίας τα της «επικαιρότητας», της κάθε επικαιρότητας, που καταλήγει πάντοτε κειμήλιο. Αποθηκευμένα πρόχειρα για να τα θυμάμαι και να τα έχω εύκαιρα, γιατί «ξέρω εγώ». Άσε δε που δεν ξέρω κάθε φορά και πού να τα εντάξω στον κάθε υποφάκελο. Δύσκολο πράγμα η κατηγοριοποίηση. Έτσι, μια καλή λύση στην επιφανειακή αποθήκευση είναι η ψευδαίσθηση τακτοποίησης σε ένα συγυρισμένο, αμπαλαρισμένο –φρέσκο σαφώς– folder με τίτλο «folder» ή στο τσακίρ κέφι «ΝΑΣΙΑ» ή «ΔΙΑΦΟΡΑ», εάν δεν βαρεθώ να κάνω switch το πληκτρολόγιο.
Ιάσονας Κουτούφαρης-Μαλανδρίνος, δικηγόρος, ερευνητής
Όταν αντικρίζω το χάος του γραφείου μου, θυμάμαι τους στίχους του Αλεξανδρινού: «Την εργασία μου την προσέχω και την αγαπώ. […] Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ’ τη δούλεψή της».
