ΑΠΟΨΗ

Η εφημερία στο Γεννηματάς την Πέμπτη (4/12) ξεκινούσε στις 14:30. Στις 15:00 ήμουν κι εγώ εκεί κρατώντας ανά χείρας το «νουμεράκι» μου, το 115, που θα με συντρόφευε για τις...

Θα έχετε ακούσει για την υπερπαραγωγή του Christopher Nolan που είναι στα σκαριά και θα προβληθεί στις οθόνες μας κάπου μέσα στο 2026. Κι αν όχι, με χαρά το γράφω...

Τη μορφή της Νάντιας Βαλαβάνη την πρωτοσυνάντησα όχι ως δημόσιο πρόσωπο, αλλά ως αφήγηση της φιλολόγου μου Μαίρης Αργυροπούλου στο Ηράκλειο Κρήτης, που μιλούσε για εκείνη σαν να επρόκειτο για...

Η ιστορία της προτομής του Μάνου Χατζιδάκι —μια ιστορία που θα έπρεπε να είναι απλή, ευγενική, σχεδόν τελετουργική— κατέληξε να γίνει η πιο χαρακτηριστική αλληγορία του πώς η ιδιωτική ψυχολογία...

Τον Σαββόπουλο είτε τον γουστάρεις είτε δεν τον γουστάρεις. Να τον γουστάρεις κατά τμήματα, τεμαχίζοντάς τον, είναι μια κάποια λύσις για να δικαιολογήσεις το όποιο αφήγημά σου.

Καθημερινή σκηνή σε παιδική χαρά. Ένα παιδάκι, από την αρχή που αναπτύσσει μια σχετικά αυτόνομη κίνηση, από όταν αισθάνεται ικανό να στηριχτεί, έστω για λίγο, στις δικές του δυνάμεις, ενθουσιάζεται...

Δουλεύοντας ως δάσκαλος τα τελευταία χρόνια, είχα τη χαρά να πειραματιστώ παρέα με παιδιά πάνω στη δημιουργία έντυπης εφημερίδας και στην παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών. Για μένα, η παρουσία των μέσων...

Η κοινωνία, ως ζωντανός οργανισμός σχέσεων, συνοχής και εμπειριών, υπήρξε πάντα ένα φυσικό σχολείο. Μια ανοιχτή τάξη χωρίς τοίχους, όπου οι άνθρωποι, ιδίως τα παιδιά, διδάσκονται τη ζωή όχι μόνο...

Δεν ξέρω, γράφοντας τις γραμμές αυτές, αν και κατά πόσον το θέμα της, ανύπαρκτης πλην περίφημης, «woke ατζέντας» είναι στην καρδιά της επικαιρότητας.

Γεώργιε Σταυρόπουλε σε ευχαριστούμε! Αναπαύσου εν ειρήνη.