ΜΙΚΡΗ ΦΟΡΜΑ

Φουμάρoντας τσιγάρο τα πρωινά, στην πέτρινη κομψή μάντρα, στο κέντρο της Πόλης, καθ εκάστην ανταλλάσσαμε τα νέα και τα τρέχοντα γεγονότα.

Άνοιξε τυχαία το συρτάρι ενός ντουλαπιού, στην κρεβατοκάμαρά του, όπου αποθήκευε, “πέταγε κυριολεκτικά” – ή, έστω, εναπόθετε – δεκάδες ανομοιογενή πράγματα, –άδειες πλαστικές θήκες από διάφορα αντικείμενα, κινητά τηλέφωνα, μια...

Καθώς βάδιζα ανάμεσα στις αραιές, προαστιακές πολυκατοικίες, ένιωσα ξα-φνικά –χωρίς όμως να έχω την αίσθηση του απότομου– έντονη, με την έννοια πως δεν μπορούσα να την παραβλέψω, τη μυρουδιά του...

Γραμμένο στο κατάστρωμα πλοίου επιστροφής από το νησί. Το τέλος των διακοπών γράφεται με ένα μικρό δράμα στη θέση των σημείων στίξης.

SUMMERTIME στην καρδιά της πόλης, με την ανεργία στα ύψη, με αναγκαστικές απλήρωτες άδειες, με τις γυναίκες να μην ανταλλάσσουν λόγια και ευχές, με τις χαρές να λέγονται ψιθυριστά.

Σύμφωνα με το μοναχό Ιβάν, οι κάτοικοι του Βορονέτς ήταν αδύνατοι και μικρόσωμοι, με αραιά, άσπρα μαλλιά, έντονες ρυτίδες στο πρόσωπο και απλανές βλέμμα. Χρησιμοποιούσαν περιορισμένο λεξιλόγιο, δυσκολεύονταν στις κινήσεις...

Αν το καλοσκεφτούμε θαλασσινοί είμαστε. Και στο βουνό να έχουμε γεννηθεί η θάλασσα τρέχει εντός μας. Αν αφαιρέσεις από πάνω μας την θάλασσα, είναι σα να έχεις γδάρει γάτα. Η...

«Θα σας έτυχε ίσως να συναντήσετε στο δρόμο ανθρώπους, που να σας θυμίζουν γνωστά σας πρόσωπα ή αντίθετα να πέφτετε σε γνωστούς σας και να δυσκολεύεστε να τους αναγνωρίσετε. Ήταν...

Ντρέπομαι να πω ότι ερωτεύτηκα μια χαλκομανία. Η έξαψη είχε διαπεράσει το κορμί και το μυαλό μας και κινδύνευε το πληκτρολόγιο και τα προφίλ να καούν από την ένταση.

Mια παρέλαση. Που θα ήταν μόνο γι’ αυτή τη συνοικία, έκφρασή της. Και που θα την οργάνωναν και θα την χαίρονταν ζηλότυπα, με κατασταλαγμένη αυταρέσκεια, οι κάτοικοί της, ενώ παράλληλα...