Μας αρέσει η λέξη «βολτάροντας»· ακούγεται κινούμενη και κυματιστή και μόνο που την προφέρεις. Ακόμα περισσότερο μας αρέσει όμως να χανόμαστε και να βρισκόμαστε και πάλι, με ανοιξιάτικη φούρια, στα αγαπημένα μας στενά και στέκια. Φύγαμε!
Σε μερικές ώρες τελειώνει το υπερπαραγωγικό μας πενθήμερο κι αρχίζουμε να ξελαμπικάρουμε λίγο. Παρασκευή σήμερα κι είναι η καλύτερη βραδιά για θέατρο. Αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας…ξέρετε. Πάμε να δούμε την παράσταση Sadmen, στο θέατρο Ροές, σε σκηνοθεσία του Θανάση Κριτσάκη, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Οι Sadmen είναι μία ομάδα απογοητευμένων σούπερ ηρώων που θα κληθεί να εκπαιδεύσει ένα νέο μέλος στις πρακτικές της, κι εμείς θα κάτσουμε βολικά στα σκοτάδια της πλατείας να παρακολουθήσουμε τον σουρεαλιστικό, ποιητικό κόσμο τους να ξετυλίγεται μπροστά μας. Ευκαιρία να σκεφτούμε τι προλάβαμε να κάνουμε, τι αφήσαμε στη μέση, να μετρήσουμε μέσα μας το πόσο απογοητευμένοι ή μηδενιστές ή αλλοτριωμένοι είμαστε ή δεν είμαστε. Δε λέω άλλα. Πέμπτες και Παρασκευές του Απρίλη.
https://www.ticketservices.gr/event/theatro-roes-sadmen/?lang=el
Ο μήνας αυτός είναι γεμάτος events κι εκδηλώσεις σε γκαλερί και μουσεία και είναι μια καλή ευκαιρία να το εκμεταλλευτούμε, πριν μπει για τα καλά η ζέστη και το μόνο που θα σκεφτόμαστε θα ’ναι οι εξορμήσεις μας σε παραλίες. Στο Μουσείο Μαρία Κάλλας ο Απρίλης έχει ομιλίες, συζητήσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για μικρούς και μεγάλους. Προσέχουμε να κρατήσουμε έγκαιρα τη θέση μας και μαθαίνουμε για το ιδιαίτερο κτίριο που στεγάζει το μουσείο, για τη Μαρία Κάλλας και τη ζωή της, αλλά αφηνόμαστε και να χαλαρώσουμε οικογενειακώς, στα εργαστήρια κίνησης για παιδιά και βρέφη.
https://www.artandlife.gr/athens/events/ekdiloseis_aprilioy_sto_moyseio_maria_kallas
Εντάξει, είναι Σαββατοκύριακο, μπορούμε να το ρίξουμε και λίγο έξω, όσες υποχρεώσεις κι αν έχουμε. Αν με ρωτάτε, εγώ τώρα τελευταία, προτιμώ τα Σάββατα να περπατάω όλα τα Εξάρχεια, με γρήγορο βήμα και μουσική στα ακουστικά κι ύστερα να ξεκουράζομαι λίγο στα σκαλάκια του Αγίου Νικολάου Πευκακίων, με τις πρασινάδες του, με τα αρώματά του. Ακολουθεί το κλασικό ραντεβού στα τραπεζάκια της Στέπας. Δοκιμάζουμε ευλαβικά και με τη σειρά, όλα τα τρελιάρικα, πολύχρωμα κοκτέιλς της. Η Ασκληπιού είναι ανθισμένη κυριολεκτικά και μεταφορικά. Προς το παρόν, καλού κακού, παίρνω και μια ζακέτα. Σε λίγες μέρες δε θα χρειάζεται ούτε αυτή.
https://www.instagram.com/stepa_athens/?hl=el
Αυτό το Σάββατο βέβαια, 13 Απριλίου, θα περάσουμε πρώτα από το Ίλιον Plus, να απολαύσουμε τους απίστευτους Θεσσαλονικείς «Ψύλλους στ’ άχυρα» στην παρουσίαση του νέου τους δίσκου «Εφτά Μέρες Ντροπής», γιατί τους αγαπάμε και τους ακολουθούμε χρόνια και δεν γίνεται να το χάσουμε. Αυτά τα παιδιά είναι δύναμη. Αν δεν τους έχετε γνωρίσει ακόμα, ακούστε «Τα Περιστέρια στην Οδό Μοναστηρίου» και θα με καταλάβετε.
Από εδώ το φέραμε, από εκεί το φέραμε, πάλι γεμίσαμε μπαταρίες με τον καλύτερο τρόπο. Θα επανέλθουμε την επόμενη εβδομάδα, με νέες προτάσεις -δεν τελειώνουν ποτέ, τελικά. Δε σ’ αφήνει να βαρεθείς αυτή η πόλη! Αν έχεις βαρεθεί την Αθήνα, έχεις βαρεθεί τη ζωή.*
Υ.Γ. 3-4 φορές την εβδομάδα τώρα τελευταία, κάνω τη διαδρομή Γκύζη – Νεάπολη Εξαρχείων. Βόλτα που αδειάζει το μυαλό, τινάζει μακριά τις κακές σκέψεις κι αναπτερώνει το ηθικό. Αν εξαιρέσουμε τη φασαρία της Αλεξάνδρας, οι εκπλήξεις αυτής της διαδρομής είναι η μισή φετινή μου άνοιξη.
*Παραφράζοντας τον Samuel Johnson.
