Κάποτε ήταν απαραίτητα. Σήμερα μοιάζουν σχεδόν εξωτικά. Αντικείμενα που σημάδεψαν την καθημερινότητά μας, πριν εξαφανιστούν αθόρυβα από τη ζωή μας. Το καρμπόν, η κασέτα, το σταθερό τηλέφωνο και άλλα μικρά «απολιθώματα» μιας άλλης εποχής επιστρέφουν για λίγο στο μουσείο των αναμνήσεών μας.
Φαξ
Έστελνε ένα χαρτί από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη, περνώντας μέσα από μια τηλεφωνική γραμμή. Κάποτε θεωρούταν τεχνολογικό θαύμα.
Βιντεοκασέτα VHS
Ένα ογκώδες μαύρο αντικείμενο, σαν τούβλο. Την έβαζες στο βίντεο, έβλεπες την ταινία και μετά την επέστρεφες στο περιβόητο video club!
Καρμπόν
Πριν το copy-paste υπήρχε το καρμπόν! Ένα μαύρο, λεπτεπίλεπτο φύλλο ανάμεσα σε δύο σελίδες και ό,τι έγραφες στη μία σελίδα εμφανιζόταν και στην άλλη. Μαγεία!
Σταθερό τηλέφωνο
Ένα τηλέφωνο που δεν το έπαιρνες μαζί σου, ήξερες πάντα πού θα το βρεις, όλοι στο σπίτι άκουγαν τις συνομιλίες των άλλων και πολλοί τσακωμοί με αφορμή αυτή τη συσκευή που τραβάει τον δρόμο της προς το Πάνθεο των ξεχασμένων αντικειμένων.
Γραφομηχανή
Βαριά χτυπήματα στα γράμματα, χωρίς delete. Ένα λάθος γράμμα μπορούσε να μείνει για πάντα εκεί ή να σε αναγκάσει να ξεκινήσεις απ’ την αρχή.
Κασέτα
Την αντέγραφες (έγραφες τραγούδια και από το ραδιόφωνο ξεροσταλιάζοντας μέχρι να ακούσεις αυτό που σου αρέσει και σχεδόν πάντα έχανες στο γράψιμο κάποια δευτερόλεπτα της αρχής), την αντάλλασσες, έγραφες πάνω της το περιεχόμενο με μαρκαδόρο και αν κολλούσε, έπιανες το μολύβι.
Walkman
Η μουσική έγινε προσωπική υπόθεση. Ακουστικά, η κασέτα που είπαμε παραπάνω εντός του, και πολλά: «Μη μου μιλάς, ακούω μουσική».
Discman
Το πρώτο πραγματικά φορητό CD player. Το έβαζες στην τσάντα και προσευχόσουν να μη χοροπηδήσει πολύ, γιατί το CD θα πήδαγε μαζί του.
