MAIN SLIDER

Δεν έχω να πω πολλά για τον Νοέμβρη σ’ αυτήν την πόλη. Ήταν είναι και θα είναι (εύχομαι) πάντα ένας ιδιαίτερα θεατρικός, καλοσυνάτος, χουχουλιάρικος μήνας. Αν το καλοκαίρι παίρνουμε σβάρνα...

Σαν σήμερα το 1957, η ξακουστή πλέον Λάικα, η σκυλίτσα του διαστήματος, πεθαίνει από θερμοπληξία, καταπόνηση και ακραίο στρες μέσα στο Σπούτνικ 2, λίγες ώρες μετά την εκτόξευσή του.

Φθινοπώριασε! Πρωτοβρόχια –τι φανταστική λέξη–, οι πεζοπόροι φορτώθηκαν το δισάκι τους, τα φύλλα πήραν να ξεκολλάνε απ’ τα κλαδιά και να πέφτουν, κι ο αέρας δρόσισε∙ απέκτησε αυτή την καπνίλα,...

Η Ευρυδίκη τραγούδησε, το τριήμερο που μας πέρασε γαλλικά στη σκηνή του Half Note Jazz Club. Η παράσταση «La Bohème» μάς επεφύλαξε ένα νοσταλγικό πέρασμα από τις γειτονιές της Πόλης...

Η Χριστίνα Γιαβάσογλου γράφει ένα γράμμα στον Διονύση Σαββόπουλο για τις μνήμες της συνεργασίας τους και τη μελαγχολία του αποχωρισμού.

Πριν τον ερχομό των ιντερνετικών ευκολιών και του διαγωνισμού ακρίβειας των εισιτηρίων, οι συναυλίες έμοιαζαν σαν μικρά τελετουργικά. Τα οποία εκκινούσαν ατομικά, μα υλοποιούνταν μαζικά. Μ’ έναν τρόπο ακατανόητο, ίσως,...

Στην Πλατεία Αυδή, εκεί που το Μεταξουργείο παίρνει ανάσα, άνοιξε το Miravilia των Αντώνη και Ιωάννας. Δυο άνθρωποι που έχουν φάει την εστίαση με το κουτάλι επιμελούνται την κάθε λεπτομέρεια...

Την κούτα αυτή, την πεταμένη την άχαρη, πλάι στον κάδο, απομεινάρι από το καινούργιο ψυγείο που αγόρασαν οι γείτονες και με καμάρι θα κολλήσουν πάνω του τα μαγνητάκια – τρόπαια...

Υπάρχουν συγκεκριμένες μέρες της εβδομάδας που κάποιοι δρόμοι των γειτονιών ντύνονται διαφορετικά· όχι με τα καλά τους, αλλά σίγουρα με τα χρωματιστά τους, τα μυρωδιαστά τους και τα καλούδια τους....

Όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, η Ναύπακτος βάζει τα φθινοπωρινά της χρώματα για να μας πείσει ότι ακόμη κι έτσι παραμένει μία από τις ομορφότερες πόλης της Ελλάδας. Ανάμεσα σε...