Η δημιουργός a_wandering_goats_maps (aka Εύη Μαραγκού) φτιάχνει χάρτες τόπων –φανταστικών και υπαρκτών– που σε βάζουν μέσα σε ιστορίες, σχέσεις και μικρές προσωπικές μυθολογίες. Συχνά συμβαίνει να πρέπει να στήσει κόσμους από το μηδέν. Ας μιλήσουμε μαζί της για μελάνια, για φαντασία, για deadlines και για το χάος που έχει τίτλο «Τώρα από πού ξεκινάω;»
Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σου με τη χαρτογραφία; Πώς την ανακάλυψες κι είπες «Να, με αυτό θα ασχοληθώ»;
Η αλήθεια είναι πως έγινε αρκετά «τυχαία». Εγώ τελείωσα νοσηλευτική ΕΚΠΑ και γενικά δεν είχα πολλή σχέση με την ζωγραφική μέχρι να τελειώσει το σχολείο. Προς τα 20 ξεκίνησα να ασχολούμαι και να πειραματίζομαι με το σχέδιο, και κάπως μου είχε μείνει να δοκιμάσω να κάνω χάρτη. Ψιλοέπαιζα DND και διάβαζα πολύ fantasy, αλλά δεν μου είχε περάσει από το μυαλό, ήταν περισσότερο «α, να το δοκιμάσω κι αυτό!» Μετά άρχισα που λες να κάνω χάρτες έτσι, για μένα…σιγά σιγά ένας δύο φίλοι με ρώτησαν αν μπορούσα να τους φτιάξω έναν, άνοιξα Instagram, ήρθαν οι πρώτες παραγγελίες, το πρώτο φεστιβάλ. Αλλά μην νομίζεις ότι υπήρξε μια στιγμή καθοριστική που είπα «τώρα κάνω αυτό». Ήρθε από μόνο του και άνθισε με τον καιρό.
Υπάρχει «σωστός» τρόπος να αποτυπώσεις έναν κόσμο; Εσένα ποια είναι η διαδικασία σου;
Υπάρχουν κανόνες που χρειάζεται να ξέρεις για να κάνεις τον χάρτη σου, ακόμη και φαντασίας, να φαίνεται «πιστευτός». Αποφεύγω το «ρεαλιστικός» γιατί είναι άλλη λέξη κι έχει άλλη σημασία, ο χάρτης μας θέλουμε να είναι «πιστευτός». Τώρα το πόσο θέλει ο κάθε χαρτογράφος να μείνει μέσα σε αυτούς τους κανόνες και πλαίσια, εξαρτάται από το στιλ του κι από τους κόσμους που χαρτογραφεί, μην σου πω και από το πώς βλέπει γενικά τον κόσμο. Εμένα μου αρέσει να ξεφεύγω λίγο, αλλά αυτό είναι ανάλογα και τον χάρτη που μου έχουν ζητήσει. Σίγουρα σε έναν φανταστικό κόσμο έχεις περισσότερη ελευθερία να παίξεις λίγο με τους κανόνες και την φυσική διαδικασία. Στα πραγματικά μέρη, π.χ. στα νησιά, πάντα κοιτάω χάρτες εδάφους, για να βάλω τα βουνά, τους λόφους, και την βλάστηση.
Πόσο χρόνο μπορεί να πάρει ένα έργο από την ώρα που θα σου ζητήσουν κάτι ή θα έχεις μια ιδέα, μέχρι την ολοκλήρωσή του και το πακετάρισμά του για αποστολή;
Αυτό εξαρτάται άμεσα από τον χάρτη και τον φόρτο εργασίας. Εμένα οι χάρτες μου είναι στο χέρι. Ένας σχετικά μικρός σε μέγεθος χάρτης με λίγες βασικές λεπτομέρειες και χωρίς χρώμα, μπορεί να μου πάρει 6-9 ώρες. Βάλε όμως και την έρευνα για το πού είναι τι, την μορφολογία του εδάφους, αυτό μπορεί να πάρει και 2-3 ώρες, μαζί με το προσχέδιο. Αντιστοίχως, υπάρχουν χάρτες που μου έχουν πάρει μήνες (βλ. Χάρτη Waterdeep). Για παράδειγμα αυτός ο χάρτης ήταν μεγέθους Α2, ήταν χάρτης πόλης που σημαίνει ότι κάθε κτίριο, κάθε γραμμή, είναι στο χέρι, και είχε χρώμα και λεπτομέρειες έξτρα. Πάντως μια μέση τιμή ας πούμε είναι 2-5 εβδομάδες, αλλά όπως είπα, αυτό πάντα εξαρτάται.
Μίλα μας λίγο για τα εργαλεία που χρησιμοποιείς!
Αρχικά, πολλή υπομονή! Κυρίως χρησιμοποιώ πενάκια, μελάνια, πινέλα. Φυσικά χαρτί, και τσάι ή καφέ για να κάνω την παλαίωση του χαρτιού και να αποκτήσει την όψη και υφή που θέλω.
Έχεις αγαπημένο χάρτη;
Κατά μία έννοια, όλοι είναι αγαπημένοι, γιατί έχουν ένα κομμάτι μου. Αυτό που πραγματικά αγαπώ είναι ότι οι άνθρωποι που μου ζητάνε χάρτη, με βάζουν τρόπον τινά μέσα στο δικό τους κόσμο και στις δικές τους ιστορίες. Άλλοι χάρτες είναι πιο προσωπικοί, άλλοι πιο συναισθηματικοί…έχω κάνει χάρτη για πρόταση γάμου, για δώρο σε DM, για επέτειο, χάρτη με το μέρος που κάποιος έμενε χρόνια.. δεν μπορώ να ξεχωρίσω, πραγματικά είναι όλοι.
Ποιο ήταν το πιο απαιτητικό project μέχρι σήμερα και γιατί;
Χμμ…θα πω το project που τρέχουμε παράλληλα με δύο φίλες μου, το Treefecta, όπου φτιάχνουμε mystery boxes. Είμαστε τρία τελείως διαφορετικά άτομα με διαφορετικό art style, και πρέπει να συνεργαστούμε μεταξύ μας σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Οι χάρτες που φτιάχνω ακολουθούν μια ιστορία που την φτιάχνουμε παράλληλα, δεν είναι έτοιμη δηλαδή, οπότε και οι χάρτες είναι από το μηδέν. Και πάντα όταν έχεις απόλυτη ελευθερία το «ωραία, και από πού ξεκινάω τώρα;» είναι μια ερώτηση που περιέχει μια πρόκληση.
Υπάρχει κάτι που σου ζήτησαν να φτιάξεις και δεν τα κατάφερες ή το αρνήθηκες;
Βεβαίως. Έχω αρνηθεί δουλειά λόγω έλλειψης χρόνου για παράδειγμα. Προτιμώ να μην πάρω κάτι από το να γίνει άρπα κόλλα. Επίσης έχω πει όχι σε δουλειά που ένιωθα ότι δεν είναι στα μέτρα μου από θέμα δεξιοτήτων, δεν θα μπορούσα να την κάνω όπως ήθελα.
Έχεις κάποιο ritual όταν κάθεσαι να δουλέψεις; Ακούς κάποια συγκεκριμένη μουσική; Έξω είναι νύχτα ή μέρα;
Μου αρέσει πάρα πολύ να ξυπνάω το πρωί, να φτιάχνω τον καφέ μου, και να κάθομαι στο σχεδιαστήριό μου. Συνήθως έρχονται και τα γατάκια μου κι επιτηρούν το έργο, αν το κάνω σωστά. Μου αρέσει η ησυχία του πρωινού, κι αντίστοιχα μου αρέσει να δουλεύω κι αργά το βράδυ, αν κι αυτό το κάνω πολύ σπάνια πλέον λόγω κούρασης και ξυπνήματος την επόμενη μέρα. Συνήθως ακούω μουσική ορχηστρική, αλλά όταν θέλω boost βάζω trash, ξέρεις, Ρουβά, One, Μαζωνάκη. Επίσης, αν φτιάχνω έναν ατμοσφαιρικό/θεματικό χάρτη, θα ακούσω κάτι αντίστοιχο!
Τι είναι πιο δύσκολο, να σχεδιάσεις έναν φανταστικό κόσμο ή ένα υπαρκτό μέρος;
Και τα δυο έχουν τις δυσκολίες τους, αν έπρεπε να διαλέξω όμως, θα έλεγα οι φανταστικοί κόσμοι. Από τη μια, τον φανταστικό χρειάζεται να τον έχεις καταλάβει καλά και να έχεις συνεννοηθεί καλά με τον πελάτη, για να μπορέσεις να τον αποδώσεις όπως το έχει φανταστεί (εννοείται με το δικό σου στιλ και χαρακτήρα). Επίσης, αν φτιάχνεις κάτι από το μηδέν, είναι δύσκολο, γιατί όταν δεν έχεις μια κατεύθυνση να κινηθείς και είναι όλα πιθανά, κάποιες φορές χάνεσαι. Από την άλλη, τα υπαρκτά μέρη μπορεί να φαίνονται πιο «στρωτά» γιατί μπορείς να βρεις αναφορές και πληροφορίες πολύ πιο εύκολα.
Αν έφτιαχνες έναν χάρτη της ζωής σου μέχρι σήμερα, πώς θα τον έκανες;
Αααα! Λοιπόν, έχω ένα sketchbook, και σε κάθε σελίδα φτιάχνω έναν μικρό χάρτη. Όχι κάθε μέρα, όποτε το νιώθω. Κι έτσι σιγά σιγά ο χάρτης φτιάχνεται όσο προχωράει η ζωή μου. Όταν μεγαλώσω, θα τα ενώσω αυτά τα κομμάτια και θα έχω έναν μεγάλο χάρτη με τη ζωή μου.
Σχέδια για το παρακάτω; Για το που θα ήθελες να «ταξιδέψει» η δουλειά σου τα επόμενα χρόνια;
Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν περίμενα ότι κάτι που φτιάχνω θα άρεσε στον κόσμο. Από αυτήν την έννοια και μόνο είμαι πολύ ευχαριστημένη κι ευτυχισμένη. Όμως, αυτό που πάντα ήθελα, είναι να ανοίξω κι ένα μαγαζάκι δικό μου με χάρτες και είδη δώρων (γιατί δεν φτιάχνω μόνο χάρτες, αυτό είναι το κύριο μέρος της δουλειάς μου). Και πάνω από όλα θέλω να συνεχίσω να αντλώ χαρά από αυτό που κάνω, και να κάνω χαρούμενους τους άλλους μέσα από αυτό που αγαπώ.
