Λίγα βήματα από τη Βαρβάκειο Αγορά, εκεί όπου η πόλη ξυπνά πριν ακόμη χαράξει, θα βρεις Τα μπινελίκια του Γιάννη. Ένα μικρό καφενεδάκι, από αυτά που θυμίζουν ακόμη πιο λαϊκές, πραγματικές καταστάσεις του κόσμου του κέντρου, εναρμονισμένο με την ευρύτερη περιοχή και τις ιστορίες της γειτονιάς.
Μετρημένα τραπέζια, ζεστή ατμόσφαιρα και πολλή διανομή στα γύρω μαγαζιά, γιατί εδώ ο καφές δεν μένει μόνο μέσα… Ταξιδεύει στους γύρω δρόμους με τον παραδοσιακό αλουμινένιο δίσκο καφενείου και φτάνει στα χέρια των εμπόρων πριν καν προλάβουν να φτάσουν στα γραφεία ή στους πάγκους τους.
Ο Γιάννης ξεκίνησε πριν από 27 χρόνια ως υπάλληλος στο κυλικείο που βρισκόταν στον ημιώροφο της διπλανής οικοδομής. Όταν το αφεντικό συνταξιοδοτήθηκε, πήρε την απόφαση να συνεχίσει μόνος του. Από το 2010 λοιπόν το μαγαζί έχει το όνομα που όλη η Αγορά γνωρίζει σήμερα, ενώ τα τελευταία τρία χρόνια μεταφέρθηκε στο ισόγειο της Αριστογείτονος, μπροστά στην περατζάδα της λεγόμενης Λαχαναγοράς. Το καφενείο κινείται στον ίδιο ρυθμό με την Αγορά: η μέρα αρχίζει στις 5 το πρωί και φτάνει μετά τις 6 το απόγευμα, ανάλογα με την κίνηση.
Δίπλα του στο μαγαζί τα τελευταία δεκαέξι χρόνια βρίσκεται και η Βιβή, η σύντροφός του. Μαζί κρατούν μια καθαρά οικογενειακή επιχείρηση, παλεύοντας να διατηρήσουν ποιότητα και αξίες σε ένα κέντρο που αλλάζει καθημερινά, χωρίς πάντα τη στήριξη που θα περίμενε κανείς από το κράτος για τέτοιου τύπου μαγαζιά. Κρέας, ψάρια και λαχανικά έρχονται απευθείας από την Αγορά – ό,τι έχει κάθε μέρα. «Τίποτα κατεψυγμένο δεν μπαίνει εδώ», τονίζει η Βιβή. Δεν θα βρεις μεγάλα ψάρια· θα βρεις όμως μικρά, οικονομικά ψαράκια για μεζέ, ιδανικά για τσίπουρο, ούζο, μπίρα ή κρασάκι. Όλα σε προσιτές τιμές.
Ξεχωριστή φήμη έχει το σάντουιτς με ομελέτα, το οποίο γνωρίζουν όχι μόνο οι άνθρωποι της Αγοράς αλλά και οδηγοί ταξί και φορτηγών που κάνουν στάση μόνο γι’ αυτό. Πολλοί έμποροι μέσα από την Αγορά φέρνουν ακόμη και τα δικά τους εμπορεύματα –κρέας ή ψάρι– για να τους τα ψήσει ο Γιάννης. Για τον κόσμο της Αγοράς είναι «ο καφετζής της καρδιάς τους», αφού έπειτα από τόσα χρόνια που δραστηριοποιούνται όλοι μαζί στην περιοχή, είναι σαν οικογένεια.
Όσον αφορά το πώς εξελίσσεται η περιοχή, η Βιβή είναι σκεπτική και επιφυλακτική: «Στην ουσία δεν αναβαθμίζεται [η περιοχή]. Οι Έλληνες ξεπουλάνε τις περιουσίες τους ενώ θα έπρεπε να τις εκμεταλλεύονται οι ίδιοι. Εμένα όλο αυτό μου μοιάζει ευκαιριακό. Και αν κάτι συμβεί και τελειώσει ο τουρισμός; Τι θα γίνει τότε; Τι θα έχει μείνει; Ο μόνιμος κάτοικος της περιοχής περιορίζεται. Πάει να φάει σε ένα στέκι του 30 χρόνων και πλέον δε βρίσκει να κάτσει. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι την Αγορά και τους γύρω δρόμους τη ζει ο παππούς με τη σύνταξή του. Είναι δυνατόν να τον διώχνεις;»
Αριστογείτονος 11-13, Αθήνα
Τ.: 21 0321 5667
