Την προηγούμενη εβδομάδα στην Θεσσαλονίκη, είδα την ‘’Λυσσασμένη Γάτα’’ του Τενεσί Ουίλιαμς στο Κ.Θ.Β.Ε – Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Σύλλα Τζουμέρκα. Εμπνευσμένη σκηνοθεσία, υψηλής καλλιτεχνικής ταυτότητας. Ερμηνείες εξαίσιες, με ποιητική απόδοση και πυκνότητα. Οι ήρωες θύτες και την ίδια στιγμή θύματα σε μια προσπάθεια υπέρβασης του εαυτού τους, σπαράσσονται από ματαιωμένες ελπίδες και φτάνουν στα όριά τους, κρατώντας τους θεατές, καθηλωμένους, με την ζωντάνια και την έντονη θεατρικότητά τους.
Ο Μπρικ, Γιώργος Παπαδάκος για εμάς, μένοντας στην ελλειμματική σωματική φιγούρα της προσωπικότητας του ήρωα βύθισε το κοινό στη δίνη της ερμηνείας του. Ιπτάμενος Ίκαρος, στην κυριολεξία, σε μια προσπάθεια υπέρβασης της αυτοκαταστροφής του, διατελεί την πολυδιάστατη φύση του ηθοποιού με μια εξ ολοκλήρου εκτεθειμένη σκηνογραφική απόδοση.
Η τελευταία παράσταση θα δοθεί την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου. Οι θεατρόφιλοι της Θεσσαλονίκης μην χάσετε αυτή την πολύ υψηλού επιπέδου παράσταση, και την συγκλονιστική ερμηνεία του Γιώργου Παπαδάκου, που με το σπουδαίο ταλέντο του, κατατάσσεται στους πιο τολμηρούς ηθοποιούς της νέας γενιάς που αναγεννά την ελπίδα για το μέλλον του πολιτισμικού γίγνεσθαι.
Γ.Κ. Γιώργο από πού είναι η καταγωγή σου και πού μεγάλωσες;
Γ.Π. Ο πατέρας μου είναι από την Mυρτιά Λακωνίας και η μητέρα μου από την Κωνσταντινούπολη. Εγώ μεγάλωσα Νέα Σμύρνη και θα είμαι για πάντα πάνθηρας.
Γ.Κ. Θέλω να μου πεις πού σπούδασες και πώς προέκυψε το θέατρο;
Γ.Π. Έχω σπουδάσει μάγειρας/ζαχαροπλάστης και δούλευα αρκετό καιρό ως ζαχαροπλάστης σε ξενοδοχεία. Μέχρι που τα παράτησα και έπιασα δουλειά σε ένα μπαρ, και εκεί γνώρισα έναν άνθρωπο που μου φούντωσε ξανά το μικρόβιο για την υποκριτική. Φοβόμουν την επαγγελματική αποκατάσταση, αλλά, στην Ελλάδα όποια δουλειά και να κάνεις, δεν υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση, οπότε πιστεύω είναι καλύτερα να ψάχνεις δουλειά για κάτι που αγαπάς. Κι έτσι πήγα στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Δήλος – Δήμητρα Χατούπη» κι από ‘κει ξεκίνησαν όλα.
Γ.Κ. Ποιος είναι ο ιδανικός σκηνοθέτης για σένα;
Γ.Π. Έχω μία τάση προς το σωματικό θέατρο, και θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με τον Σίμο Κακάλα, τον Ανέστη Αζά, τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τον Δημήτρη Καρατζά που θα συνεργαστούμε με τον τελευταίο πολύ σύντομα. Θαυμάζω, όλων αυτών που ανέφερα τις δουλειές τους.
Γ.Κ. Παίζεις από τον Δεκέμβριο του ’23 στο ΚΘΒΕ – Βασιλικό Θέατρο στην «Λυσσασμένη Γάτα» του Τενεσί Ουίλιαμς σε μετάφραση – σκηνοθεσία Σύλλα Τζουμέρκα. Υποδύεσαι τον Μπρικ και είναι πραγματικά ασύλληπτο αυτό που κάνεις τρεις ώρες επάνω στην σκηνή! Απαιτητικός ρόλος και τολμηρός, σου πάει πολύ ο Τενεσί Ουίλιαμς…Το ποιητικό στοιχείο…
Γ.Π. ‘’Μου έχει βγει η πίστη με τον Τενεσί Ουίλιαμς’’! Είναι όμως πιστεύω το πιο ωραίο έργο του. Ο Μπρικ στο έργο είναι κουτσός, και πολύ συχνά σκέφτομαι ότι αν δεν υπήρχε αυτό το εμπόδιο, το έργο θα ήταν άλλο πράγμα. Το ότι έχει σπάσει τον αστράγαλό του, πηδώντας εμπόδια το προηγούμενο βράδυ μεθυσμένος, του δημιουργεί ένα τόσο μεγάλο εμπόδιο κινητικό που φεύγει από κινητικό και γίνεται ψυχολογικό.
Γ.Κ. Προσωπικά, δεν πίστευα στα μάτια μου με τον τρόπο που έπαιζες, και σκεφτόμουν, ότι θα ήσουν ο ιδανικός ηθοποιός για τους ρόλους, Στάνλεϋ Κοβάλσκυ στο ‘’Λεωφορείον ο Πόθος’’ ή Τσανς Γουέιν στο ‘’Γλυκό πουλί της νιότης’’, σου πάει ο Ουίλιαμς. Οι ήρωές του πιστεύεις είναι πραγματικοί άνθρωποι; Έχεις διαβάσει έργα του;
Γ.Π. Έχω διαβάσει έργα του και έχω δει και παραστάσεις με έργα του. Όλοι οι ήρωες είναι πραγματικοί άνθρωποι με πολύ δυνατά θέλω. Ίσως το ότι κυνηγούν τόσο πολύ τα θέλω τους να τους κάνει να μοιάζουν και ποιητικοί, αλλά, παραμένουν ρεαλιστικοί. Άμα κάποιος ψάχνει Στάνλεϋ Κοβάλσκυ μπορεί να με ειδοποιήσει, παρακαλώ!
Γ.Κ. Νομίζω ότι θα σε έχει εκπλήξει κι ο ίδιος σου ο εαυτός επί σκηνής με τον Μπρικ…Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία του ρόλου; Παίζεις σχεδόν γυμνός, με μια πετσέτα μπάνιου τυλιγμένη γύρω σου, που την πετάς κάποια στιγμή και παίζεις με το σώμα.
Γ.Π. Η αλήθεια είναι ότι όταν μου δόθηκε το κείμενο, έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου ότι θα τα καταφέρω, και είπα ότι αν το καταφέρω αυτό, μπορώ να τα κάνω όλα. Το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του ρόλου είναι το κουτσό. Είμαι σχεδόν τρεις ώρες στο ένα πόδι, και προσπαθώ να “πετάω”, όπως έγραψες και εσύ σε μια αναρτήσή σου Γιάννη. Να το κάνω το πρόβλημα του ήρωα να φαίνεται εύκολο και ελαφρύ. Να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως την Σοφία Παπανικάνδρου, την χορογράφος μας, που με βοήθησε πολύ! Είμαι ένας υπερκινητικός σακάτης όπως λέει και το έργο. Το κομμάτι του γυμνού το ξεπέρασα γρήγορα. Όταν ήρθε η ώρα να πετάξω για πρώτη φορά την πετσέτα μπροστά στον κόσμο. Έτσι κι αλλιώς κάνω γυμνισμό.
Γ.Κ. Μίλησέ μου για την συνεργασία σου με τον Σύλλα Τζουμέρκα.
Γ.Π. Ο Σύλλας είναι τρελός, αλλά αντίστοιχα είμαι και εγώ και τα βρήκαμε ωραία με την τρέλα μας. Οι δύο μήνες προβών ήταν πιο εποικοδομητικές από 3 χρόνια σπουδών. Πιστεύω ότι κάναμε πολύ ωραία δουλειά με το Σύλλα, με βοήθησε σε πάρα πολλά πράγματα, και μου έδωσε πολλά υποκριτικά εργαλεία. Θα ξαναδούλευα μαζί του με μεγάλη χαρά. Πλέον τον θεωρώ φίλο μου και τον θαυμάζω πολύ και ειλικρινά τον ευχαριστώ που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία.
Γ.Κ. Ο άνθρωπος που μου μίλησε για την παράστασή σας είναι ο Τέλλος Φίλης, όταν ανέβηκα στην Θεσσαλονίκη, το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν ‘’Η καλύτερη θεατρική πρόταση των τελευταίων δέκα ετών του Κ.Θ.Β.Ε. Μην την χάσεις!’’ Κι ευτυχώς, δεν την έχασα, γιατί πραγματικά θα είχα χάσει αυτή την μοναδική εμπειρία ως θεατής και θεατρόφιλος. Κάποιοι δεν έγραψαν καλές κριτικές, βασικά μία κριτική θυμάμαι λίγο…΄΄κακή΄΄. Σε ενοχλεί αυτό ή δεν δίνεις σημασία;
Γ.Π. Δεν ασχολούμαι με κριτικές γενικώς. Θυμάμαι πέρσι, όταν περπατούσα ανάμεσα σε θεατές στην παράσταση που έπαιζα του Γιώργου Καπουτζίδη, “Όποιος θέλει να χωρίσει να σηκώσει το χέρι του”, και άκουσα μία κυρία να λέει για μένα ότι ήμουν απαράδεκτος, που ίσως και να ήμουν, μετά από μία συζήτηση με τον Γιώργο, κατάλαβα το ότι αν αρέσω στον σκηνοθέτη μου και στον εαυτό μου, δεν με νοιάζει να αρέσω σε όλους. Έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται να αρέσουμε και σε όλους, οπότε δεκτές οι κριτικές είτε καλές είτε κακές.
Γ.Κ. Ποιοι ηθοποιοί λειτούργησαν ως πρότυπά σου;
Γ.Π. Λοιπόν, Ακύλλας Καραζήσης, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Χρυσοστόμου, Κατερίνα Μαυρογεωργίου και Γιώργος Κατσής. Θέλω τόσο πολύ να συνεργαστώ με αυτούς τους ανθρώπους.
Γ.Κ. Μουσική ακούς;
Γ.Π. Δεν έχω τόσο πολύ χρόνο ώστε να μπορώ να αφιερώσω πολλές ώρες για μουσική. Τον τελευταίο καιρό όμως έχω κολλήσει πάλι με τη ραπ και μάλιστα με έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη τον “thodoris cortés”, έτσι θα τον βρείτε στο you tube.
Γ.Κ. Πες μου αγαπημένους σου τραγουδιστές, τραγουδοποιούς, συνθέτες, στιχουργούς.
Γ.Π. Johnny Cash, Doors, Σπύρος Γραμμένος, Blakaut, Thodoris Cortés. Αυτoί μου έρχονται έτσι πρώτοι πρώτοι τώρα.
Γ.Κ. Αγαπημένοι σου λογοτέχνες;
Γ.Π. Διαβάζω αρκετά βιβλία φαντασίας, όπως Ρόμπερτ Άντονι Σαλβατόρε (R.A. Salvatore) και αυτή την περίοδο, διαβάζω του Μάικλ Μούρκοκ τον ‘’ Έλρικ του Μελνιμπονέ’’. Επίσης από θεατρικούς συγγραφείς μου αρέσουν πολύ ο Χάουαρντ Μπάκερ και ο Χάινερ Μύλλερ.
Γ.Κ. Είσαι νέος, ταλαντούχος, ωραίος. Το ότι είσαι όμορφος λειτούργησε ως επιπλέον έναυσμα για την επιλογή του συγκεκριμένου επαγγέλματος; Ζούμε την εποχή της εικόνας, με τα social media, και ως νέος θα ήθελα την ειλικρινή σου απάντηση, αν έπαιξε κι αυτό τον ρόλο του.
Γ.Π. Αυτή η ερώτηση… μου φέρνει αμηχανία, γιατί όχι δεν ήταν καθόλου έναυσμα. Δεν θα έλεγα ότι με αφορά ιδιαίτερα η εικόνα μου, συνήθως κυκλοφορώ έτσι όπως ξύπνησα και βγαίνω τελείως ατημέλητος με την παρέα μου. Και επειδή ακούω συχνά για την εικόνα μου, ελπίζω να μην είναι και ο μόνος λόγος που με διαλέγουν.
Γ.Κ Χρησιμοποιείς τα social, δίνεις από τον χρόνο σου χρόνο για να ασχοληθείς;
Γ.Π. Δυστυχώς σκρολάρω αρκετά. Αλλά ούτε με τα stories τα πάω καλά ούτε με το posts.
Γ.Κ. Αν θέλουν οι αναγνώστες μας να σε ακολουθήσουν Fecebook και Instagram για να ενημερώνονται για τις δουλειές σου πώς θα σε βρουν;
Γ.Π. Αν θέλουν τόσο πολύ να με ακολουθήσουν, ελπίζω να το κάνουν μόνο στα social μου (γέλια). Το instagram μου είναι ένα συνδυασμός του κακού χιούμορ μου και της ψυχολογικής μου κατάστασης aghos_aravositou_giorgis. Διαβάζεται άγχος όχι άγιος και είμαι πρόθυμος για συνεργασία με το “άνθος αραβοσίτου”. Το facebook το έχω για την οικογένειά μου. Να μην βλέπουν αυτά που ανεβάζω στο instagram.
Γ.Κ. Μετά την «Λυσσασμένη Γάτα» τι ακολουθεί; Ετοιμάζεις κάτι άλλο αυτή την περίοδο;
Γ.Π. Βέβαια, μετά τη ‘’Λυσσασμένη Γάτα’’, θα είμαι σε μία παράσταση πάλι του Κ.Θ.Β.Ε., “Ο Καλός Άνθρωπος του Σε Τσουάν” του Μπέρτολτ Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζά, και χαίρομαι που θα είμαι με συναδέλφους που αγαπώ και συμπαθώ.
Γ.Κ. Υπάρχει προοπτική να ανέβει η παράσταση της <<Λυσσασμένης Γάτας>> στην Αθήνα;
Γ.Π. Δυστυχώς όχι, και η αλήθεια είναι ότι στην Αθήνα θα πήγαινε πολύ καλύτερα η παράσταση από πολλές απόψεις.
Γ.Κ. Μου ήρθε κάτι τώρα έτσι αυθόρμητα να σε ρωτήσω. Σου αρέσει σε έναν ρόλο να βρίσκεις εύκολα οικείες αναφορές;
Γ.Π. Δεν έχω και μεγάλη εμπειρία στο θέατρο για να σου απαντήσω, αλλά θα πω, πως ότι ρόλο και να παίξεις, ενδέχεται να έχεις περάσει από κάποιες οικείες αναφορές.
Γ.Κ. Εκτός από την ευκαιρία που σου δίνεται να καταδυθείς σε σπουδαία κείμενα, για ποιόν άλλο λόγο κάνεις θέατρο;
Γ.Π. Γιατί είμαι μία ψωνάρα που της αρέσει το χειροκρότημα και η δημόσια έκθεση. Ο ηθοποιός είναι το μόνο πλάσμα που του αρέσει να το βλέπουν να κλαίει. Για μένα το θέατρο είναι πολιτική και κοινωνική θέση. Δεν έχω καταφέρει να κάνω ακόμα κάτι τέτοιο, αλλά κάποια στιγμή θα ‘θελα…
Γ.Κ. Ποιόν ρόλο δηλαδή ονειρεύεσαι να ενσαρκώσεις;
Γ.Π. Έδωσα εισαγωγικές εξετάσεις κάνοντας τον υπηρέτη από το έργο ’’Yπηρέτης δύο αφεντάδων’’. Νομίζω αυτό θα ‘θελα να κάνω κάποια στιγμή, αλλιώς τον Darth Vader ή τον Οbi-Wan Kenobi δεν έχω πρόβλημα.
Για μένα το θέατρο είναι πολιτική και κοινωνική θέση
Γ.Κ. Ποια είναι η πρώτη θεατρική παράσταση που έχεις δει στη ζωή σου;
Γ.Π. Μία παράσταση της Kάρμεν Ρουγγέρη, που σε κάποια φάση θυμάμαι ότι ένας χαρακτήρας μίλαγε μόνο με Η. Δηλαδή σε όλες τις λέξεις αντικαθιστούσε τα φωνήεντα με το γράμμα Η. Και μου άρεσε τόσο πολύ, που το έκανα συνέχεια και είμαι πάρα πολύ καλά εκπαιδευμένος στο να αντικαθιστώ όλα τα φωνήεντα στις λέξεις με το γράμμα Η. Ίσως πρέπει να το γράψω και στο βιογραφικό μου αυτό.
Γ.Κ. H Πρώτη συναυλία;
Γ.Π. Ημισκούμπρια νομίζω στο άλσος Νέας Σμύρνης, όταν πήγαινα Δημοτικό.
Γ.Κ. Ξέρω ότι στην Αθήνα ζεις στα Εξάρχεια. Τι αγαπάς στα Εξάρχεια;
Γ.Π. Το μετρό. Θεωρώ πολύ ωραία τη νέα προσθήκη αστυνομικών σε κάθε γωνία και το γεγονός ότι έχουνε κλείσει πίσω από λαμαρίνες την πλατεία Εξαρχείων. Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ τόση ασφάλεια. Για να μη μιλήσω για τα νέα μέτρα που ισχύουν στο λόφο του Στρέφη…
Γ.Κ. Στη Θεσσαλονίκη τί αγαπάς;
Γ.Π. Το μετρό. Το φαγητό, το ότι όλα είναι δίπλα, και οι συνθήκες ζωής είναι πολύ πιο εύκολες και ανθρώπινες, και επίσης το ότι φοβάμαι να παραγγείλω σουβλάκι ή τυρί. Συγγνώμη δεν εννοούσα τη φέτα εννοούσα το κασέρι.
Γ.Κ. Λοιπόν, Γιώργο, τώρα θέλω να κλείσουμε με μερικούς στίχους ενός τραγουδιού που αγαπάς πολύ.
Γ. Π. “Άμα κάνουμε πίσω τώρα είναι σα να κάναμε πίσω όλη μας τη ζωή.” Από το τραγούδι ‘’Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται’’ των Blakaut.
Περισσότερα για την παράσταση εδώ.
