Όταν το φαγητό γίνεται αγκαλιά
Όταν έξω φυσάει, οι δρόμοι αδειάζουν κι οι μέρες μικραίνουν, σου ’ρχεται μια ακατανίκητη ανάγκη για λίγη ζεστασιά κι η κουβέρτα δε φτάνει πάντα. Θέλεις τη ζεστασιά τη σωστή, εκείνη που έρχεται απ’ το φούρνο ή την κατσαρόλα, που μοσχοβολάει καρυκεύματα και γεμίζει ολόκληρο το σπίτι. Η ζεστασιά αυτή είναι του comfort food και σε «ξαναζωντανεύει» από μέσα προς τα έξω. Για κάποιον το comfort του είναι μια σούπα, για άλλον μακαρόνια με κιμά ή απλά μια φέτα ψωμί βουτηγμένη σε λαδόξυδο. Όπως και να ’χει, είναι η ίδια ιδέα: «θέλω να φάω κάτι να με παρηγορήσει, κάτι να με γυρίσει σπίτι» όποιο κι αν είναι αυτό το σπίτι. Το comfort food, λοιπόν, είναι παρηγοριά, συναίσθημα, νοσταλγία, έχει κάτι από παιδικά χρόνια και σίγουρα του άξιζε ένα τέτοιο αφιέρωμα. Γι’ αυτό κι εμείς ψάξαμε και βρήκαμε τα απλά και τα περίπλοκα πιάτα, τα στέκια τα σωστά για καλό, σπιτικό φαγητό και σας τα σερβίρουμε ζεστά ζεστά.
Φάε κάτι και θα σου περάσει
Όταν μιλάμε για comfort food, μιλάμε για φαγητά που σε ζεσταίνει και μόνο η μυρωδιά τους, μη σου πω και μόνο η σκέψη τους. Κάποια ετοιμάζονται στο πι και φι, άλλα απαιτούν υπομονή. Όλα όμως έχουν κοινό σκοπό: να σε γιατρέψουν και να φτιάξουν τη μέρα σου. Κάθε μπουκιά θυμίζει σπίτι, χωριό, Κυριακάτικο εορταστικό τραπέζι. Μόνο το φαγητό μπορεί να κάνει τέτοια θαύματα!
ΤΟ ΑΠΛΟ
Η μέρα δεν πήγε όπως θα την ήθελες. Η Αλεξάνδρας είχε κίνηση άλλο-να-στο-λέω-κι-άλλο-να-το-βλέπεις, πάρκινγκ στο Γκύζη ούτε για αστείο, ο υπολογιστής κολλούσε, το Ίντερνετ έπεφτε και η βροχή αποφάσισε να αρχίσει ακριβώς την ώρα που σχολούσες και τελικά έγινες παπί. Κι έρχεται η στιγμή της σωτηρίας: η κουζίνα σου, ένα τηγάνι, δυο αυγά και μια πατάτα. Τα μικρά στικς πέφτουν στο λάδι τσιρτσιρίζοντας και σιγοτηγανίζονται μέχρι να χρυσίσουν λες και τα ’χει αγγίξει ο Μίδας. Κλέβεις μια πατάτα απ’ το τηγάνι, καίγεσαι λίγο, φυσάς το δάχτυλο, χαμογελάς. Και μετά έρχονται τα αυγά, απλά και τίμια, το απόλυτο comfort. Τέτοια ευτυχία με τρία υλικά, δεν ξανάγινε! Μη σου πω ότι (άμα έχεις) ρίχνεις και φετούλα ή τριμμένο κασεράκι από πάνω. Εντάξει, αυτό δεν είναι φαγητό, όργιο είναι!
άλλα απλά και γρήγορα:
1. Σπαγγέτι με σάλτσα ντομάτας
2. Φακόρυζο/σπανακόρυζο/λαχανόρυζο
3. Στραπατσάδα
4. Φιδές
5. Τραχανάς με φέτα
6. Ομελέτα
ΤΟ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ
Για να φτάσεις να απολαύσεις την υπέρτατη γεύση μερικών γιουβαρλακίων, πρέπει πρώτα να κοπιάσεις λίγο. Θέλει μια τελετουργία: να ανακατέψεις καλά και με υπομονή τα υλικά, να πλάσεις τα γιουβαρλάκια ένα ένα, να κάτσεις από πάνω να τα δεις να σιγοβράζουν και να γεμίζουν μυρωδιά ολόκληρο το σπίτι. Μετά το σούπερ δύσκολο κομμάτι, το αυγολέμονο, που απαιτεί τόλμη και ευλάβεια, ευλάβεια και τόλμη: λίγο λεμόνι, λίγο αυγό και προσοχή στη σωστή θερμοκρασία γιατί αν παίξει σοκ, την πατήσαμε. Θα μου πεις «ένας άνθρωπος είμαι, αξίζει τόση δουλειά;» Ναι, αξίζει, γιατί μετά που θα τα φας ζεστά, βαθιά παρηγορητικά και θα λιώνουν στο στόμα, η χαρά θα είναι τεράστια. Αξεπέραστο comfort food τα γιουβαρλάκια, ειδικά αν σου τα ’κανε στις αρρώστιες η μαμά — όπως εμένα.
άλλα πολύπλοκα και μπελαλίδικα:
1. Μουσακάς
2. Παστίτσιο
3. Λαχανοντολμάδες
4. Μοσχαράκι κοκκινιστό
5. Αρνάκι φρικασέ
6. Γεμιστά
Comfort food week
Οι μετεωρολόγοι προβλέπουν χιονιά. Έξω ήδη η θερμοκρασία έχει πέσει επικίνδυνα, φυσάει, ψιχαλίζει κι εσύ δε θέλεις να αφήσεις την κουβέρτα σου με τίποτα. Το μόνο που χρειάζεσαι τώρα είναι ένα καλό πρόγραμμα εβδομάδας με ζεστά και νόστιμα φαγητά, ώστε να ξαναβγείς μόνο μαζί με τον ήλιο.
Βασικοί κανόνες της εβδομάδας
1. Αν δεν αχνίζει, δεν το τρως.
2. Αν δεν μπορείς να το φας με κουτάλι ή φέτα ψωμί, δεν είναι comfort.
3. Αν δεν μυρίζει κανέλα, βάλε λίγη ακόμα.
4. Αν δεν μουγκρίσεις από απόλαυση στην πρώτη μπουκιά, δεν είσαι στο σωστό δρόμο
Σήμερα συζητάμε για κάτι σημαντικό, για κάτι που αγγίζει βαθιά την ψυχή –και το στομάχι– κάθε Έλληνα: Το σουβλάκι (αν ζεις στην Αθήνα)! Το πιτόγυρο (αν ζεις στο Βορρά)! Και η ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί είναι μία:
Είναι το πιτόγυρο το εθνικό μας comfort food;
➕ Μα δεν υπάρχει άλλο φαγητό που να σβήνει τόσο τρυφερά τη λιγούρα μας! Ζεστή η πίτα, ζεστό το λαδάκι της, ζεστή η πατάτα που τσιρτσιρίζει, ζουμερό και ακόλαστο, μιλάει στην ψυχή μας…
➖ Δεν το δέχομαι! Comfort food σημαίνει ζεστασιά, αναμνήσεις, κάτι μαμαδίστικο.
➕ Μα είναι σκέτη θεραπεία σε λαδόκολλα!
➖ Είναι απλά ένα βαρύ, φθηνό ατόπημα μετά από ξενύχτι και αλκοόλ.
➕ Μάλλον δεν έχεις φάει στα σωστά σουβλατζίδικα.
➖ Άμα δεν το φτιάχνει η μανούλα μου, δεν το θέλω.
➕ Το πιτόγυρο μάς ενώνει. Το τρώνε όλοι. Από τον φοιτητή μέχρι τον γιατρό. Κι είναι παντού. Από το πανηγύρι μέχρι τα mall. Αν δεν είναι αυτό comfort food, ε, δεν ξέρω ποιο είναι.
➖ Comfort food είναι τα μακαρόνια με κιμά ή μια Κυριακάτικη φασολάδα, το παστίτσιο, τα γεμιστά, ο μουσακάς…
➕ Όλα υπέροχα, αλλά comfort food είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς σε κάθε μπουκιά…
➖ Τα παρατάω, έχεις δίκιο. Είναι το εθνικό μας comfort food.
➕ Ένα γύρο απ’ όλα για την κυρία!
Το φαγητό είναι μνήμη
Υπάρχουν φαγητά που όταν τα τρως, θυμάσαι. Δεν θα ήταν ολοκληρωμένο το αφιέρωμα, αν δε μιλούσαμε για τις κουζίνες των παιδικών μας χρόνων, για τα τραπέζια που είχαν γύρω τους ανθρώπους που αγαπούσαμε και αγαπάμε. Γιατί αυτό είναι στην πραγματικότητα το comfort food, το φαγητό που μας κάνει να νιώθουμε ότι είμαστε ξανά στο σπίτι μας. Μιλήσαμε λοιπόν με τους ανθρώπους που συμμετείχαν σ’ αυτό το αφιέρωμα και μάθαμε ποιο είναι το δικό τους comfort food και γιατί.
1 Τα γιουβαρλάκια του Νίκου. Εμένα το δικό μου comfort food είναι τα γιουβαρλάκια. Χειμωνιάτικα, ζεστά, μυρωδάτα. Είναι φαγητό που γιατρεύει και κάθε φορά που το τρώω θυμάμαι πόσο λίγα χρειαζόμαστε τελικά για να νιώσουμε γεμάτοι.
Νίκος, Ατίταμος
2Οι λαχανοντολμάδες του Γιάννη. Οι λαχανοντολμάδες είναι το φαγητό που με μεταφέρει αλλού. Κι αν είναι και ζεστοί ζεστοί και με το σωστό αυγολέμονο… ασ΄ τα!
Γιάννης, ψητοπωλείο ο Γιώργος
3Τα κολοκυθάκια τα γεμιστά του Τάκη. Τα κολοκυθάκια γεμιστά είναι για μένα σαν να ξαναμπαίνω στο παλιό σπίτι στο χωριό. Καλό κολοκύθι, καλό κρέας, καλό αυγολέμονο. Μου θυμίζουν τη μάνα μου. Είναι το φαγητό που με νανουρίζει, που με χαλαρώνει.
Τάκης, μαγειρείο «Το φαγείν»
4Οι γίγαντες στο φούρνο με καβουρμά του Χρήστου. Αυτό το φαγητό κουβαλάει μέσα του μια ολόκληρη εποχή. Παλιά, στα χωριά, έσφαζαν το ζώο παραμονές Χριστουγέννων, το έβαζαν στο λίπος για να μη χαλάσει και κάθε τόσο έκοβαν μικρά κομμάτια και τα έριχναν μέσα στον τραχανά ή στο λαχανόρυζο. Παράδοση, νοστιμιά, μνήμη — όλα μαζί σε μερικές μπουκιές.
Χρήστος, Οινομαγειρείο «Η Πλατεία»
5Τα σουτζουκάκια σμυρναίικα του Γιώργου. Σουτζουκάκια σμυρναίικα με πουρέ φτιαγμένα από τη γιαγιά, 1:30 ώρα το μεσημέρι ακριβώς, γυρνώντας απ’ το σχολείο, στο Παλαίο Φαλήρο.
Η γεύση της παιδικής μου ηλικίας.
Γιώργος, Κυβέλη
6Το χουνκιάρ μπεγιεντί της Μαρίας. Το χουνκιάρ μπεγιεντί είναι για μένα το απόλυτο comfort food. Οι θείες μου στην Πόλη το έφτιαχναν για τα μεγάλα τραπέζια, των γιορτών –η μαμά μου κι οι αδερφές της ήταν μαγείρισσες σε σπίτια εύπορων αστών– και για αυτό μάλλον το έχω συνδέσει με αυτό το όμορφο «μαζί».
Μαρία, Κληματαριά
