«Κόκκινο» με πολύ μαύρο κι ελάχιστο (λερωμένο) άσπρο στο Θέατρο Αλκμήνη
Κόκκινο, το χρώμα τής εμμήνου ρήσεως, της επανάστασης, της οργής, της ντροπής, της αιδούς, της αμηχανίας, της μετάληψης, του ηλιοβασιλέματος…
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε στην Καλαμάτα και ζει στην Αθήνα. Σπουδάζει και γράφει. Η ανθρώπινη φύση είναι το μόνο το αντικείμενο μελέτης και έρευνας. Είναι κυρίως ποιητής, με την έννοια της πρωτογενούς δημιουργίας. Θέλει να εξελιχθεί. Όταν μεγαλώσει θα γίνει μυθιστοριογράφος. Για την ώρα επιδίδεται στο θέατρο, στο δοκίμιο, στο διήγημα και στη νουβέλα. Τα ευθυμογραφήματά του δημοσιεύονται σε διάφορα ηλεκτρονικά περιοδικά. Αποφεύγει το λιβελλογράφημα, αλλά τις ελάχιστες φορές που αναγκάζεται να καταφύγει σε αυτό το δύσκολο είδος το αναδεικνύει σε αυτοτελή μορφή Τέχνης πρώτης γραμμής. Θα ήθελε παρ' όλα αυτά να γράφει μόνο ποιήματα. Μεταφράζεται σε διάφορες γλώσσες και συμμετέχει με επιτυχία σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ. Είναι ο πιο εξωστρεφής ομφαλοσκοπούμενος άνθρωπος στο χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών. Έχει πολλούς φίλους κι αναζητά εναγωνίως εχθρούς... Αμφιλεγόμενο άτομο, διαβάζεται μετά πάθους περισσού. Δεν είναι νάρκισσος και για αυτό δεν προσέχει την εμφάνισή του. Έχει μαλλιά και τα ξυρίζει. Αυτό τα λέει όλα.
Κόκκινο, το χρώμα τής εμμήνου ρήσεως, της επανάστασης, της οργής, της ντροπής, της αιδούς, της αμηχανίας, της μετάληψης, του ηλιοβασιλέματος…
Επιτέλους, ήρθε ο καιρός να αποκατασταθούν και θεατρικώς τα αξιαγάπητα, τα ηρωικά, τα αυτοθυσιαστικά ζώα συντροφιάς, που τόσο πιστά μάς...
Ο νηστικός (από συναισθήματα θετικά) δείπνος-ύπνος-θάνατος μιας τυπικής μικρομεσοαστικής νεοελληνικής οικογένειας
Εξαιρετική παράσταση ηρωοποιητική αλλά όχι και αγιογραφική τής ελευθερόφρονης πνευματικής μονάδας, τής ρηξικέλευθης επιστήμονος, της αντισυμβατικής συζύγου, τής ανένοχης αυθεντίας,...
Με επιρροές από τον αμερικάνικο κινηματογράφο και τα σύγχρονα κόμικς, το Σικάγο τού περασμένου αιώνα μοιάζει με το Γκόθαμ Σίτυ...
Κλαιρ που θα πει φωτεινή και Σολάνζ που σημαίνει κάτι σαν «Ηλιακός άγγελος». Ας θυμηθούμε πως η Μήδεια είναι εγγονή...
Μπορεί ένα κουρασμένο, γερασμένο σώμα να αποδώσει τα μέγιστα σε αυτό το είδος τού θεάτρου. Γι’ αυτό, καλόν είναι να...
Σκληρές σκηνές αφηγουμένων βασανιστηρίων, τριτογενής διαμεσολαβημένη εμπειρία, πολύτιμη ωστόσο, αφού η Ιστορία έχει το συνήθειο
Στη συγκεκριμένη παράσταση, το μετωπικό στήσιμο (“mise-en-place”) των δύο συζύγων που αναγκάζονται να πάνε στο στούντιο, να στηθούν κάτω από...
Από τις ωραιότερες βραδιές, από τις ευτυχέστερες βραδιές αυτού του ιστορικού θεάτρου, όπου τραγούδησε η μεγάλη Μαρία Καλογεροπούλου