Το μπιλιάρδο στη σύγχρονη ενσάρκωσή του παίζεται από αρκετές εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο. Είναι ένα από τα πιο αγαπητά παιχνίδια το οποίο παίζεται από όλες τις κοινωνικές τάξεις εδώ και πάνω από 700 χρόνια. Η ιστορία του παιχνιδιού είναι συναρπαστική όχι μόνο για τους θαυμαστές του, αλλά για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για την τέχνη, την ιστορία, τα σπορ, τη χειροτεχνία και την παγκόσμια κουλτούρα.
Πίσω στον χρόνο
Από την απαρχή του κόσμου μέχρι το σήμερα, ο άνθρωπος έπαιζε παιχνίδια χρησιμοποιώντας κοντάρι και μια μπάλα. Στους αρχαίους πολιτισμούς δεν έλειπαν τα εργαλεία, οι μέθοδοι και τα υλικά –ελεφαντοστό, ξύλο, πέτρα κ.ά. –, τα οποία χρησιμοποιούνταν από εξειδικευμένους τεχνίτες. Το μόνο που έλειπε ήταν η εφεύρεση του ίδιου του παιχνιδιού. Τα ίχνη τέτοιων παιχνιδιών μας οδηγούν στην Αίγυπτο το 3300 π.Χ. ενώ, εκεί, το 1500 π.Χ. έχουμε και την παλαιότερη αναπαράσταση με κοντάρι και μπάλα, το οποίο παραπέμπει σε τελετουργίες προστασίας αλλά και γονιμότητας. Παιχνίδι όμως με κοντάρι και μπάλα αναπαρίσταται και σε αρχαίο ελληνικό εύρημα του 600 π.Χ. το οποίο ανακαλύφθηκε στα 1940 και συνδέεται με την ιστορία των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων. Αργότερα έρχεται η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ενώ μετέπειτα τα παιχνίδια αυτά αποτελούν ένα αμάλγαμα χριστιανικών και παγανιστικών επιρροών που μεταφέρθηκαν στη Δύση τον 5ο αιώνα. Κατοπινές παρόμοιες αναπαραστάσεις με κοντάρι και μπάλα αλλά και τον πρόδρομο του σύγχρονου μπιλιάρδου (το οποίο παιζόταν επίσης στο έδαφος), βρίσκουμε στα 1300. Είναι τον 14ο και 15ο αι. όπου οι συγγραφείς αναφέρονται σε αυτό που αποκαλούμε σήμερα ground billiards, ενώ εκεί κάπου ανάμεσα στον 14ο αι. έχουμε ενδείξεις για τα πρώτα τραπέζια μπιλιάρδου. Τέλος, κατά τον 16ο αι. με την άφιξη του μπιλιάρδου στη Β. Αμερική, αυτό θα εξελιχθεί στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα.
Παίξε μπιλιάρδο, κάνει καλό!
Τα οφέλη
✓ αναπτύσσει συναισθηματική νοημοσύνη
✓ καλλιεργεί αισθητηριακή αντίληψη
✓ βοηθά στη διαχείριση απογοήτευσης και αποτυχίας
✓ χτίζει πειθαρχία ρουτίνας
✓ ενισχύει την αυτοπαρατήρηση
✓ διδάσκει ακρίβεια σκέψης και πράξης
✓ προάγει τη δημιουργική σκέψη
✓ εξισορροπεί λογική και ένστικτο
Το άλμα στο σήμερα, από την οικογένεια Σιβισίδη
Η σύγχρονη ελληνική ιστορία του μπιλιάρδου, από κατασκευαστική άποψη, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μια οικογενειακή πορεία που ξεκινά το 1928 στα προσφυγικά της Νίκαιας. Εκεί, ο Στυλιανός Σιβισίδης, με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, ιδρύει την επιχείρηση και κατασκευάζει το πρώτο σύγχρονο ελληνικό τραπέζι μπιλιάρδου, το λεγόμενο τότε «επτάσφαιρο». Σύντομα επεκτείνεται με υποκαταστήματα στην Πάτρα και στη Θεσσαλονίκη, ενώ αργότερα δημιουργεί και μια από τις πρώτες αίθουσες μπιλιάρδου στο κέντρο της Αθήνας. Τη δεκαετία του ’60 η σκυτάλη περνάει στη δεύτερη γενιά, τους τρεις γιους του Στυλιανού, τους Γεώργιο, Νικόλαο και Γρηγόριο Σιβισίδη, οι οποίοι εξελίσσουν περαιτέρω την κατασκευαστική δραστηριότητα. Είναι η εποχή που δημιουργείται το πρώτο ελληνικό μπιλιάρδο αμερικάνικου τύπου, ενώ παράλληλα τα αδέλφια συμβάλλουν καθοριστικά στη διάδοση του αθλήματος σε ολόκληρη τη χώρα. Παρά τη μεγάλη απήχηση της εποχής, το μπιλιάρδο εξακολουθεί να έχει αμφιλεγόμενη φήμη. Από τη δεκαετία του ’90 και μετά, τα ηνία περνούν σταδιακά στην τρίτη γενιά, τους Στέλιο, Τάσο, Χριστίνα, Λήδα και Νικολέττα Σιβισίδη οι οποίοι σήμερα κατέχουν το μετοχικό κεφάλαιο και διαχειρίζονται πλήρως την εταιρεία η οποία σύντομα θα γιορτάσει έναν αιώνα δημιουργίας και παγκόσμιας φήμης. Την ίδια περίοδο, το μπιλιάρδο και οι χώροι που το φιλοξενούν εκσυγχρονίζονται. Οι κανόνες εξευγενίζονται, η εικόνα του αθλήματος αναβαθμίζεται και, σταδιακά, το μπιλιάρδο αναγνωρίζεται επίσημα και εντάσσεται σε αθλητική ομοσπονδία.
Η κοινωνική και πολιτιστική διάσταση:
✓ Το μπιλιάρδο είναι μέρος της ευρωπαϊκής και όχι μόνο πολιτιστικής κληρονομιάς.
✓ Εκφράζει κλασικές αξίες όπως το μεράκι, τη δεξιοτεχνία, την παρέα.
✓ Προωθεί υγιή εναλλακτική διασκέδαση – μακριά από οθόνες, κοντά στην ανθρώπινη επαφή.
✓ Δημιουργεί χώρους συνάντησης, όχι απομόνωσης.
Τα βασικά υλικά για τη συνταγή του μπιλιάρδου
Στέκες: συνήθως κατασκευασμένες αμιγώς από ξύλο, έχουν συγκεκριμένο ύψος (1.40 μ. έως 1.60μ.) αναλόγως αν πρόκειται για στέκα αμερικάνικου παιχνιδιού, γαλλικού, σνούκερ ή άλλου, ενώ πλέον υπάρχουν και παιδικές στέκες. Το μέγεθος του πετσιού (το μέρος της στέκας που χτυπάει τη μπάλα) κυμαίνεται από 8 έως 14 χιλιοστά. Το βάρος μιας στέκας μετριέται συνήθως σε oz (19-21). Η πρόοδος της τεχνολογίας του είδους μάς έχει δώσει πια και τις Carbon στέκες, καθώς και τα «πολύπατα» πετσάκια που κατασκευάζονται συνήθως από δέρμα γουρουνιού.
Μπάλες: κάποτε φτιάχνονταν από ελεφαντοστό, το οποίο ευτυχώς απαγορεύτηκε εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Πλέον φτιάχνονται από τη σύνθεση δυο κυρίως χημικών συστατικών. Αναλόγως το παιχνίδι το μέγεθός τους κυμαίνεται π.χ. από 48 (Bumper pool) έως 68 (Russian pyramid) χιλιοστά.
Κιμωλία: έχει τη μορφή συμπαγούς πούδρας σε διάφορους χρωματισμούς αναλόγως το χρώμα της τσόχας πάνω στην οποία θα παιχτεί η παρτίδα μπιλιάρδου, ενώ υπάρχει και κιμωλία κατασκευασμένη από ηφαιστειακό υλικό. Οι παλιότεροι την ξέρουν ως τσιμισκί, τεμπεσίρι ή φάλτσο κ.ά.
Τσόχα: πέρα από το χρώμα –από το κλασσικό «ήρεμο» πράσινο έως το μοβ, φούξια ή γκρι– ποικίλει και στη σύνθεσή της αναλόγως το είδος του παιχνιδιού και τις ποιότητες που θέλουμε να της προσδώσουμε όπως π.χ. η ταχύτητα.
Όλα αυτά και πολλά ακόμα αξεσουάρ και γκατζετάκια που αγαπούν να προμηθεύονται οι παίκτες του μπιλιάρδου ανά τον κόσμο μπορείτε να τα βρείτε στο www.sivissidis.gr
Υποκατάστημα | Έκθεση
Γερανίου 45, Ομόνοια
T.: 210 5240842 – 210 5240989
Ig: sivissidis1928 // Fb: Sivissidis
www.sivissidis.gr
