Ο πολυτάλαντος και πολυγραφότατος Αντώνης Καρπετόπουλος στην προσωπική του ιστοσελίδα karpetshow.gr ανεβάζει κάθε μήνα ένα συγκεκριμένο δημοσίευμα που τιτλοφορείται «50 πράγματα που έμαθα τον Χ μήνα». Σήμερα θα δανειστώ το format του, για μια σειρά πραγμάτων που εμπέδωσα μέσα σε τριάντα μέρες.
Τριάντα μέρες βιωμένες σε νοσοκομεία, αίθουσες σύνταξης, ρεπορτάζ, μποτιλιάρισμα, αμάξι και πάλι αμάξι, πάνω από μια οθόνη κινητού αναμένοντας ανταποκρίσεις για δικούς μου ανθρώπους και μουσικό χαλί τις ειδήσεις του ραδιοφώνου. Τριάντα μέρες που η εκπνοή τους είχε και ένα μικρό φευγιό στην καταπράσινη Ιρλανδία, μια μεγάλη ανάσα, μια ανακούφιση σε διαλείμματα.
- Το πόσο νόστιμο σου φαίνεται το νοσοκομειακό φαγητό είναι ευθεία συνάρτηση των χιλιομέτρων που έχεις διανύσει εντός του νοσοκομείου μεταφέροντας έγγραφα.
- Οι τσιγγάνοι τραγουδούν ακόμα και στο κρεβάτι του πόνου. Κι όταν πονάνε πολύ τραγουδούν πολύ χαρούμενα τραγούδια.
- Υπάρχει ένα νέο επίπεδο ντροπής, εκείνο που ρωτάς στους γιατρούς με ανυπομονησία: «Πότε θα έρθουν οι γιατροί;», περνώντας τους για νοσηλευτές, ώστε απλά να πάρεις την απάντηση «εμείς είμαστε οι γιατροί».
- Η μικροκοινότητα ενός νοσοκομειακού θαλάμου θα έπρεπε να συνιστά αυτόνομο κράτος στις 5+ μέρες συγχρωτισμού.
- Εάν το ΕΣΥ είχε και χρηματοδότηση εκτός από εξαιρετικούς γιατρούς, η Ελλάδα θα γινόταν άντρο ιατρικού τουρισμού.
- Δριμεία εμπέδωση του στίχου: «Οι άντρες περνούν, μαμά, μ΄ ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια». Όλο το τραγούδι εδώ.
- Οι άνθρωποι που λένε «δεν θα σε αφήσω ποτέ» είναι οι πρώτοι που σε αφήνουν όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Πολύ.
- Υπάρχει ένα επίπεδο αντοχής που δεν ξέρεις ότι έχεις, μέχρι να χρειαστεί να το αξιοποιήσεις. Το διαθέτουν όλοι ανεξαιρέτως.
- «Να μη σου φέρει ο Θεός όσα μπορείς ν΄ αντέξεις», λένε οι Κρητικοί ακριβώς εξηγώντας το παραπάνω.
- Οι Αθηναίοι έχουν μάθει στοιχειωδώς να οδηγούν με ασφάλεια σε καταστάσεις ακραίας βροχόπτωσης.
- Αν ο καιρός της Ιρλανδίας ήταν άνθρωπος θα ήταν το κλινικό παράδειγμα της αμφιθυμίας.
- Το χαμόγελο των Ινδών είναι μια απτή αποτύπωση της ζεστασιάς.
- Όσο Μαρξ και να έχεις διαβάσει δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει εργοδοσία μέχρι να γίνεις εργαζόμενος.
- Όσο πιο λυπημένος είσαι, τόσο πιο αλμυρά γίνονται τα δάκρυα.
- Πολλοί συχνά Ιρλανδοί κάνουν οικογένεια με Ισπανούς. Ο λόγος; Εξαιρετική αεροπορική σύνδεση και διαχρονικές εμπορικές σχέσεις (ήδη απ’ τον 16ο αιώνα) μεταξύ των δύο χωρών.
- Όσο και αν ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν αρνιόταν τη σχέση του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών με την Ιρλανδία και τον κέλτικο πολιτισμό, η πραγματικότητα σε δυσκολεύει να το πιστέψεις.
- Το δαχτυλίδι Claddagh είναι το παραδοσιακό ιρλανδικό δαχτυλίδι που συμβολίζει την αγάπη, την πίστη και τη φιλία, με καταγωγή από το ψαροχώρι Claddagh στο Γκάλγουεϊ.
- Από το 1949 και για δέκα χρόνια ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν εργαζόταν ως επιστημονικός συνεργάτης του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Γκάλγουεϊ.
- Υπάρχει ένας άνθρωπος που εμφανίζεται διαβολικά τυχαία στη ζωή σου και γεμίζει τα κενά και τα γεμάτα.
- Οι κομπλεξικοί είναι η πιο επικίνδυνη φάρα.
- Ο πλανήτης Γη είναι επικίνδυνο μέρος να ζεις.
- Όταν ο Α. Πορτοσάλτε φτάνει στο σημείο να παραδέχεται ότι ένα συγκεκριμένο κόμμα πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη, καταλαβαίνεις ότι έχει γίνει μεγάλη μα&*%*…
- Οι τελευταίες συνομιλίες του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η εμπέδωση του στίχου «Εδώ δεν είναι παίξε-γέλασε. Εδώ είναι Μπαλκάνια».
- Η ιστορία με την Ιωάννα Τούνη έβγαλε ξανά στη φόρα στρατιές σεξιστών.
- Όσο τα κορίτσια πολεμάνε άλλα κορίτσια θα έχουμε πολύ σοβαρά προβλήματα.
- Η αναποφασιστικότητα του Τραμπ ταυτίζεται με τον Ιρλανδικό καιρό και το απέραντα βιωμένο ελληνικό στυλ «είπα-ξείπα».
- Reality check: Στον πόλεμο του Ιράν έχουν πεθάνει 3500-5000 άνθρωποι (ανάλογα την πηγή) από όλες τις πλευρές.
- Η επόμενη εξωπραγματική εν ζωή φωνή που έχει μείνει στην Ελλάδα μετά το θάνατο της Μαρινέλλας είναι η Άννα Βίσση.
- Το νέο ντοκιμαντέρ της Ο. Λασκαράτου «Ανδρέας Λασκαράτος και τα Μυστήρια της Κεφαλονιάς» είναι μια κινηματογραφική χειραψία ενός «ξεχασμένου» ποιητή με το νεανικό κοινό και ενός τόπου με τα ωραία και τ’ άσχημά του.
- Απόγονοι του Αλέκου Παναγούλη ψηφιοποίησαν το αρχείο του. Εδώ.
