Θυμάστε την ταινία «Ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο» του Γιοακίμ Τρίερ που τρέχαμε όλοι να δούμε σαν τρελοί μέσα στη ζέστη του Ιουλίου ’22; Αν όχι αφήστε με να σας κάνω μια μικρή εισαγωγή: 20χρονη πρωταγωνίστρια φαίνεται πως τα πετυχαίνει όλα θαυμάσια στη ζωή της, μα εκείνη πάσχει από μια ακατάπαυστη… αμφιθυμία. Τη βλέπουμε να μη ξέρει τι δουλειά θέλει, ποιον σύντροφο προτιμά, ακόμα και τι κούρεμα της ταιριάζει.
Σιγά σιγά καταλαβαίνει ότι τα έχει κάνει θάλασσα, παραφουσκώνει με ενοχές και νιώθει «ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο». Η αλήθεια είναι πως η ταινία δεν με είχε αγγίξει. Βρήκα κάπως υπερβολική την προσέγγιση, κάπως αμήχανη την προσπάθεια του Τρίερ να μπει στα παπούτσια του σύγχρονου 20άρη. Όμως, όμως: ο τίτλος ήταν εξαιρετικός! Αποτυπώνει με ακρίβεια εκείνους τους τόνους δράματος που νιώθουμε όλοι όταν αντικρίζουμε τα εντός μας κακώς κείμενα. Η κατάσταση είναι ακόμα πιο επιβαρυμένη όταν και οι άλλοι τριγύρω αρχίζουν να μυρίζονται πως δεν είμαστε δα οι άγγελοι επί γης, δεν είμαστε εκλεκτοί, παρά μόνο παιδιά με παράξενους τρόπους και μισόκλειστες πληγές (για τους αισιόδοξους…οι απαισιόδοξοι τις λένε μισάνοιχτες).
Τούτη η στιγμιαία, μα ειλικρινής, απελπισία έχει περάσει και στη μουσική – την Αγία Μουσική, που δεν αφήνει κανένα συναίσθημα παραπονεμένο. Έχει ένα τραγούδι για όλα τους. Πάμε παρακάτω να δούμε τρία από αυτά, ελληνόφωνα καθώς εκείνα αγαπώ, ενίοτε σπαρακτικά καθώς έτσι τους πρέπει.
«Κάτι θα φταίει, το ’χει πει και άνθρωπος δικός μου: πως εμένα θεωρεί χειρότερη του κόσμου»
Η Φωτεινή Αθερίδου στο βίντεο κλιπ, έγκυος τότε, σε έναν απλό μαύρο καναπέ τραγούδησε αυτούς τους στίχους που έγραψε η ίδια και μελοποίησε ο Στάμος Σέμσης. Το τραγούδι δεν ανήκει σε κάποιο δίσκο, δυστυχώς, ούτε στο ραδιόφωνο δεν παίχτηκε, αλλά είναι η επιτομή του αισθήματος που περιέγραψα παραπάνω. Κάτι ανάμεσα σε σύνδρομο του απατεώνα και πραγματική υπαρξιακή κρισάρα. Το γεγονός ότι η Αθερίδου είναι έγκυος στο βίντεο πάντα με κάνει να σκέφτομαι τους στίχους και από την οπτική της μητρότητας: εκεί που τρέμεις μήπως είσαι όντως ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο και κινδυνεύεις να γίνεις και ο χειρότερος γονιός…
Εύχομαι κανείς δικός σας να μη σας έχει πει τέτοια λόγια, είναι μια αρκετά πονετική στιγμή. Δεν το λέω από προσωπική εμπειρία, ένας φίλος στο φροντιστήριο μου το είπε…
«Είμαι ο χειρότερος άνθρωπος της γης αυτής, μα εσύ αν μπορείς αγάπησέ με λίγο»
Η φετινή επιτυχία του Γιάννη Οικονομίδη συζητήθηκε για πολλούς λόγους. Εβδομάδες ολόκληρες ρωτάγαμε ο ένας τον άλλον στις παρέες «Τη Φλέβα την είδες;». Εγώ θέλω να σταθούμε στο ομώνυμο κομμάτι που δημιούργησε ο ΛΕΞ για την ταινία και το οποίο δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό. Σκιαγραφεί μαεστρικά τον εγωπαθή πρωταγωνιστή (Β. Μπισμπίκης), ο οποίος νιώθει για χρόνια ολόκληρα ότι πουλάει κι αγοράζει τους πάντες, μέχρι που η «μοίρα» τον διαψεύδει.
«Όταν τους βλέπω να κερδίζουν μου τη σπάνε / Όταν τους γνώρισα δεν είχανε να φάνε / Με τρελαίνει όταν σαν ίσο με κοιτάνε / Όπως το βλέπω όλοι κάτι μου χρωστάνε»
«Αν ήμουνα κωλόπαιδο, το τίποτα, ένα τέρας, θα ήμουν άξιος μόνο χειραψίας κύριε Τάδε;»
Πάμε τώρα από την άλλη πλευρά, εκείνου που έχει αποδεχθεί ότι δεν είναι ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου, αλλά αναρωτιέται τι θα γινόταν εάν ήταν. Το τραγούδι «Χειραψία / Gay Anthem for the New Millenium» ανήκει στον δίσκο-ορόσημο για τους Κορε.Υδρο. «Φτηνή ποπ για την ελίτ». Το μακρινό πια 2006 (Χριστέ μου, έχουν περάσει 20 χρόνια) οι Κορε.Υδρο. εξέπεμψαν από την Κέρκυρα σε όλη την Ελλάδα. Το ραδιόφωνο τους αγάπησε, οι millenials βρήκαν έναν ήχο που να συνδυάζει το coolness με την τανισμένη ευαισθησία τους. Το συγκρότημα είχε ήδη ανέβει στο άρμα της απογείωσης- και δικαίως- καθώς παρέδωσε στο κοινό ένα δίσκο-μάλαμα! Ένα από τα hits του είναι και το τραγούδι που κάνω quote. Μια μουσική διερώτηση του πόσα μπορεί να πετύχει ένα «κωλόπαιδο» στις ερωτικές αναμετρήσεις.
«Αν σε κερνούσα μπύρες και σ’ αγκάλιαζα στο τέλος / αν σου μιλούσα όπως ήθελες και σού ’λεγα ό,τι ήθελες ν’ ακούσεις / αν δεν καθόμουν με τις ώρες να ερμηνεύω τους θανάτους σου / αν ήμουνα κωλόπαιδο, το τίποτα, ένα τέρας / θα ήμουν άξιος μόνο χειραψίας, κυρία τάδε;»
