Jenga’s Mondays
Αφού τις Δευτέρες δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε, ας τις ομορφύνουμε!
Ποια είναι η Jenga;
Oρκισμένη περιπατήτρια της Αθήνας. Πάει κόντρα στην κατάθλιψη της Δευτέρας, με κέφι και φαντασία. Θέλει να ανακαλύπτει συνέχεια, θέλει πάντα κάτι νέο.
Πού; Φάρμα Άμπελος Βοχαϊκού
Περιοχή; Βοχαϊκός Κορινθίας
Πότε; Δευτέρα 12/05/25 (✞ Επιφανίου επισκ. Κύπρου, Γερμανού Κων/πόλεως, Θεοδώρου εν Κυθήροις)
Θερμοκρασία: 3°C°, Υγρασία: 17%, Άνεμος: 20 km/h
Μια ανάσα μακριά
«Φτάνει», είπα μέσα μου, με τις κόρνες και την φασαριόζικη Πατησίων (πάνω κάτω, πάνω κάτω). Σήμερα έχει απόδραση, με αθλητικά και πρώτη φορά για φέτος χωρίς καν ζακέτα. Σήμερα θα πατήσω γρασίδι και θα περάσω τη μέρα μου σαν να ξέφυγα για λίγο. Μπαίνω στον προαστιακό για Ζευγολατιό. Περνάω την Κόρινθο…Ο ήλιος καίει. Καλοκαίριασε.
Στον Βοχαϊκό Κορινθίας, τόσο κοντά απ’ την υδρο- και θερμοκέφαλη πόλη μας, υπάρχει ένας κόσμος άλλος. Ο κόσμος της Χριστίνας, της Σούλας, της Όλγας, του Σαράντου, της σκυλίτσας της Μάρθας και του σκυλάκου του Σκούμπι, δεκάδων γατιών και αλόγων και φασιανών και ελαφιών και ενός emu και ζώων που σώθηκαν και έσωσαν κι αυτά με τη σειρά τους αυτούς που τα έσωσαν. Σήμερα βρέθηκα στην φάρμα Άμπελος Βοχαϊκού, για να γνωρίσω από κοντά τους κατοίκους της: ζώα που έχουν ταλαιπωρηθεί, αγαπηθεί και βρει τον δικό τους παράδεισο. Σήμερα βρήκα καταφύγιο σ’ αυτά τα 15 και βάλε στρέμματα, κι εγώ η «αδέσποτη». Βρήκα έναν τόπο ζωντανό, θεραπευτικό, γεμάτο χαρακτήρες, ιστορίες και μεγάλες καρδιές.
Τα πρώτα χάδια
Στην γειτονιά αυτή, με υποδέχονται όλοι με χαρά. Πρώτος πρώτος ο Πέτρος, ο γαϊδαράκος, που με το «καλημέρα σας» ποζάρει για μια σέλφι μας. Τον χαϊδεύω απαλά στο κεφάλι. Είναι πράος και γκρίζος και όμορφος. Πιο δίπλα, η αληθινή ντίβα, η Μιράντα, που έχει πολλά νεύρα συνήθως, αλλά όταν της κάνεις μπάνιο και της χτενίζεις τη χαίτη, μεταμορφώνεται. Και ο Πάρης – ο ψυχοθεραπευτής του κοπαδιού. Όποιο ζώο έχει πρόβλημα, το πηγαίνουν να μένει με τον Πάρη. Αρχίζω να βλέπω πως εδώ, κάθε ζώο έχει όνομα, φροντίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του, γίνεται φιλαράκι.
Η Χριστίνα με ξεναγεί. Με «βομβαρδίζει» (άλλο που δε θέλω) με διάφορες πληροφορίες και με την προσωπική ιστορία κάθε ζώου, ενώ ταυτόχρονα χαϊδεύω όποιο κεφαλάκι φτάνω πίσω από τις περιφράξεις. Ο Πέτρος (όπως και όλα τα γαϊδουράκια της φάρμας και όλα τα γαϊδουράκια γενικότερα) έχει έναν σταυρό στο τρίχωμα της ράχης του. Δεν το ήξερα. Οι πιστοί λένε πως είναι επειδή όταν μπήκε ο Χριστός στα Ιεροσόλυμα με το γαϊδούρι, τα ευλόγησε όλα για πάντα (να τι θα γιορτάζω από εδώ και πέρα την Κυριακή των Βαΐων).
Τα παιδιά της γειτονιάς σου
Περπατάμε. Ματάκια μπιρμπιλωτά αναγνωρίζουν τη Χριστίνα και την κοιτάνε περιμένοντας ένα «μπράβο», μια χαιρετούρα ή μια λιχουδιά. «Εγώ σε ξεγέννησα βρε, τι μου το παίζεις δύσκολη;» Την ακούω να τους μιλάει και σκέφτομαι ότι κάπως έτσι μιλάω κι εγώ στα δικά μου. Οι γνώσεις της και η ατόφια λατρεία της για τα ζώα είναι αξιοθαύμαστες.
Καλησπερίζω την οικογένεια ελαφιών, το τρελό λάμα, τον Speedy (το πιο γλυκό μηρυκαστικό που έχω γνωρίσει, του δίνω και φιλάκι) και ταΐζω λιχουδιές τα λιλιπούτια Ιταλικά πόνι, τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Περνάω σύρριζα απ’ τις φασαριόζικες χήνες που κρώζουν σαν πιτσιρίκια της gen z λίγο πριν ο ΛΕΞ βγει στη σκηνή. Χαρούμενες κατσικούλες, άσπρα αφράτα πρόβατα, κάθε βλέμμα που συναντάω είναι και μια μικρή νίκη απέναντι στη λήθη και την εγκατάλειψη.
Φασιανοί, πάπιες, δυο μαύροι κύκνοι, κάτι ξέμπαρκα περιστέρια που είδαν φως και μπήκαν κι έμειναν, παγώνια πλουμιστά. Και η Αιμιλία – μια κατσικούλα που βρέθηκε μετά τις φωτιές στο Λουτράκι. Την τρέφουν με προσοχή, τη φροντίζουν σαν παιδί. Όλοι έχουν βρει μια θέση εδώ σ’ αυτήν τη γειτονιά. Ευγενικές ψυχές που φώλιασαν στη μεγάλη οικογένεια της φάρμας «Άμπελος Βοχαϊκού».
Πάμε Ντόλυ
Η ομορφιά των αλόγων με άφηνε πάντα άναυδη. Η μαμά μου έχει να το λέει πώς έκλαιγα και παρακαλούσα να με στείλει για ιππασία (τελικά με έστειλε για τένις, καμία σχέση, δηλαδή. Αμάν βρε μαμά!) Η Μπέλα ακολουθεί την κάμερα ασταμάτητα. Καλός μπελάς! Κουνάει την ξανθιά σαντρέ φράντζα της και γυρνάει το καλό της το προφίλ. Μοιάζει να είναι η αρχηγός κατά κάποιον τρόπο. Μα θέλουμε να φωτογραφίσουμε και την Ελπίδα, και τη Λητώ και τον Άρη και όλα τα πανέμορφα άλογα της φάρμας. Δύσκολο. Η Μπέλα συνεχίζει το photo-bombing.
Ένα μέρος για να πας, ένα μέρος για να μείνεις
Η Φάρμα είναι όμορφη και καθαρή και περιποιημένη. Έχει έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο με ένα σωρό παιχνίδια για παιδιά, ένα σκιερό κυλικείο με νόστιμο καφέ και κρύες μπίρες και πάνω απ’ όλα είναι γεμάτη τρυφερά, μοναδικά ζωάκια. Όταν η οικογένεια άφησε την Αθήνα και ξεκίνησε αυτό το τόσο πετυχημένο πια εγχείρημα, φανταζόταν άραγε μέχρι που θα έφτανε;
Τους ευχαριστώ για την ξενάγηση, το νοιάξιμο και αυτήν την δημιουργική πράξη αντίστασης στη βία και στην αδιαφορία. Έχουν φτιάξει ένα πραγματικό καταφύγιο για ζώα και ανθρώπους. Προσφέρουν αγάπη και μια μοναδική ευκαιρία στα παιδιά να γνωρίσουν ζώα που συνήθως βλέπουν μόνο σε ζωγραφιές. Η φάρμα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που μεγαλώνει και αλλάζει και ανασαίνει με την αγάπη. Εδώ, σήμερα, βρήκα την απόδειξη πως όλα μπορούν να γιατρευτούν. Keep up the good work, guys!
INFO:
Πέμπτη, Παρασκευή: 16.30-21.30
Σάββατο & Κυριακή: 09:00-21:00
Τηλέφωνο κρατήσεων: 693 67 21 917
ή online
www.ampelosvochaikou.gr
FB: Ampelos Vochaikou
IG: ampelos_vochaikou
