«Η Υψοφοβία ενός Κομπάρσου» του Νίκου Παπαθανάση στο Secret Room τού πολυσήμαντου και φιλόξενου Θέατρου Αλκμήνη.
Η επιλογή τής χαμηλόφωνης ημιφωτισμένης αισθητικής παραπέμπει ευθέως στα περίφημα παρισινά θεαματο-ακροάματα τού συγχωρεμένου (από το 2019) Κλωντ Ρεζύ, που είχα την ευτυχία να γνωρίσω στο δικό του ιδιαίτερο θέατρο, όπου έμπαινες στη σχεδόν σκοτεινή αίθουσα και πολλήν ώρα μετά καταλάβαινες ότι μόλις τελείωνε η πρώτη πράξη τής «Έντα Γκάμπλερ», παραδείγματος χάριν!!!
Η επιθυμητή ανοικείωση επιτυγχάνεται εδώ (κι εκεί) με την απομάκρυνση κάθε «θορύβου» από τα αισθητήρια αντιληπτικά μας όργανα προκειμένου να ξαναγυρίσουμε στην παραδείσια ευωχία τής επανένωσης με την Φύση στα προ τής βιομηχανικής επαναστάσεως λασπωμένα χρόνια.
Ο Performer στη συγκεκριμένη αθηναϊκή παράσταση λειτουργεί ως πλανόδιος παντόμιμος τού Μεσαίωνα, όπου φορώντας κατ’ επιλογήν τα κουδούνια των «σαλών» («Δια Χριστόν» ή … unclassified), καθίσταται ένας σύγχρονος γκουρού, «από σκηνής διδάσκαλος», οικουμενικής, υπερεθνικής κοπής τε και εμβελείας.
Με «μεταφυσικές» προεκτάσεις, ο ένυλος Λόγος φτάνει άλλοτε οξύς και άλλοτε παράτονος στα ενσυναίσθητα σώματα τού «επαρκούς θεατή», αναγνώστη σπανίων στιγμών, εξαιρετικών και υπέροχων, ως αντίστιξη στο τέλμα των δήθεν μεταμοντέρνων προχείρων εμπορικών παραγωγών τού Main stream.
Στο Θέατρο Αλκμήνη ούτως ή άλλως φιλοξενούνται πρωτοπορίες τού εικοστού πρώτου και μελλοντικών αιώνων. Νέες φωνές εμπλουτίζουν την παραδοσιακή θεατρική αφήγηση με τα οράματά τους για έναν καλύτερο κόσμο, λειτουργώντας δραματοθεραπευτικά με σκοπό την αυτοβελτιωτική επαύξηση τής ατομικής και Συλλογικής αυτογνωσίας, εργαλείο πολύτιμο, εάν συνδυαστεί με την σωκρατική μαιευτική μέθοδο.
Στην συμβολικώς φορτισμένη «Υψοφοβία ενός Κομπάρσου» τονίστηκε εσκεμμένα η μαγική αντίληψη τής πραγματικότητας, η εσωτεριστική θέαση τού Σύμπαντος Κόσμου και ο «τρίτος τοίχος» δεν επέτρεπε κανενός είδους διάδραση, όσο κι αν ο εκτελεστής δημιουργός κοίταζε παρατεταμένα το κοινό (που δεν το έβλεπε φυσικά, λόγω τού έντονου μετωπικού φωτισμού). Οι όποιες απόπειρες να «φωτίσει» τυφλώνοντας τους θεατές δεν ήταν βεβαίως κυριολεκτικές, αλλά λειτουργούσαν ως σκηνοθετικά πυροτεχνήματα με άμεση συνέπεια την αφύπνισή τους.
Το μισοσκόταδο, τα χαμηλά ντεσιμπέλ τού ηχοτοπίου και η απομάκρυνση από τις καθημερινές σκοτούρες προκαλεί ένα υπνωτικό κατακάθισμα στον ακροατή-θεατή, όπου μπαίνοντας στα εγκεφαλικά πρώτα στάδια τής χαλάρωσης εκλαμβάνει διαφορετικά τα εκπεμπόμενα σήματα βιώνοντας μια «κατάσταση παραλλαγμένης συνείδησης», όπως ήταν προφανώς το ζητούμενο.
Άνισο θέαμα-ακρόαμα, πειραματικό εν τούτοις. Μην το χάσετε, εάν αναζητείτε την πραγματική πρωτοπορία μέσα από την διαφορετικότητα.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Info:
https://www.ticketservices.gr/event/theatro-alkmini-i-ipsofovia-enos-komparsou/?lang=el
Στο θέατρο Αλκμήνη παρουσιάζεται η νέα θεατρική δημιουργία του Νίκου Παπαθανάση, «Η Υψοφοβία ενός Κομπάρσου». Ένας σουρεαλιστικός και ανατρεπτικός μονόλογος που εξετάζει με χιουμοριστική διάθεση την ανθρώπινη ύπαρξη.
Η παράσταση, εμπνευσμένη από την μυθολογία και διανθισμένη με στοιχεία παραλόγου, μεταφέρει διαχρονικά ερωτήματα στην εποχή μας:
Ποια είναι η θέση μας σε έναν κόσμο που αλλάζει;
Πως αντιμετωπίζουμε την αποξένωση και τις διακρίσεις;
Τι σημαίνει ισότητα και συμπερίληψη στον σύγχρονο κόσμο;
Ο Νίκος Παπαθανάσης, με την διεισδυτική του ματιά, δημιουργεί έναν χαρακτήρα που ισορροπεί ανάμεσα στο γελοίο και στο τραγικό, προσκαλώντας το κοινό να γελάσει, να σκεφτεί και να αναλογιστεί την δική του «υψοφοβία».
Ελάτε να ζήσετε μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και τη σκέψη, στο φως και το σκοτάδι, στο ρεαλιστικό και το φανταστικό.
Ταυτότητα της Παράστασης
Κείμενο – Σκηνοθεσία – Ερμηνεία: Νίκος Παπαθανάσης
Σκηνογραφία: Γιάννης Καβαλάρης
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Φίλιππος Περιστέρης
Επιμέλεια trailer & μοντάζ: Κυρηναίος Παπαδημάτος
Sound design & mix: Αλέξανδρος Σωτηρόπουλος
Φωτογραφία: Ακριβή Κόλλια
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Άντζυ Νομικού ([email protected])
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Atermono.Creative.Cine.Art
