Κάποτε, τα σχολικά βιβλία δεν φτιάχνονταν για να εντυπωσιάσουν. Τα εξώφυλλά τους ήταν απλά – συχνά έως και αυστηρά. Ο στόχος ήταν η γνώση, άλλωστε. Αυτή ήταν η ύλη, ήθελες δεν ήθελες – δε χρειαζόσουν πειστήρια για να τη διαβάσεις!
Σήμερα η λογική έχει αλλάξει∙ το βιβλίο μοιάζει να πρέπει να είναι γεμάτο οπτικά ερεθίσματα, λες και πάει να συναγωνιστεί το tablet ή το κινητό. Εδώ, περιεργαζόμαστε τέσσερα παλιότερα σχολικά βιβλία. Βρείτε τις διαφορές με τα σημερινά!
Αναγνωστικόν Β’ Δημοτικού
1954
Δυο παιδιά σκάβουν το χώμα και φροντίζουν τη γη. Το εξώφυλλο αυτού του αναγνωστικού, που περιείχε ιστορίες ηθικοπλαστικές, εμπνευσμένες από τη θρησκευτική, επαρχιακή και οικογενειακή ζωή, είναι απλό, σχεδόν αγιογραφικό. Η Ελλάδα βγαίνει σιγά σιγά από τον Εμφύλιο και ίσως αυτό ακριβώς να αντιπροσωπεύει η εικόνα: την ελπίδα, τις νέες αρχές. Μια γλύκα παλιοκαιρίσια και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό αυτού του αναγνωστικού.
Ανθολόγιο, Μέρος Πρώτο
1975
Το «Ανθολόγιο» περιλάμβανε ποιήματα και πεζά από σημαντικούς συγγραφείς για να δώσει στα παιδιά μια πρώτη αλλά πλούσια γεύση από την ελληνική λογοτεχνία. To εξώφυλλο προϊδεάζει για έναν κόσμο ανθισμένο, έναν κόσμο ευαισθησίας και ομορφιάς. Η αισθητική του θυμίζει ίσως και ζωγραφιά παιδιού. Πάντως σίγουρα κάτι απλό και προσιτό, που απευθύνεται σε όλους.
Ομήρου Οδύσσεια
1978
Η «Οδύσσεια» του Ομήρου ήταν από τα πιο χαρακτηριστικά σχολικά βιβλία όλων των εποχών. Για τους μαθητές συχνά ήταν ένας Γολγοθάς: δύσκολο λεξιλόγιο, σχόλια, υποσημειώσεις. Το εξώφυλλο, μονόχρωμο, απόμακρο και αυστηρό, με την αρχαία τριήρη να θαλασσοδέρνεται, προετοίμαζε σωστά τους μαθητές: εδώ σημασία έχει το κείμενο κι αυτό που ακολουθεί σίγουρα δε θα είναι παιδική χαρά.
Εμείς και ο Κόσμος, Δ΄ Τάξη
1993
Το μεγάλο «άνοιγμα» της πρωτοβάθμιας προς τις φυσικές επιστήμες. Παρουσίαζε με παιχνιδιάρικο τρόπο ζητήματα που αφορούσαν το σώμα, τη φύση, τη Γη και τα ουράνια σώματα, τον ηλεκτρισμό. Το μόνο από τα 4 με πλούσια εικονογράφηση — έχουμε πια μπει στα 90s κι η εικόνα παίζει κι αυτή το ρόλο της. Το εξώφυλλο συνδυάζει την αθωότητα με την περιέργεια. Μας ετοιμάζει για μια συλλογική αναζήτηση, για μια ομάδα που κοιτάει τον κόσμο με απορία και διάθεση για ανακάλυψη.
