Τι γίνεται όσο πέφτουν βροχή τα παραπεμπτικά από το κράτος στα μέιλ σου; «Και να τα ξερολούκουμα και να τα παστέλια», που έλεγε και ο αείμνηστος Λογοθετίδης! Πάρτε τεστ για το colon, δωρεάν ψηφιακή μαστογραφία… Σε βάζουν με το νουμεράκι στο διαγνωστικό, μπαίνεις στα μηχανήματα, «γδυθείτε» σου λέει ο τυπάκος με τη λευκή του ρόμπα…Τι λες βρε φίλε, έτσι ακαπέλα; Να πετάς σουτιέν μπλούζες, βρακιά ενίοτε, χωρίς έναν κάποιο πικάντικο λόγο; Κι εκεί που σε ζουλάει σαν πορτοκάλι ο ψηφιακός τομογράφος, πλάγια και ανφάς, θυμάσαι πόσα έζησες αλλιώς και πόσα μένουν να ζήσεις αλλιώτικα; Σε πιάνει ένα παράπονο, έτσι δεν είναι; Να έχει ουσία όλο αυτό το επαγγελματικό στριπτίζ ψυχής και σώματος – χέρια ζεστά, λίγο λικέρ μαστίχας και ένα καρδιοχτύπι από κείνα τα ωραία τα πονηρά, του αντιπερισπασμού… Και ναι, εκεί είναι που ορμώμενη από την ανάγκη να ζήσεις, βγαίνεις με φορά και «τα κάνεις όλα που@@να», που λέει και ο σοφός λαός!
Γιατί κάπου στα -ήντα plus,πέφτουν βροχή τα «γκρίζα διαζύγια», η ανάγκη να ζήσεις όσα πιθανό δεν έζησες, να κάνεις παραπάνω από όσα έκανες, να κόψεις την εκτέλεση του παραπεμπτικό και να εκτελέσεις εν ψυχρώ! Οι γυναίκες όμως οφείλουν να μην υποπέσουν σε σφάλμα… Και αν, λέω αν, προκύψει το παράπτωμα, πρώτα να «λιθοβοληθούν» και εκ των υστέρων, να μετανοήσουν. Το σφάλμα, βλέπεις, είναι προνόμιο με κοινωνικά κριτήρια, κάτι σαν παροχή ας πούμε. Άλλωστε, ως προσδιορισμός είναι διττός και η ερμηνεία στην αρσενική μετάφραση, π.χ. να είναι απόλαυση, γενετήσιο ένστικτο, ακόμα και ελευθερία διάθεσης του κορμιού σου, γιατί όχι;
Στη γυναικεία όμως version είναι απάτη, σφάλμα ίσων κλειστή στροφή στην πατροπαράδοτη περπατημένη… Με λίγα λόγια, το σύνδρομο της Μαρίας Μαγδαληνής, το έχεις στο τσεπάκι! Θα κατηγορηθείς, αυτεπαγγέλτως και ίσως, τον πρώτο λίθο τον φας κατακέφαλα από γυναικείο χέρι! Οι άνδρες θα κουνήσουν το κεφάλι τρίβοντας το μουστάκι τους, τα θηλυκά όμως θα σε σταυρώσουν νοικοκυρεμένα! Ξέρω πως Μαρία. Μ…φταις! Φταις, γιατί άφησες λυτά τα μαλλιά σου σε πολλά άδεια χέρια, έφαγες τις πέτρες αδιαμαρτύρητα και παραδέχτηκες την μετάνοια σου πανηγυρικά κάτω από πατημασιές και ποδοπατήματα! Φταις, αγαπημένη μου, γιατί έγινες το παράδειγμα αποφυγής!
Δε ξέρω αν ήμουν για πολλά χρόνια καλό κορίτσι, δε ξέρω αν ένα πρωί ξύπνησα και αποφάσισα να γίνω κακό… Ξέρω όμως, πώς για όλα φταίει το πρόγραμμα Δοξιάδης και η προληπτική ιατρική του…
