Οι οδοί υπάρχουν για να συνεννοούνται οι άνθρωποι… Ναι καλά, θα πω εγώ, και απόδειξη είναι κάποιες ονοματοδοσίες οι οποίες όχι μόνο δεν κάνουν τίποτα πιο εύκολο αλλά ίσα ίσα δυσχεραίνουν την επικοινωνία τόσο που κάνουν τις εποχές που οι άνθρωποι επικοινωνούσαν με σήματα καπνού να φαντάζουν οάσεις. Είναι και γραμμένες με κεφαλαία οι ταμπέλες των οδών κι εκεί αρχίζει η κατάσταση να ξεφεύγει, να μοιάζει με γλωσσοδέτη, με κάποιο περίεργο παιχνίδι γνώσεων ή με μάθημα ορθοφωνίας. Μεγάλη τύχη να μη ζεις σε οδό με κάποιο από τα παρακάτω ονόματα… Σκέψου μόνο τι θα γινόταν στις παραγγελίες για σουβλάκια…
Παράξενα ονόματα οδών που με το που τα ακούς το μυαλό σου αρνείται να κάνει την οποιαδήποτε σύνδεση. Δε θυμίζουν τίποτα γνώριμο: ούτε όνομα, ούτε μέρος, δεν καταλαβαίνεις αν είναι μία λέξη ή δύο, αν είναι επιφώνημα, αν είναι παρατσούκλι, αν σου κάνει κάποιος πλάκα στην τελική. Παθαίνεις κοκομπλόκο. Άπειρα error περνάνε από την οθόνη του εγκεφάλου σου.
Το μόνο που καταφέρνεις να αναφωνήσεις είναι: «Πώς είπατε;…»
ΑΛΛΑ, πριν καείς εντελώς, θα σου πω εγώ από πού προήλθαν και ποια είναι η σωστή προφορά τους.
Οδός δέκατη:
ΝΤΟΥΡΜ
(ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ)
Ντουρμ ντουρμ ντουρμ ντουρμ ντουρμ ντουρμ, τα βραχιόλια της βροντούν. Πιθανόν αυτοί οι στίχοι, με τον ελαφρύ αναγραμματισμό στην επίμαχη λέξη, να είναι ό,τι πιο γνώριμο σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς ότι υπάρχει οδός που λέγεται Ντουρμ. Φανταστείτε κούριερ, ντελιβεράδες, καινούριους φίλους κι εραστές, να τραγουδάνε τη Γερακίνα πάνω σε μηχανάκια, μέσα σε αυτοκίνητα, τρόλεΐ, λεωφορεία και μετρό, οδεύοντας προς την Ντουρμ!
Μαζί με τις παράλληλες οδούς Ντεκάρτ και Ντυμόν, δημιουργούν μία street παρήχηση του «ντ» που όμοιά της δεν συναντάς εύκολα στους δρόμους της Αθήνας. Ντεκάρτ, Ντυμόν και Ντουρμ, λοιπόν – ή αλλιώς, το Ντι crew του Νέου Ντουνιά (aka Νέου Κόσμου)! Τριπλέτα φωτιά!
Και μιας και ξεκίνησε τραγουδιστικά αυτό το «Πώς είπατε;», να και κάποιοι ακόμα στίχοι που μου ήρθαν στο μυαλό, παραφρασμένοι από το τραγούδι «Τρίτος Παγκόσμιος»* του Βασίλη Παπακωνσταντίνου: Ο Ντουρμ ο Ντυμόν κι ο Ντεκάρτ / ποιος να ’ξερε πού λοιπόν θα το παν / Ο Ντουρμ ο Ντυμόν κι ο Ντεκάρτ / παράλληλους δρόμους χαράξαν και παν.
*ενός από τα ωραιότερα πολιτικά τραγούδια που έχουν γραφτεί, σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη και μουσική Μάνου Λοΐζου
Για να δούμε όμως ποιος ήταν ο Ντουρμ και γιατί τον κάναμε οδό:
Ο Γιόζεφ Ντουρμ (Josef Durm, 1837-1919) γεννήθηκε στην Καρλσρούη της Γερμανίας, μιας πόλης κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία. Ουμανιστής και φιλέλληνας, υπήρξε σημαντική μορφή του όψιμου ιστορισμού και εκλεκτικισμού της νότιας Γερμανίας. Ήταν ερευνητής-ιστορικός με ειδίκευση στην αρχιτεκτονική της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας και της ιταλικής Αναγέννησης. Ο Αριστοτέλης Ζάχος, ηγετική μορφή της ελληνικής αρχιτεκτονικής από την πρώτη έως την τέταρτη δεκαετία του 20ού αιώνα, ήταν μαθητής, συνεργάτης και φίλος του. Η αλληλογραφία τους έχει εκδοθεί στο βιβλίο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΖΑΧΟΣ & JOSEF DURM Η αλληλογραφία ενός πρωτοπόρου αρχιτέκτονα με τον μέντορά του 1905-1914 (εκδ. ποταμός).
