Εκτός από κορυφαία Ελληνίδα συγγραφέας ερωτικής λογοτεχνίας και η σημαντικότερη εκπρόσωπος του dark romance στη χώρα, η Οφηλία (aka Έλενα Μεγαρίτη) είναι μια γυναίκα γεμάτη προβληματισμούς, σκέψεις και περιέργεια. Μια αμφισβητίας με εκείνη την ατίθαση ανησυχία που δεν αφήνει ούτε το μυαλό ούτε το χέρι να σταματήσουν να ψάχνουν, να δοκιμάζουν, να κοπιάζουν, να βασανίζονται δημιουργικά.
Το τελευταίο της βιβλίο –πάντα από τις Εκδόσεις BELL– έχει κάνει χαμό, και δικαιολογημένα. Γιατί πέρα από τις φανατικές αναγνώστριες (και τους φανατικούς αναγνώστες βεβαίως) που την ακολουθούν σε κάθε της βήμα, οι ιστορίες της Οφηλίας έχει αυτό το κάτι που τις κάνει να ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα.
Τα 5 Στρώματα Πάγου –που εγκαινιάζουν τη νέα τριλογία «Το Τάγμα της Φωτιάς»– συνδυάζουν το dark romance με μια πολυεπίπεδη, μυστηριακή πλοκή, γεμάτη γρίφους, ένταση, μυστικές οργανώσεις και συνεχείς ανατροπές.
Και αν κάτι σας θυμίζει ο τίτλος, μη βιαστείτε να μιλήσετε για «ξαναζεσταμένο φαγητό». Δεν πρόκειται για μια απλή επανέκδοση του πρώτου της βιβλίου, αλλά για ένα ουσιαστικά νέο έργο, πλήρως αναθεωρημένο και σχεδόν διπλάσιο σε έκταση.
Με αυτή την ιδιαίτερη και ανοιχτή στις προκλήσεις παρουσία, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ακόμη μία τυπική συνέντευξη που θα ερχόταν απλώς να προστεθεί στο αρχείο των τυπικών συνεντεύξεων.
Έτσι, διάλεξα 10 τίτλους από τα κεφάλαια του καινούριου της βιβλίου και της ζήτησα να τους σχολιάσει όπως εκείνη ορέγεται: ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και χωρίς να δεσμεύεται από την υπόθεση του βιβλίου.
Η Οφηλία είπε «ουάου». Εγώ είπα «πλιζ, στείλε μου τις απαντήσεις μέχρι την Τετάρτη 22 Ιουλίου, γιατί μετά ξεκινάει η άδειά μου και θα με βρείτε ξάπλα σε κάποια παραλία».
Και τελικά όλα έγιναν όπως έπρεπε. Όπως, άλλωστε, πάντα γίνεται στο τέλος(;)
1. Κατά τον δαίμονα εαυτού
Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων δηλαδή κατά τον Ηράκλειο.
Αυτό που είσαι, αυτό που κουβαλάς μέσα σου, αυτό που αποτελεί κάθε κομμάτι της εσωτερικής σου φύσης, είναι τελικά αυτό που διαμορφώνει και τη μοίρα σου. Όχι γιατί κάποια ανώτερη δύναμη την έχει προαποφασίσει, αλλά γιατί οι επιλογές μας γεννιούνται από τον χαρακτήρα μας. Και οι επιλογές μας είναι εκείνες που, μέρα με τη μέρα, γράφουν τη ζωή μας.
Προφανώς και δεν διαλέγουμε από πού ξεκινάμε. Η ζωή είναι γεμάτη τυχαία γεγονότα, αδικίες και απώλειες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Αυτό που πιστεύω, όμως, είναι ότι ο χαρακτήρας μας καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο θα σταθούμε απέναντί σε όλα αυτά. Για αυτό και διαλέγουμε ασταμάτητα, ποιοι θα είμαστε στην διάρκεια αυτού του αλλοπρόσαλλου ταξιδιού.
Οπότε, σε κάποιες περιπτώσεις, ας μη ρίχνουμε όλες τις ευθύνες στον Ερμή που είναι ανάδρομος!
2. Πρώτος τον λίθον βαλέτω
Η καταδίκη προηγείται της κατανόησης. Χθες, σήμερα, αύριο. Πάντα γινόταν και πάντα θα γίνεται. Απλώς κάποτε χρειαζόσουν έναν ανοιχτό χώρο για να λιθοβολήσεις κάποιον, ενώ σήμερα αρκεί μια σύνδεση στο ίντερνετ και ένα σχόλιο κάτω από ένα ποστ. Η ενσυναίσθηση βλέπεις απαιτεί κόπο και για ορισμένους ανθρώπους, για πολλούς μάλλον ανθρώπους, είναι και μια άγνωστη έννοια. Ευελπιστούμε να αλλάξει αυτό και να φτάσει επιτέλους η στιγμή που θα αφήσουμε τις πέτρες από τα χέρια μας για να κοιτάξουμε τον βράχο που κουβαλάμε στις πλάτες μας.
3. Γένεσις
Η αρχή των πάντων. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως για κάθε δημιουργία απαιτείται και μια μικρή ή μεγάλη έκρηξη και σίγουρα μια σοκαριστική ανατροπή της παλιάς μας ισορροπίας. Η αρχή σπάνια είναι ήρεμη. Το θέμα είναι αν έχεις τα κότσια να αποδεχτείς το δικό σου Big Bang και να εμπιστευτείς ότι από το χάος θα γεννηθεί το δικό σου σύμπαν.
4. Πολύφημος
Ο Πολύφημος είχε μόνο ένα μάτι. Κάποιες κοινωνίες και κάποιες εξουσίες, έχουν δύο, αλλά συνεχίζουν να βλέπουν μόνο ό,τι τους συμφέρει. Και κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει πιο αδιαπέραστο σκοτάδι από αυτό που επιβάλλει κάποιος που έχει τα μάτια του ανοιχτά, αλλά αρνείται να δει την πραγματικότητα έξω από το δικό του βολικό αφήγημα.
5. Deus ex machina
Μπορεί στην τέχνη να είναι ένα εύκολο αφηγηματικό τέχνασμα, αλλά στη πραγματική ζωή είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη ότι κάποιος άλλος θα έρθει να μαζέψει τα δικά σου ασυμμάζευτα. Μεταξύ μας, κανείς δεν θα έρθει. Κανείς δεν θα μπει στο σπίτι σου να μαζέψει τα σπασμένα γυαλιά σου, κανείς δεν θα ζητήσει συγγνώμη για σένα, κανείς δεν θα κολυμπήσει στα βαθιά στη θέση σου.
Όταν καταλάβεις επιτέλους ότι είσαι μόνος σου στη σκηνή, τότε μόνο σταματάς να κοιτάς ψηλά περιμένοντας σωτήρες και κρατάς ευθεία το κεφάλι σου, αναπνέεις βαθιά και απλά μαζεύεις μόνος σου τα κομμάτια.
6. Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Η αλήθεια ελευθερώνει, αλλά μέχρι να μας ελευθερώσει, μπορεί να μας πληγώσει, να μας διαλύσει και κάποιες φορές να μας πετάξει και στο πάτωμα και να μας ρίχνει μπουνίδια. Όταν, όμως, σηκωθείς, θα καταλάβεις ότι η πραγματική ελευθερία που σου χάρισε δεν είναι ότι όλα έγιναν πιο εύκολα αλλά ότι έπαψες να ζεις μέσα στις ψευδαισθήσεις σου. Πράγμα ανεκτίμητο.
7. Κόκκινο δεξί χέρι
Ο Μίλτον το χρησιμοποίησε ως σύμβολο της θείας τιμωρίας. Ο Nick Cave το μετέτρεψε σε μια σκοτεινή, αόρατη δύναμη που κινεί τα νήματα. Η Ιστορία είναι γεμάτη από «κόκκινα δεξιά χέρια». Δυνάμεις που υπόσχονταν τάξη, σωτηρία ή δικαιοσύνη και τελικά άφησαν πίσω τους αίμα. Για εμένα είναι μια διαρκής υπενθύμιση ότι κάθε άνθρωπος είναι ικανός να γίνει είτε το χέρι που προστατεύει είτε το χέρι που πληγώνει.
8. Εν αρχή
Το σημείο μηδέν. Η ανάσα πριν το πρώτο βήμα. Το κενό δευτερόλεπτο πριν πάρεις μια απόφαση από την οποία δεν υπάρχει επιστροφή.
9. Αποκάλυψις
Πολλές φορές παρερμηνεύουμε τη λέξη και της αποδίδουμε την έννοια της καταστροφής. Στην πραγματικότητα, όμως, αποκάλυψη είναι η στιγμή που οι μάσκες πέφτουν. Η στιγμή που άνθρωποι, θεσμοί και ιδέες δοκιμάζονται απέναντι στην πραγματικότητα.
10. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν
Η πιο ωμή απόδειξη και παραδοχή της ανθρώπινης υπόστασής μας. Μια ομολογία αδυναμίας. Δεν ζητάμε τη δύναμη να αντισταθούμε στον πειρασμό. Ζητάμε να μη βρεθούμε ποτέ απέναντί του. Και νομίζω πως αυτή η φράση ξεγυμνώνει εντελώς τον άνθρωπο από κάθε αυταπάτη ηθικής υπεροχής.
Το βιβλίο μπορείτε να το προμηθευτείτε από εδώ.
